Δημήτρης Σταμούλης
▸Σε απεργιακό κλοιό βρίσκεται η κυβέρνηση τις μέρες αυτές του Οκτώβρη, καθώς κλάδοι με πολλές χιλιάδες εργαζόμενους έχουν πραγματοποιήσει ή προγραμματίζουν απεργιακές κινητοποιήσεις.
Διεκδικούν αυξήσεις στους μισθούς, προσλήψεις, εργασιακά δικαιώματα και ελεύθερο συνδικαλισμό ενάντια σε διώξεις και καταστολή, καθώς και δημόσια κοινωνικά αγαθά για όλο τον λαό. Έντονο εξάλλου είναι το αντικυβερνητικό στίγμα σε αρκετά από τα απεργιακά πλαίσια.
Η αρχή έγινε στις 11 Οκτώβρη με την εντυπωσιακή είσοδο στο απεργιακό προσκήνιο των εργαζόμενων της Wolt και της efood, οι οποίοι κατάφεραν να νεκρώσουν τις πλατφόρμες ή να τις αφήσουν να υπολειτουργούν, διεκδικώντας την πρόσληψη όλων των εργαζόμενων με σύμβαση αορίστου χρόνου, πέρα και έξω από εργολάβους-στολάρχες, την υπογραφή συλλογικής σύμβασης (ΣΣΕ) με αυξήσεις, την πληρωμή των freelancers με βασική αμοιβή ανά ώρα, την καθιέρωση επιδομάτων ανθυγιεινής εργασίας, γάμου, πολυετίας κ.ά.
Επόμενο βήμα κλιμάκωσης είναι η 24ωρη απεργία στον κλάδο ξενοδοχείων και εστίασης που έχει κηρύξει για τις 23 Οκτωβρίου η κλαδική ομοσπονδία ΠΟΕΕΤ, με τους εργαζόμενους να έχουν στοχοποιηθεί ακόμα και για τα… φιλοδωρήματα τα οποία η κυβέρνηση επιχείρησε να φορολογήσει από το πρώτο ευρώ! Μετά την κατακραυγή που ξεσηκώθηκε, το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ότι θα φορολογεί ποσά άνω των 300 ευρώ, λες και οι εργαζόμενοι στον κλάδο βγάζουν… δεύτερο μισθό από τα tips, όταν συχνές είναι οι καταγγελίες ότι εργοδότες κατακρατούν για τον εαυτό τους τα πουρμπουάρ. Η ΠΟΕΕΤ στις 23/10 καλεί σε απεργιακή συγκέντρωση στο υπουργείο Εργασίας στις 10.30 π.μ., καθώς και σε αεροδρόμια τουριστικών προορισμών.
Σε 48ωρη απεργία κατέρχονται οι ναυτεργάτες στις 22 και 23 Οκτωβρίου μετά από απόφαση της ΠΝΟ για την ακτοπλοΐα, με τη διοίκηση να κάνει λόγο για προοπτική κλιμάκωσης. Παρέμβαση κατά της απεργίας έκανε και ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας ζητώντας την αναστολή της και επιστροφή στις διαπραγματεύσεις, αλλά χωρίς να κάνει πίσω από τα ψίχουλα της αύξησης 3% που πρότεινε. Να σημειωθεί ότι ενώ το κόστος των εισιτηρίων και τα εφοπλιστικά έσοδα έχουν πολλαπλασιαστεί, οι ακτοπλόοι επιμένουν να δίνουν ελάχιστα από όσα κερδίζουν στους εργαζόμενους τηρώντας την… παράδοση, καθώς το 2018 και το 2019 είχαν δώσει αύξηση 2% κάθε χρόνο, το 2020 και 2021 0%, το 2022 3%, το 2023 6% και το 2024 5%!
Η ΠΕΝΕΝ καλεί σε μαζική συμμετοχή στην απεργία που έχει ως αιτήματα την υπογραφή ΣΣΕ σε όλες τις κατηγορίες πλοίων με πραγματικές αυξήσεις, την κατάργηση των αντεργατικών και αντι ασφαλιστικών νόμων, την εξίσωση των μισθών των εμπορικών και των πορθμειακών πλοίων με την ακτοπλοΐα, σε μια περίοδο μάλιστα που οι εφοπλιστές της ποντοπόρου ναυτιλίας θησαυρίζουν εν μέσω πολέμων και ανταγωνισμών και την ίδια στιγμή συνεχίζουν την αδιαλλαξία και την άρνηση τους για την υπογραφή ΣΣΕ. Ασκεί δε κριτική στην ΠΝΟ που επέλεξε με την απεργία αυτή να διασπάσει τους ναυτεργάτες εξαιρώντας χιλιάδες, ώστε να μην θίξει τους εφοπλιστές της ποντοπόρου ναυτιλίας, των φορτηγών πλοίων μικρών αποστάσεων και των πορθμείων.
Εικοσιτετράωρη απεργία στις 23 Οκτωβρίου έχουν προκηρύξει και οι εργαζόμενοι στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος διεκδικώντας ΣΣΕ με υποχρεωτική ισχύ, αυξήσεις μισθών, τήρηση του ωραρίου και μέτρων για την ασφάλεια.
Επόμενος αγωνιστικός κόμβος είναι η απεργία στις κατασκευές στις 6 Νοεμβρίου, στην οποία συμμετέχει η Ομοσπονδία Οικοδόμων και το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών. Η απεργία αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς από τη μια έχουμε αύξηση της παραγωγής και εκτόξευση των κερδών του κατασκευαστικού κεφαλαίου και από την άλλη εντατικοποίηση, ανασφάλεια και χαμηλά μεροκάματα, ενώ ο κλάδος πρωτοστατεί σε θανάτους και τραυματισμούς εργατών εν ώρα εργασίας.
Η κερδοφορία των εργοδοτών του κλάδου, των τεχνικών και μελετητικών εταιρειών αυξάνεται σημαντικά. Μόνο οι «μεγάλοι τέσσερις» κατασκευαστικοί όμιλοι (ΤΕΡΝΑ, ΙΝΤΡΑΚΑΤ [ΑΚΤΩΡ], AVAX, Μυτιληναίος) το 2023 σημείωσαν εκτόξευση 37% του κύκλου εργασιών (2,6 δισ. ευρώ) και 51% των κερδών (400 εκατ. ευρώ), ενώ το ανεκτέλεστο των έργων αγγίζει τα 17 δισ. ευρώ. Το δε 2024, η κερδοφορία τους είναι ακόμα μεγαλύτερη. Την ίδια ώρα, ένας έγγαμος τεχνίτης οικοδόμος με έξι τριετίες αμείβεται με μόλις 57,4 ευρώ.
Αλλά και στους μισθωτούς μηχανικούς και τεχνικούς η εικόνα δεν είναι καλύτερη, καθώς χιλιάδες εργάζονται σε εργοτάξια και γραφεία με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών, ως «ελεύθεροι επαγγελματίες», χωρίς αυξήσεις στους μισθούς τους, με ονομαστικό μισθό κάτω από εκείνον της Συλλογικής Σύμβασης του 2009 και χωρίς επιδόματα όπως παιδιών, εργοταξίου, διαμονής εκτός κατοικίας, μεταπτυχιακού κ.ά. Ενώ τόσο ο ΣΤΕΑΤ, η εργοδοτική οργάνωση των μεγάλων ομίλων, όσο και οι εργοδοτικοί φορείς των υπόλοιπων τεχνικών μελετητικών εταιρειών (ΣΑΤΕ, ΣΕΓΜ κ.λπ.), αρνούνται να υπογράψουν ΣΣΕ.
Να σημειωθεί τέλος ότι κρίσιμης σημασίας για το μέγεθος της τρομοκρατικής επίθεσης που έχουν εξαπολύσει η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας σε βάρος των αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών με αιχμή το θέμα της αξιολόγησης, είναι η απεργία της 23ης Οκτωβρίου που έχει αποφασίσει η ΔΟΕ και στην στήριξη της οποίας προσανατολίζονται πολλές ΕΛΜΕ, χωρίς όμως κάλυψη από την ΟΛΜΕ που ακολουθεί προδοτική στάση απέναντι σε χιλιάδες εκπαιδευτικούς οι οποίοι βρίσκονται στη δαμόκλειο σπάθη του υπουργείου και της κυβέρνησης (βλέπε σελ.12-13).
Πανεργατικός συντονισμός, ρήξη με πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ
Είναι κομβικής σημασίας οι επιμέρους κλαδικοί απεργιακοί αγώνες να στεφθούν με επιτυχία, αλλά κυρίως να καταφέρουν να αποσπάσουν νίκες και κέρδη για τους εργαζόμενους. Ωστόσο κρίσιμες παραμέτρους αποτελούν ο συντονισμός των διάσπαρτων εστιών αντίστασης, ο πανεργατικός προσανατολισμός, η οργάνωση των αγώνων από τους ίδιους τους εργαζόμενους με προοπτική κλιμάκωσης, κόντρα στις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, καθώς και τα αιτήματα και οι μορφές πάλης που θα αμφισβητούν τον στενό κορσέ του Μεσοπρόθεσμου που επιβάλει η ΕΕ προς όφελος των δανειστών και του κεφαλαίου συνολικά, με αντικυβερνητικές αιχμές.
Μόνο έτσι θα πιεστούν κυβέρνηση και εργοδοσία, θα αποσπαστούν νίκες, θα βελτιωθεί η θέση των εργαζομένων για να ανοίξει ο δρόμος για συνολικότερες ανατροπές. Υπό αυτό το πρίσμα οι δυνάμεις του ταξικού κινήματος πρέπει να εντάξουν στον σχεδιασμό τους την πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 20 Νοέμβρη.
