Στην αστική πολιτική και διπλωματία, ειδικά στην εποχή μας, η «σταθερά» είναι μία: η αύξηση των κερδών και των σφαιρών επιρροής. Κατά τα λοιπά, τα πάντα μπορούν να αλλάζουν και μάλιστα γρήγορα – από τους «ηγέτες» των κρατών που είναι συνήθως αναλώσιμοι μέχρι τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται. Έτσι έγινε ο «τζιχαντιστής» αλ-Τζολάνι ή αλ-Σάρα αξιόπιστος συνομιλητής – το αντίθετο από ό,τι είχε συμβεί λίγο παλιότερα με τον Καντάφι…
Πολεμική στροφή, δουλειά μέχρι θανάτου
Περισσότερα λεφτά για όπλα και περισσότερα χρόνια δουλειάς. Αυτό είναι το δίπτυχο που σφράγισε τις προγραμματικές δηλώσεις που έκανε στη βουλή ο νέος καγκελάριος της Γερμανίας και επικεφαλής της κυβέρνησης συνασπισμού ανάμεσα σε Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες. Όπως είπε ο Φρίντριχ Μερτς – ένας ακόμη από τους «φίλους» του ημέτερου πρωθυπουργού – και επιβεβαίωσε ο υπουργός Άμυνας, στόχος είναι οι πολεμικές δαπάνες να αυξηθούν άμεσα στο 3,5% του ΑΕΠ και σταδιακά στο 5%, κάτι που μεταφράζεται σε πάνω από 160 δις. ευρώ επιπλέον κάθε χρόνο. Στόχος είναι η Γερμανία να αποκτήσει τον «πιο ισχυρό στρατό» στην Ευρώπη και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών. Ταυτόχρονα, προαναγγέλθηκε αύξηση του ορίου ηλικίας για τη συνταξιοδότηση πάνω από τα 67 έτη, καθώς οι πάντες πρέπει να «ιδρώσουν» λίγο παραπάνω ώστε να γίνει η Γερμανία πιο ανταγωνιστική και ετοιμοπόλεμη.
Προσωρινή ανακωχή το «παζάρι» ΗΠΑ-Κίνας
Σε εντατικές διαπραγματεύσεις βρίσκονται ΗΠΑ και Κίνα, με σκοπό – επισήμως – να αποτραπεί μια γενικευμένη σύγκρουση ανάμεσά τους. Σε αυτό το πλαίσιο, δύο πλευρές «πάγωσαν» για 90 μέρες (θεωρητικά ως τις αρχές Αυγούστου) τους επιπλέον δασμούς που είχαν επιβάλει από τις αρχές του έτους. Η παραπάνω εξέλιξη έκανε ορισμένους να πιστέψουν πως το μέγεθος της απειλής έκανε τη νυν και την ανερχόμενη παγκόσμια υπερδύναμη να το ξανασκεφτούν, ενώ ένα από τα εμβληματικά ΜΜΕ του αμερικανικού κεφαλαίου, η Wall Street Journal, έγραψε στο κεντρικό άρθρο ότι «ο Τραμπ ξεκίνησε ένα εμπορικό πόλεμο με τον Άνταμ Σμιθ και τον έχασε», για να συμπληρώσει πως «δεν είναι ο πρώτος πρόεδρος που παίρνει αυτό το μάθημα». Πιο κοντά στην πραγματικότητα, ωστόσο, είναι η φράση ενός καλού Έλληνα δημοσιογράφου: «Πόλεμος και μπίζνες σε ένα αιματηρό ταγκό».
«Εγώ και ο Πούτιν» αποφασίζουμε για Ουκρανία
«Δεν πρόκειται να γίνει τίποτα μέχρι να συναντηθώ εγώ με τον Πούτιν», δήλωσε ο Τραμπ από την Αραβική Χερσόνησο, αναφερόμενος στο Ουκρανικό και τις διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν σε τουρκικό έδαφος, με τις ευλογίες του (ιδιαιτέρως αναβαθμισμένου) Ερντογάν. Αν και είναι οι πρώτες απευθείας συνομιλίες Μόσχας και Κιέβου από την άνοιξη του 2022, η μη συμμετοχή του Πούτιν (κάτι αναμενόμενο) αποτελεί προμήνυμα μιας περίπλοκης διαδικασίας, ενόσω ο πόλεμος και το αιματοκύλισμα θα συνεχίζονται. Σε κάθε περίπτωση, ο Τραμπ έθεσε το ζήτημα στη σωστή του βάση, δηλαδή εκεί που βρισκόταν εξαρχής: στο ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία, στο έδαφος της Ουκρανίας. Μέχρι δε να διαπιστώσουν εάν τα βρίσκουν, ο Τραμπ φρόντισε να υπογράψει συμφωνίες εκατοντάδων δισ. δολαρίων με τα αραβικά καθεστώτα, επιβεβαιώνοντας ότι η χώρα του παραμένει πρωταγωνίστρια στη Μ. Ανατολή.
