Δημήτρης Σταμούλης
▸Στάση εργασίας την Παρασκευή 6 Ιουνίου, πρωτοβάθμια σωματεία διεκδικούν τα κλεμμένα εισοδήματα
Πανελλαδική στάση εργασίας πραγματοποιούν οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο στις 6 Ιουνίου (από την έναρξη του ωραρίου έως τις 11 π.μ.), μετά από απόφαση της ΑΔΕΔΥ, ενώ συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί έξω από το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) στις 9.30 π.μ., με αφορμή τη διεξαγωγή της πρότυπης δίκης για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο, η οποία διεξάγεται στο ΣτΕ την ίδια μέρα. Ενδεικτικό, ωστόσο, της διεκπεραιωτικής λογικής που προβάλει ο υποταγμένος συνδικαλισμός είναι ότι στο Γενικό Συμβούλιο όλες οι δυνάμεις αρνήθηκαν την πρόταση των Παρεμβάσεων Δημοσίου για απεργία και μετά από μια βδομάδα στην Εκτελεστική Επιτροπή κατατέθηκε από το ΠΑΜΕ «συμβιβαστική» πρόταση για τρίωρη στάση εργασίας, όπου όλοι έσπευσαν να συμφωνήσουν, εξαιρώντας ωστόσο τους εκπαιδευτικούς λόγω πανελληνίων εξετάσεων και τους δικαστικούς υπαλλήλους μην τυχόν αναβληθεί η δίκη…
Στην κινητοποίηση καλούν δεκάδες πρωτοβάθμια σωματεία και οργανώσεις συνταξιούχων (ΠΕΣΕΚ, ΕΣΕΘ κ.α.) που προβάλουν ένα διαφορετικό πλαίσιο αγώνα, διεκδικώντας τώρα επιστροφή 13ου και 14ου και όλων των κλεμμένων, πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς – συντάξεις, και καλώντας σε αντεπίθεση για να ανατραπεί η οικονομική πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-πολέμου-κεφαλαίου. Τα σωματεία μιλούν για εμπαιγμό της κυβέρνησης, η οποία δίνει προτεραιότητα στη «δημοσιονομική ισορροπία» και τονίζουν ότι «αρνείται να ικανοποιήσει το δίκαιο αίτημά μας, υποστηρίζοντας ότι «απαιτεί μεγάλο κόστος», ενώ αντίθετα «δεν έχει κανένα πρόβλημα να ξοδέψει δημόσιο χρήμα για τους τραπεζίτες, τους τοκογλύφους και τους πολεμικούς εξοπλισμούς – που εξαιρέθηκαν από τη λεγόμενη “δημοσιονομική πειθαρχία”».
Υπενθυμίζεται ότι η κατάργηση του 13ου-14ου μισθού για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο αλλά και της 13ης-14ης σύνταξης για όλους τους συνταξιούχους κρατά τώρα 13 χρόνια, όταν καταργήθηκαν εν μία νυκτί το 2012 από την δεύτερη μνημονιακή κυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ). Η εν ψυχρώ κλοπή συντελείται μέχρι σήμερα, με το κόστος των απωλειών να υπολογίζεται περίπου στα 35.000 ευρώ για κάθε δημόσιο υπάλληλο και συνταξιούχο και πλέον είναι ξεκάθαρος ο στόχος κυβερνήσεων και κεφαλαίου, το εργατικό κεκτημένο που κατακτήθηκε με σκληρούς αγώνες και νομοθετήθηκε το 1980, να μπει οριστικά στο μουσείο της ιστορίας.
Την ίδια στιγμή, η πολιτική λεηλασίας του εισοδήματος και η ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων οξύνεται, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την επιστροφή στη δουλειά ακόμα και των συνταξιούχων, ενώ η ακρίβεια και η αισχροκέρδεια μεγεθύνονται, τα κέρδη τραπεζών και μεγάλων εταιρειών εκτινάσσονται και τα δημόσια αγαθά ιδιωτικοποιούνται και εμπορευματοποιούνται.
Το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση βρέθηκε στριμωγμένη από το μεγάλο κίνημα των Τεμπών και την εισβολή στο προσκήνιο του λαϊκού παράγοντα και της νεολαίας, ωστόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης με θράσος υποστήριξε ότι… δόθηκε ο 13ος μισθός (!) στο Δημόσιο με τη αύξηση ψίχουλο στον κατώτατο μισθό των δημοσίων υπαλλήλων, ενώ ο Γιάννης Στουρνάρας της Τράπεζας της Ελλάδας έσπευσε να δηλώσει με περισσή υποκρισία ότι «αν προσθέσεις τους έξτρα μισθούς και τις συντάξεις, θα στερήσεις λεφτά από τους φτωχούς»! Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που και ο εγχώριος καπιταλισμός ετοιμάζεται εντατικά για την «πολεμική οικονομία», διαθέτοντας για εξοπλιστικά προγράμματα 25 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 31 Μαΐου-1 Ιουνίου
