Ολύβια Τζιουβάρα
Την 1η Οκτώβρη να νεκρώσουν οι χώροι δουλειάς και να γεμίσουν οι δρόμοι με χιλιάδες φωνές αντίστασης
Η κυβέρνηση της ΝΔ, βουτηγμένη στα σκάνδαλα, τη διαφθορά και τη συγκάλυψη εγκλημάτων όπως τα Τέμπη και η Πύλος, ετοιμάζει νέο βάρβαρο χτύπημα στον κόσμο της εργασίας. Όσο περισσότερο βουλιάζει, τόσο πιο αδίστακτα εξυπηρετεί τους χρηματοδότες της: τις μεγάλες επιχειρήσεις, το κεφάλαιο, την ΕΕ. Με το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο φέρνει 13 ώρες δουλειά τη μέρα, συμβάσεις-«λάστιχο», κομματιασμένες άδειες και επιστροφή σε εργασιακές συνθήκες του 19ουαιώνα. Παράλληλα, επιχειρεί να επιβάλει νέο Πειθαρχικό για τους δημοσίους υπαλλήλους, που μετατρέπει κάθε φωνή αντίστασης σε «παράπτωμα». Η εικόνα είναι ξεκάθαρη: επιβολή σιωπής και φόβου, συντριβή δικαιωμάτων, γενικευμένη πειθάρχηση.
Πριν από σχεδόν 140 χρόνια η απεργία στο Σικάγο όρισε μια νέα -για την εποχή εκείνη- πραγματικότητα, με το ριζοσπαστικό για τους καιρούς της αίτημα για «8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες δουλειά κι 8 ώρες για ό,τι θέλει η καθεμιά κι ο καθένας». Σήμερα, σε μια εποχή που ο χρόνος εργασίας που απαιτείται για να φτιαχτεί ένα εμπόρευμα είναι πολλές φορές μικρότερος σε σχέση με το 1886, η κυβέρνηση επιλέγει να μας γυρίσει πίσω: στη δουλειά ήλιο με ήλιο, με μισθούς πείνας και χωρίς κοινωνική ασφάλιση. Το νομοσχέδιο δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες να υποχρεώνουν εργαζόμενους σε 13ωρη εργασία, να διασπούν την άδεια όπως τους συμφέρει, να προσλαμβάνουν προσωπικό με διήμερα συμβόλαια και να αποφεύγουν τις ασφαλιστικές εισφορές σε υπερωρίες και αργίες. Στην πράξη, εργοδοτικές εισφορές θα πληρώνονται μόνο για τον βασικό μισθό, οδηγώντας σε κατάρρευση τα ασφαλιστικά ταμεία και τις συντάξεις.
Παράλληλα, ο νέος Πειθαρχικός Κώδικας επιχειρεί να ποινικοποιήσει τη συνδικαλιστική και πολιτική δράση. Η άρνηση συμμετοχής στην αξιολόγηση θα θεωρείται ιδιώνυμο αδίκημα που μπορεί να οδηγήσει στην απόλυση, ενώ κάθε αντίθεση στην κυβερνητική πολιτική μπορεί να βαφτιστεί «αναξιοπρεπής συμπεριφορά» ή «κακόβουλη κριτική» και να επιφέρει στέρηση μισθού ή αργία. Τα πειθαρχικά συμβούλια διορίζονται πλέον από το κράτος, χωρίς συμμετοχή εργαζομένων και χωρίς δικαίωμα ένστασης. Πρόκειται για φίμωση και τρομοκράτηση, για επιστροφή σε σκοτεινές εποχές διώξεων.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένες πρωτοβουλίες της ΝΔ. Είναι στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου και της ΕΕ: φθηνή, ελαστική εργασία χωρίς δικαιώματα, ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση των πάντων. Τα νέα «Σύμφωνα Σταθερότητας» απαιτούν αιματηρά πλεονάσματα, ενώ τα χρήματα διοχετεύονται στους τραπεζίτες, στους δανειστές και στους εξοπλισμούς του ΝΑΤΟ. Σχολεία και νοσοκομεία υποβαθμίζονται, η κοινωνία βυθίζεται στη φτώχεια, ενώ το κράτος επενδύει σε Rafale και νέες φρεγάτες. Αυτή είναι η ουσία της πολιτικής τους: δουλειά χωρίς δικαιώματα, κοινωνία σε μόνιμη κρίση για να θησαυρίζουν οι λίγοι.
Παρά τη σκληρότητα της επίθεσης, η κυβέρνηση δεν πατά σε σταθερό έδαφος. Η φθορά της είναι μεγάλη και ο θυμός του κόσμου ξεχειλίζει. Σέρνουν τη χώρα στην πολεμική προετοιμασία, στηρίζοντας ακραιφνώς το Ισραήλ και αρνούμενοι ακόμα και τώρα να ονομάσουν το έγκλημα στην Παλαιστίνη ως αυτό που πραγματικά είναι, μια γενοκτονία την οποία οι θύτες δε θέλουν καν να κρύψουν. Το αίτημα των γονιών που χάσανε τα παιδιά τους στα Τέμπη για δικαιοσύνη είναι ενεργό και η άρνηση που εισπράττει ο απεργός πείνας Πάνος Ρούτσι προκαλεί τον λαό. Υπάρχουν πραγματικές δυνατότητες κλονισμού και ανατροπής. Η συστημική αντιπολίτευση – ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Νέα Αριστερά – στηρίζει τις βασικές κατευθύνσεις της ΕΕ, ενώ η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ, αντί να οργανώσουν απάντηση, σπεύδουν να βρουν «θετικά» στο νομοσχέδιο. Ο δρόμος για να μπλοκαριστεί η επίθεση δεν είναι αυτός. Χρειάζεται αυτοοργάνωση από τα κάτω, γενικές συνελεύσεις, συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων, αγωνιστική ενότητα όλων των μαχόμενων δυνάμεων.
Η πανεργατική απεργία της 1ης Οκτώβρη είναι η αφορμή για να νεκρώσουν εργοστάσια, λιμάνια, εργοτάξια, γραφεία, σχολεία και μαγαζιά, να γεμίσουν δρόμοι και πλατείες με χιλιάδες φωνές αντίστασης. Το μήνυμα πρέπει να είναι καθαρό: Δεν θα περάσει το αντεργατικό τερατούργημα γιατί δε θα θυσιάσουμε τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας για την «ανταγωνιστικότητα» και την «ανάπτυξη» και για τους στόχους του Συμφώνου Σταθερότητας και του ReArm Europe. Θέλουμε Συλλογικές Συμβάσεις, σταθερή εργασία, μείωση εργάσιμου χρόνου, αυξήσεις στους μισθούς, δημόσια αγαθά
Ο αγώνας ενάντια στην αντεργατική επίθεση πρέπει να έχει διάρκεια
Η μάχη της 1ης Οκτώβρη είναι κρίσιμη, αλλά δεν είναι η τελευταία. Στην περίπτωση της επίθεσης στον στόλο του Global Sumud, οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς προτείνουν άμεση απεργιακή απάντηση και κινητοποίηση. Ο αγώνας ενάντια στην αντεργατική επίθεση πρέπει να συνεχιστεί με απεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις και να έχει διάρκεια. Γι’ αυτόν τον λόγο αυτό, η πρόταση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς είναι να γίνουν νέες συνεδριάσεις όλων των οργάνων του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος για αποτίμηση της απεργίας και προετοιμασία νέων αγωνιστικών βημάτων. Για να πέσει η κυβέρνηση, για να ανατραπεί η πολιτική του κεφαλαίου και της ΕΕ. Μάς αξίζει μια άλλη ζωή, μια κοινωνία όπου οι παραγωγοί του πλούτου θα πάρουν στα χέρια τους τα εργοστάσια, τη γη, την επιστήμη και την τεχνολογία, για να οικοδομήσουν έναν κόσμο ελευθερίας και ισότητας.
1η Οκτώβρη: Όλες και όλοι στην απεργία. Ξεσηκωμός, πανεργατικός αγώνας, ανατροπή.
Συγκεντρώσεις Πρωτοβάθμιων Σωματείων και Εργατικών Συλλογικοτήτων:
Στην Αθήνα, στα Χαυτεία στις 11 π.μ και πορεία προς τη βουλή.
Στη Θεσσαλονίκη, στην Καμάρα στις 10:30 π.μ και πορεία προς το Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 27-28 Σεπτεμβρίου 2025
