Προτεραιότητα η «παραγωγικότητα», στήριξη στο κεφάλαιο
Ακούγοντας τον Ν. Ανδρουλάκη και τα όσα είπε στη φετινή ΔΕΘ, δύσκολα θα μπορούσε κανείς να εντοπίσει μια ουσιαστική διαφοροποίηση στην πολιτική που ακολουθεί η παρούσα κυβέρνηση της ΝΔ, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά τη βαθύτερη, στρατηγική σύμπλευση ανάμεσα στα δύο κόμματα. Τα περί «Νέας Ευρωπαϊκής Σύγκλισης», «νέου Κοινωνικού Συμβολαίου» και «γενναίας πολιτικής, ηθικής και αξιακής αλλαγής» θυμίζουν ξαναζεσταμένη σούπα του παλιού, κυβερνητικού ΠΑΣΟΚ, απόλυτα εναρμονισμένη με την κυρίαρχη αστική γραμμή πιστής τήρησης του Συμφώνου Σταθερότητας και της Δημοσιονομικής Πειθαρχίας που επιβάλλουν ΕΕ και κεφάλαιο.
Για τον Ν. Ανδρουλάκη δεν υπάρχουν εργοδότες και επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται ληστρικά τους εργαζόμενους με καθηλωμένους μισθούς πείνας, αλλά «καρτέλ» και «ολιγοπώλια» σε κάποιους κλάδους. Αλλά και αυτά τα «καρτέλ» θα αντιμετωπιστούν με ένα… «συμβόλαιο αλήθειας με τους πολίτες», με μια «Ελλάδα για όλους», με «ηθική στην πολιτική» για μια «δικαιότερη κοινωνία με ανοιχτούς και φωτεινούς ορίζοντες». Ουδεμία σύγκρουση, ρήξη ή έστω αμφισβήτηση σε συμφέροντα!
Για να δρομολογήσει τη «Νέα Ευρωπαϊκή Σύγκλιση», που είναι το νέο «όραμα» του ΠΑΣΟΚ, μεταξύ άλλων ο Ν.Ανδρουλάκης έθεσε ως προτεραιότητες τη «δημογραφική αναγέννηση», την «ανταγωνιστική οικονομία με ανάκαμψη της παραγωγικότητας», όπως άλλωστε απαιτεί το εγχώριο κεφάλαιο, θέτοντας στόχο μάλιστα «η παραγωγικότητα της εργασίας να φτάσει στο 75% του ευρωπαϊκού μέσου όρου σε δέκα χρόνια, από 56% που είναι σήμερα». Αναμασώντας διάφορα περί ανόδου βιοτικού επιπέδου, έθεσε ως στόχο «να φτάσουμε το 80% του ευρωπαϊκού μέσου όρου σε μια δεκαετία από 70% που είναι σήμερα», αλλά αυτό θα επιτευχθεί με… «αξιοπρεπή εργασία για όλους και δικαιότερη κατανομή του πλούτου».
Στα μέτρα που αφορούν τους εργαζόμενους ο Ν. Ανδρουλάκης περιορίστηκε στην επαναφορά του 13ου μισθού στο Δημόσιο («έφαγε» τον 14ο μισθό) και των συλλογικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων, ενώ πρότεινε σε γραμμή… κυβέρνησης ΝΔ, φορολογικά και ασφαλιστικά κίνητρα σε επιχειρήσεις που θα καταρτίζουν επιχειρησιακές συμβάσεις. Όσον αφορά στις συντάξεις το μόνο που ψέλλισε ήταν ένα «νέο ΕΚΑΣ για 350.000 χαμηλοσυνταξιούχους». Για την φορολογική αφαίμαξη έκανε λόγο για «σταθερό φορολογικό σύστημα», φορολογική σταθερότητα για στρατηγικές επενδύσεις, γενικόλογη μείωση ΦΠΑ σε βασικά αγαθά και μείωση ΕΝΦΙΑ σε επιλεγμένες περιοχές, μέτρο όπως που του… έκλεψε ο Κ. Μητσοτάκης. Για Παιδεία και Υγεία, δεν είχε καμιά ουσιαστική αναφορά στην ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησή τους ενώ ειδικά για τον ΕΟΠΥΥ πρότεινε να αναβαθμιστεί σε στρατηγικό αγοραστή υπηρεσιών.
Σε πολλούς τομείς το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ ήταν «πασπαλισμένο» με φιλοεργοδοτικά μέτρα, όπως π.χ. φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις στην περιφέρεια, φθηνότερο ρεύμα για βιομηχανίες με σταθερή τιμή ρεύματος για το 25% της κατανάλωσής τους, όταν για την ακρίβεια στην ενέργεια πρότεινε απλώς την «άμεση μεταφορά εκατομμυρίων νοικοκυριών από τα ακριβά πράσινα κυμαινόμενα τιμολόγια σε φθηνότερα σταθερού τύπου τιμολόγια» και την «εγκατάσταση έξυπνων μετρητών», χωρίς την παραμικρή αναφορά στο Χρηματιστήριο Ενέργειας και τα τεράστια κέρδη των εταιρειών ενέργειας. Ενώ ακόμα και για τις αδηφάγες τράπεζες, απλώς υπενθύμισε την τροπολογία για έκτακτη εισφορά στα υπερκέρδη τους και ότι απέναντι στην ασυδοσία των ολιγοπωλίων, «χρειάζονται έλεγχοι και μεγάλα πρόστιμα».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 20-21 Σεπτεμβρίου
