Η 10η Ιουλίου υποτίθεται ότι θα ήταν, βάσει προηγούμενων συμφωνιών, η click day, όταν θα ξεκινούσε η τελική μετάβαση για την απασχόληση πολλών εκατοντάδων ανέργων — εκείνων που αγωνίστηκαν εδώ και χρόνια με μεγάλη επιμονή και αξιοπρέπεια, και ακόμη μεγαλύτερες θυσίες, για να εξασφαλίσουν μια θέση εργασίας χωρίς να χρειάζεται να υποταχθούν στην προστασία διαφόρων εγκληματικών οργανώσεων, πολιτικών και δημοτικών.
Λοιπόν, η click-day αποδείχθηκε απάτη επειδή το σύστημα κατέρρευσε. Αυτή είναι η επίσημη δικαιολογία. Πίσω από αυτή τη δικαιολογία, ωστόσο, υπάρχει ένας σαφής πολιτικός σχεδιασμός από τους θεσμούς, με επικεφαλής τους φασίστες της Fratelli d’Italia, οι οποίοι έχουν κάνει τα πάντα για να αποτύχει αυτό το έργο, αρχικά με καταστολή, στη συνέχεια παραβιάζοντας τις δεσμεύσεις που είχαν αναληφθεί και ακυρώνοντας τα κριτήρια διαχείρισης της πρόσκλησης, αγνοώντας τις δεξιότητες που απέκτησαν όλα αυτά τα χρόνια οι άνεργοι των συλλογικοτήτων “7η Νοέμβρη” και της ” Cantiere 167 Scampia”, οι οποίοι είχαν εκπαιδευτεί ειδικά μέσω πρακτικής άσκησης και τοποθετήσεων σε εξειδικευμένους συνεταιρισμούς.
Η δουλεία είναι η θρησκεία των θεσμών. Αν είσαι άνεργος πρέπει να προσευχηθείς, να υποκλιθείς, να σέρνεσαι στις πόρτες «αυτών που μπορούν», να ορκιστείς πίστη, διαφορετικά δεν έχεις δικαίωμα να θρέψεις τους δικούς σου. Ωστόσο, η εμπειρία αυτών των ετών έχει δείξει ότι με οργάνωση και αγώνα, οι άνεργοι της Νάπολης μπόρεσαν να διεκδικήσουν τις ανάγκες τους, γνωρίζοντας πώς να ακολουθήσουν μια εναλλακτική οδό από αυτήν της ταπείνωσης και της υποταγής, απορρίπτοντας τόσο τις απειλές όσο και τους ατομικούς πειρασμούς.
Είναι, επομένως, προφανές ότι αντιμετωπίζουμε μια άμεση πολιτική επίθεση όχι μόνο στη μάζα των ανέργων αλλά και στην συνδικαλιστική και πολιτική ηγεσία της, «ένοχη» επειδή απέρριπτε πάντα κάθε μορφή γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και επειδή σταθερά σηματοδοτούσε την πλήρη αυτονομία της από τους πελατειακούς δεσμούς και τους εκλογικούς-θεσμικούς μηχανισμούς.
Είναι, επομένως, αναπόφευκτο ότι σήμερα το πρωί αντέδρασαν με οργή σε αυτή την αυθεντική ενέδρα από τις κατεστημένες εξουσίες, τόσο κεντρικές όσο και τοπικές. Μια δίκαιη οργή στην οποία οι θεσμικοί μηχανισμοί απαντούν με βίαιη καταστολή. Μέχρι στιγμής η συντρόφισσα Mimì Ercolano, μια από τους εκπροσώπους του κινήματος, έχει συλληφθεί και ο Giuseppe D’Alesio, επαρχιακός συντονιστής της SI Cobas, έχει τραυματιστεί και βρίσκεται στο νοσοκομείο.
Είναι σαφές ότι η ευρύτερη αλληλεγγύη, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, πρέπει να ξεκινήσει αμέσως προς αυτό το θαρραλέο και επίμονο κίνημα αγώνα, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει δώσει έμπρακτη αλληλεγγύη σε όλους τους αγώνες και σε όλους όσους έχουν καταπιεστεί, για να απαιτήσει την απελευθέρωση των συλληφθέντων και τον πλήρη σεβασμό των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί.
Δεν πρόκειται μόνο για τους άνεργους Ναπολιτάνους του Κινήματος της 7ης Νοέμβρη και της Cantiere 167 Scampia! Είναι μια κοινωνική και πολιτική δοκιμασία: η κυβέρνηση του πολέμου και το διάταγμα «ασφάλειας» θέλουν να εγκαινιάσουν τον εσωτερικό τους πόλεμο εναντίον ολόκληρης της εργατικής τάξης στις πλάτες των ανέργων που αγωνίζονται.
Ας τους εμποδίσουμε να επιτύχουν αυτόν τον στόχο!
Ας κάνουμε την οργή και την αλληλεγγύη μας αισθητή παντού: όποιος αγγίζει έναν, αγγίζει όλους!
Κομμουνιστική Απελευθέρωση: Αλληλεγγύη στους αγώνες των ανέργων στην Ιταλία
