Μνήμες του 1898 – όταν το νησί είχε ισοπεδωθεί, για να ακολουθήσει και μια φονική επιδημία ευλογιάς – ξύπνησε ο τρομερός κυκλώνας που έπληξε τη γαλλική αποικία της Μαγιότ στον Ινδικό, ανάμεσα στη Μοζαμβίκη και τη Μαδαγασκάρη. Οι φωτογραφίες αναδεικνύουν ολική καταστροφή στη γαλλική αποικία των 320.000 κατοίκων και ο επίσημος αριθμός των μερικών δεκάδων νεκρών είναι βέβαιο ότι θα αυξηθεί. Όπου φτωχός κι η μοίρα του – κι ας έσπευσε ο Μακρόν να εκφράσει τη λύπη και τη συμπαράστασή του…
Μια δολοφονία με διπλή ανάγνωση
Η δολοφονία στη Μόσχα ενός από τα κορυφαία στελέχη των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, για την οποία την ευθύνη ανέλαβαν οι μυστικές υπηρεσίες της Ουκρανίας, συνιστά ένα ακόμη επικίνδυνο βήμα. Πολύ περισσότερο καθώς είναι φανερό πως τέτοιου είδους επιχειρήσεις είναι δύσκολο να εκτελεστούν χωρίς την, άμεση ή έμμεση, στήριξη από τις αντίστοιχες υπηρεσίες της Δύσης – κάτι που αποδείχθηκε (όπως όλοι είχαμε υποψιαστεί εξαρχής) και στην περίπτωση του σαμποτάζ στους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream στη Βαλτική. Υπάρχει, όμως, μία ακόμη πλευρά που πρέπει να αναδειχθεί: Ενόψει των επώδυνων συμβιβασμών που, όπως φαίνεται, θα τους ζητηθεί να κάνουν, το Κίεβο και ο Ζελένσκι έχουν ανάγκη από έναν ή περισσότερους αντιπερισπασμούς, που θα δείχνουν ότι ενώ έχουν τη δυνατότητα να «πληγώνουν» τη Ρωσία, τους ζητείται να υποχωρήσουν – αν όχι να συνθηκολογήσουν.
Νέος πρωθυπουργός, ίδια η ανισορροπία
Ο νέος πρωθυπουργός του Μακρόν είναι μάλλον απίθανο να αλλάξει κάτι ουσιαστικό στους πολιτικούς συσχετισμούς, να μακροημερεύσει ή να διασφαλίσει μια θητεία χωρίς… πονοκεφάλους για τον πρόεδρο της Γαλλίας. Η στάση, ωστόσο, των κομμάτων απέναντι στον Φρανσουά Μπαϊρού, έναν ακόμη εκπρόσωπο του «ακραίου Κέντρου», έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Τόσο η Ακροδεξιά της Λεπέν και του Μπαρντελά όσο και οι Σοσιαλιστές, για του λόγου το αληθές, διεμήνυσαν πως θα τηρήσουν «υπεύθυνη στάση» και δεν θα τον ρίξουν από την πρώτη στιγμή, αλλά θα περιμένουν να τον κρίνουν στην πράξη – λες και υπάρχει περίπτωση να εφαρμόσει διαφορετικές πολιτικές από τον προκάτοχό του. Η Ανυπότακτη Γαλλία, από την άλλη, που στις εκλογές κατέβηκε μαζί με τους Σοσιαλιστές που με τις επιλογές τους έδωσαν στον Μακρόν τη δυνατότητα να φτιάξει κυβέρνηση, προανήγγειλε πρόταση μομφής. Ζητείται πυξίδα…
Ο φόβος της Γερμανίας μπροστά στην κάλπη
Ολοκληρώθηκε και τυπικά η διαδικασία που οδηγεί τη Γερμανία πρόωρα στις κάλπες, στις 23 Φεβρουαρίου, με την υπερψήφιση της πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης μειοψηφίας του Όλαφ Σολτς στο κοινοβούλιο. Το ενδιαφέρον, πλέον, στρέφεται στο εκλογικό αποτέλεσμα και ειδικά στο ποσοστό και τη θέση της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), που στις δημοσκοπήσεις εμφανίζεται να καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση, με ποσοστό της τάξης του 18%. Πρώτοι παραμένουν οι Χριστιανοδημοκράτες, που βρίσκονται κοντά στο 30%, οι οποίοι είναι βέβαιο ότι θα αναζητήσουν τον κυβερνητικό τους εταίρο στη σίγουρη και δοκιμασμένη λύση: τους Σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι πιθανότατα θα αναγκαστούν να υποκύψουν, υπό την έντονη πίεση και της αστικής τάξης, επικαλούμενοι την απειλή της ακυβερνησίας και, φυσικά, της Ακροδεξιάς. Μοιάζει με ένα φαύλο κύκλο ο οποίος φέρνει τη Γερμανία διαρκώς πιο κοντά στον «εφιάλτη» της.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 21-22 Δεκεμβρίου
