Σχόλιο της Μαριάννας Τζιαντζή από το Facebook
Στην καρδιά της Αποκριάς, δεκάδες νυχτερινά κέντρα, μεγάλες πίστες και μικρές συμμετέχουν στο πένθος για τα Τέμπη και συμπαρίστανται στις οικογένειες των θυμάτων ανακοινώνοντας ότι δεν θα λειτουργήσουν στις 28 Φεβρουαρίου. Στην Αθήνα, στην Πάτρα, στη Θεσσαλονίκη. Δεν κλείνουν μόνο οι εναλλακτικές μουσικές σκηνές, αλλά και οι φαντασμαγορικοί ναοί της νύχτας ενώ ο αριθμός των μαγαζιών που θα σβήσουν τα φώτα τους αυξάνεται διαρκώς.
Τα καταστήματα που δεν θα δουλέψουν την επόμενη Παρασκευή θα έχουν διαφυγόντα κέρδη αφού, λόγω Καρναβαλιού, θα είχαν αυξημένη πελατεία και περισσότερες εισπράξεις. Όμως κερδίζουν σε κύρος, όπως κερδίζουν σε δημοτικότητα και οι καλλιτέχνες που θα χάσουν το υψηλό ή μικρομεσαίο μεροκάματό τους.
Οι κεραίες του κόσμου της νύχτας είναι τεντωμένες, συλλαμβάνουν τα μηνύματα των καιρών, ενώ η κυβέρνηση αντιδρά σπασμωδικά και επιθετικά, όπως επιβεβαιώνεται από δηλώσεις κορυφαίων στελεχών της. Μόνο που κάθε λεκτική επίθεση στους συγγενείς των θυμάτων, και ιδίως στην κυρία Καρυστιανού, ισοδυναμεί σήμερα με τίτλο τιμής όταν προέρχεται από ανθρώπους σαν τον Άδ. Γεωργιάδη, τον Μάκη Βορίδη ή τον ανεκδιήγητο μητροπολίτη Ικονίου.
Σαστισμένες, βραχυκυκλωμένες είναι οι κεραίες μιας κυβέρνησης που η παντοδυναμία της έχει ραγίσει. Οι λέξεις «εργαλειοποίηση» και «τοξικότητα» (ή «χυδαία τοξικότητα») έχουν γίνει καραμέλα στα χείλη των κυβερνητικών βουλευτών που περιφέρονται στα κανάλια χωρίς να πείθουν κανένα. Το μένος τους και η μονοτονία των επιχειρημάτων τους θυμίζουν εκείνα τα άγρια θηρία που βλέπουμε σε βίντεο, με ένα κουφάρι στα σαγόνια τους που δεν το αφήνουν με τίποτα. Στην προκειμένη περίπτωση, το κόκαλο της εξουσίας είναι αυτό που δεν θέλουν να εγκαταλείψουν.
Είναι η πρώτη φορά που η «νύχτα ξελογιάστρα» ακολουθεί το λαϊκό αίσθημα… και αυτό σημαίνει πολλά. Η πρώτη μέρα της άνοιξης, η 1η Μαρτίου, θα είναι μια διαφορετική μέρα.
