Την περίοδο αυτή πραγματοποιούνται συνελεύσεις για τη συγκρότηση Επιτροπών της Πρωτοβουλίας για σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα και τη συζήτηση των Θέσεων στην πορεία προς το ιδρυτικό συνέδριο της νέας κομμουνιστικής οργάνωσης. 106 χρόνια μετά την ίδρυση του ΣΕΚΕ κι εν μέσω κρίσης της ηττημένης Αριστεράς το ερώτημα μιας νέας κομμουνιστικής επανεξόρμησης τίθεται ξανά.
Νίκος Πελεκούδας
Συντρόφισσες και σύντροφοι, αγωνίστριες και αγωνιστές από διάφορες πολιτικές διαδρομές, ρεύματα και γενιές, μέσα από μια πορεία χρόνων συζήτησης, συγκρότησης, προγραμματικών επεξεργασιών και κοινής παρέμβασης, προχωράμε στο βήμα ίδρυσης μιας νέας επαναστατικής κομμουνιστικής οργάνωσης. Αυτή η οργάνωση είναι καρπός των αγώνων, των θεωρητικών αναζητήσεων, της πείρας και της συνειδητής επιλογής ενός σημαντικού ρεύματος και τμήματος του αριστερού αντικαπιταλιστικού αγώνα και του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα, του δυναμικού της αριστερής διαφωνίας και ρήξης- ιδιαίτερα των αρχών του 1990- με το παραδοσιακό κομμουνιστικό κίνημα και τους φορείς του από τη σκοπιά της κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης, της μαχητικής πορείας χιλιάδων αγωνιστών της σύγχρονης αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής κομμουνιστικής αριστεράς και των νέων αναδυόμενων ρευμάτων-τάσεων-αναζητήσεων της κοινωνικής χειραφέτησης στις συνθήκες του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Με αυτή μας την πρωτοβουλία επιδιώκουμε να αποτελέσει ο κομμουνισμός σημείο αναφοράς και ορατό πολιτικό ρεύμα και πρόταση στην ελληνική κοινωνία, πρώτα από όλα στη σύγχρονη πολύμορφη εργατική τάξη και τους συμμάχους της. Σε αυτό το καθήκον και την πρόκληση καλούμε για συμμετοχή στις Επιτροπές της Πρωτοβουλίας σε όλη τη χώρα.
Η πάλη μας για την εργατική εξουσία- δημοκρατία και τη μετάβαση στον κομμουνισμό «ανοίγει» με επανάσταση
Η πρωτοβουλία μας αποτελεί τομή. Γιατί με επίγνωση των εκρηκτικών καπιταλιστικών αντιθέσεων θέτει το βασικό ερώτημα και επιχειρεί να το απαντήσει, το οποίο συζητά συνειδητά ή όχι η ίδια η σύγχρονη εργατική τάξη και οι εκμεταλλευόμενοι σύμμαχοί της. Που δεν είναι άλλο από το αν είναι αναγκαίο και εφικτό η κοινωνία να λειτουργήσει διαφορετικά, όχι με κέρδος και ανταγωνισμό, ή με την εξουσία των λίγων απέναντι στους πολλούς. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα επιδιώκουμε να είναι και ο οδηγός μας για τη συγκρότηση ενός προγράμματος εργατικής εξουσίας, που θα ανοίγει το δρόμο προς τον κομμουνισμό. Είναι το πρόγραμμα που ξεκινάει με την υλοποίηση των ανεκπλήρωτων αιτημάτων του αντικαπιταλιστικού προγράμματος πάλης πριν την επανάσταση, και θα πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα στην υπεράσπιση και διάσωση της επανάστασης, και την εκκίνηση των μετασχηματισμών εκείνων που θα οδηγήσουν στην πρώτη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας. Στις θέσεις μας παρουσιάζουμε σχετική επεξεργασία.
Η κομμουνιστική απελευθέρωση θεμελιώνεται στις αντικειμενικές δυνατότητες να ζήσουμε αλλιώς. Στον αντίποδα αυτού, ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός επιχειρεί να εμφανίζει κάθε άλυτη αντίθεσή του και ξεχωριστή εκδήλωση της κρίσης του ως εξαίρεση ενός κατά τα άλλα εύρυθμου συστήματος. Οι εργατικές δολοφονίες στους χώρους δουλειάς, η καταστροφή του περιβάλλοντος, η κάθε είδους καταπίεση, οι πόλεμοι, είναι απλά αστοχίες. Παράλληλα είναι η ίδια η καπιταλιστική κερδοφορία που «λαχανιάζει», βασικά αστικά ιδεολογήματα δοκιμάζονται, οι καπιταλιστικοί ανταγωνισμοί φουντώνουν. Η εργατική επαναστατική πολιτική συγκροτείται σε ανεξαρτησία από οποιοδήποτε νέο καπιταλιστικό κέντρο -και όχι μόνο το ευρωατλαντικό- στο διεθνές καπιταλιστικό πλέγμα. Αλλά ταυτόχρονα έχει το καθήκον του μπλοκαρίσματος του σφαγείου του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και του Ισραήλ, στο στρατόπεδο των οποίων η ελληνική αστική τάξη εμφανίζεται ως ο πλέον «πρόθυμος στρατιώτης».
Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν ο ελληνικός καπιταλισμός επιδιώκει να ισχυροποιήσει τη θέση του έναντι της εργατικής τάξης. Σε αυτή την βασική επιλογή συγκλίνουν και οι δύο βασικοί αστικοί πόλοι (Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ) αλλά και η ακροδεξιά αν και με διαφορετικό τρόπο. Κοινός παρονομαστής σε αυτή την πορεία είναι η αδιαμφισβήτητη παραμονή στην Ε.Ε., και η λιτότητα. Ταυτόχρονα στοχεύει στην γεωπολιτική του αναβάθμιση, με βαθύτερη πρόσδεση σε ΝΑΤΟ-Η.Π.Α. προκειμένου να παίξει ρόλο ρυθμιστή στην ευρύτερη περιοχή.
Η διαμόρφωση του εργατικού κινήματος χειραφέτησης που αποτελεί καθοριστικό στόχο και βασική πλευρά/κριτήριο της παρέμβασης μας, είναι μια πορεία αντιπαράθεσης και ενότητας της τάσης απεγκλωβισμού από την αστική κυριαρχία με την τάση συμβιβασμού προς αυτήν. Εδώ αναγνωρίζουμε και το καθήκον της επαναστατικής πρωτοπορίας, όπου από την σκοπιά των στρατηγικών συμφερόντων της τάξης και όχι του περιορισμού στην καλύτερη διαπραγμάτευση της εργατικής δύναμης, θα συμβάλλει σε ένα διαφορετικό εργατικό-με την συνολική έννοια- κίνημα.
Δεν αντιμετωπίζουμε ένα άνυδρο αγωνιστικό τοπίο. Η εργατική τάξη παγκόσμια δείχνει ότι δε μπορεί να συμβιβαστεί με την αβίωτη ζωή που της τάζουν. Εξεγέρσεις, απεργίες, συγκρούσεις και μαχητικές κινητοποιήσεις, τάσεις γρήγορης διεθνοποίησης, συνολικά αιτήματα για μια διαφορετική ζωή, αντιπολεμική πάλη με διεθνιστική κατεύθυνση, αλλά και υποχώρηση, εγκλωβισμός σε κοινοβουλευτικά αστικά σχέδια, ψαλίδισμα των διεκδικήσεων στο «εφικτό», είναι οι παράλληλες τάσεις, το έδαφος στο οποίο θα εκδηλωθούν τα σύγχρονα επαναστατικά κύματα.
Για εμάς, ο κομμουνισμός «έρχεται κυρίως από το μέλλον» για να αλλάξει το παρόν. Δεν αποφεύγουμε όμως τη συζήτηση για την ιστορία των κοινωνικών αγώνων και των εργατικών και σοσιαλιστικών επαναστάσεων. Μέσα από αυτήν βγαίνουμε πιο δυνατοί και αισιόδοξοι.
Η πάλη μας για την εργατική εξουσία-δημοκρατία και τη μετάβαση στον κομμουνισμό «ανοίγει» με επανάσταση. Επανάσταση εργατική, αντικαπιταλιστική, διεθνιστική και με κομμουνιστικό περιεχόμενο. Με μια επαναστατική τακτική που είναι το σύνολο των στόχων πάλης και των αγώνων που συνδέουν το σήμερα με το αύριο, τους κομμουνιστές με τις ανάγκες και τα συμφέροντα, τα δικαιώματα και τις επιθυμίες της κοινωνικής πλειοψηφίας, που θα κάνουν πράξη την επαναστατική αλλαγή επιταχύνοντας τις στιγμές των αποφασιστικών μαχών. Με βάση αυτήν τη λογική καθορίζεται και ο πολιτικός στόχος της σημερινής φάσης του άμεσου επαναστατικού αγώνα: για αντίσταση, κλονισμό, ματαίωση και κατάργηση επιμέρους μέτρων και ανατροπή συνολικά της αντεργατικής επιδρομής και των όποιων αστικών κυβερνήσεων την προωθούν.
Η οργάνωση κομμουνιστικής απελευθέρωσης που ιδρύουμε, επιδιώκουμε να αποτελέσει καθοριστικό βήμα για ένα κόμμα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Δε θεωρούμε ότι η προσπάθειά μας αποτελεί το «τέλος της διαδρομής» για τον στόχο του κόμματος, ταυτόχρονα όμως δεν αναπαράγουμε την αναβλητικότητα, τη σύγχυση και την ανασφάλεια. Δεν κρινόμαστε στον καθρέφτη μας, αλλά από τους χιλιάδες πρωτοπόρους αγωνιστές της σκέψης και της πράξης, από την ταξική πάλη και από την ικανότητα μας στους πολιτικούς στόχους.
Επιδιώκουμε την πολιτική αναβάθμιση όλων των πλευρών του επαναστατικού υποκειμένου, μέσα από:
– Την ενίσχυση/συγκρότηση των επαναστατικών κομμουνιστικών δυνάμεων και τα βήματα για το σύγχρονο πρόγραμμα και κόμμα κομμουνιστικής απελευθέρωσης, με κυρίαρχο το στοιχείο της κομμουνιστικής στρατηγικής που θα εκφράζεται στην επαναστατική τακτική.
– Την οικοδόμηση του αντικαπιταλιστικού εργατικού μετώπου σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.
– Τη διεύρυνση και βαθύτερη πολιτική ενοποίηση της μαχόμενης αντικαπιταλιστικής αριστερής πτέρυγας του κινήματος της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, για ρήξη και ανατροπή της καπιταλιστικής επίθεσης, για επιβολή των οικονομικών, κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών όλων των καταπιεσμένων, με θεμέλιο ένα ταξικά ανασυγκροτημένο συνδικαλιστικό κίνημα, με τη συγκρότηση ανεξάρτητων οργάνων πάλης και επιβολής της λαϊκής θέλησης.
Παλεύουμε για τη συγκρότηση ενός αγωνιστικού σχεδίου για «Ψωμί – Ειρήνη – Ελευθερία-Κοινωνικά Αγαθά – Ποιότητα Ζωής». Τον αγώνα για την υπεράσπιση και διεύρυνση του εισοδήματος, τη μείωση του χρόνου εργασίας, για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με συλλογικές συμβάσεις.
Την ανάπτυξη της αντιπολεμικής πάλης με την απεμπλοκή της Ελλάδας από όλους τους πολέμους (Ουκρανία, Ερυθρά Θάλασσα, Ισραήλ), ενάντια στον ελληνο-τουρκικό ανταγωνισμό, για μείωση των εξοπλισμών – χρήματα για τις λαϊκές ανάγκες, έξω οι βάσεις, έξοδο από το ΝΑΤΟ, να μπει τέλος στον πόλεμο στην Ουκρανία και τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, για έξοδο από Ε.Ε.- Ευρώ από αντικαπιταλιστική διεθνιστική σκοπιά. Για να μην «πνιγούν» τα εργατικά δικαιώματα στα «κυριαρχικά εθνικά δικαιώματα» που και το ΚΚΕ στηρίζει με αντιΝΑΤΟϊκή προμετωπίδα, για να «ανθίσει» ένας σύγχρονος εργατικός διεθνισμός.
Για λαϊκές ελευθερίες και δημοκρατικά δικαιώματα, για τη διαδήλωση, την απεργία και την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση. Διάλυση των ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΟΠΚΕ, Δράση.
Τη διεκδίκηση δημόσιων κοινωνικών αγαθών, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των ΑΕΙ και την εμπορευματοποίηση παιδείας-υγείας-πρόνοιας, για πέρασμα στο δημόσιο χωρίς αποζημίωση και με εργατικό-κοινωνικό έλεγχο των ιδιωτικοποιημένων τομέων ενέργειας, τηλεπικοινωνιών και συγκοινωνιών, για το δικαίωμα στην κατοικία.
Για την προστασία του δημόσιου ελεύθερου χώρου, των δασών και αιγιαλών, για την προστασία του κλίματος και του περιβάλλοντος γενικά. Καμία νέα εξόρυξη ορυκτών πόρων σε στεριά και θάλασσα. Ακύρωση των σχεδίων για εξορύξεις ορυκτών πόρων στις διεθνείς θάλασσες (ΑΟΖ).
Για τη συγκρότηση ενός σύγχρονου αντικαπιταλιστικού πολιτικού μετώπου με τη συμβολή και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με βάση και τις αποφάσεις της 5ης συνδιάσκεψής της.
Δεν τάζουμε πορείες με στρωμένα ροδοπέταλα. Ποτέ δεν το κάναμε. Καλούμε στην πιο συναρπαστική Οδύσσεια, που έχει Σειρήνες και Κύκλωπες, καλέσματα για εφησυχασμό και ενσωμάτωση όπως και τα πιο ανηλεή χτυπήματα από την αστική εξουσία. Έχει όμως προορισμό, ως αφετηρία για το ομορφότερο ταξίδι, αυτό της εκπλήρωσης της άρσης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
