Η λεηλασία της Δυτικής Όχθης από τον ισραηλινό στρατό και τους εποίκους είναι το θέμα του βραβευμένου στο Φεστιβάλ Βερολίνου, καθώς και στις πρόσφατες αθηναϊκές Νύχτας Πρεμιέρας, ντοκιμαντέρ «Καμία άλλη γη». Όχι ολόκληρης της Δυτικής Όχθης αλλά της περιοχής Μασάφερ Γιάτα όπου βρίσκονται (ή μάλλον βρίσκονταν) καμιά εικοσαριά μικρά χωριά, οικισμοί κτηνοτρόφων.
Από το 2019 μέχρι τον Οκτώβριο του 2023 ένας 22χρονος Άραβας, ο Μπάζελ, βιντεοσκοπεί συστηματικά τις θηριωδίες. Σπιτάκια που γκρεμίζονται από τις μπουλντόζες του στρατού, ξαναχτίζονται μες στη νύχτα και ξανά γκρεμίζονται. Πάνοπλοι στρατιώτες και ένοπλοι έποικοι που πυροβολούν στο ψαχνό όποιον αντιστέκεται στο άδικο. Ο Μπάζελ σπούδασε νομικά, αλλά το μόνο επάγγελμα που μπορεί να ασκήσει είναι αυτό του οικοδόμου. Το υλικό που βιντεοσκοπεί ο ίδιος και άλλοι Παλαιστίνιοι φτάνει στο διαδίκτυο με τη βοήθεια ενός νεαρού Ισραηλινού δημοσιογράφου, του Γιουβάλ.
Επίσημο πρόσχημα για τις βίαιες κατεδαφίσεις αποτελεί η μετατροπή της περιοχής σε ζώνη στρατιωτικών ασκήσεων. Πραγματική επιδίωξη ωστόσο είναι η εκδίωξη του παλαιστινιακού πληθυσμού και η διευκόλυνση των εποικισμών. Όμως για τους κατοίκους της Μασάφερ Γιάτα δεν υπάρχει «καμία άλλη γη». Με τα νύχια γαντζώνονται στη φτωχική γη τους. Εικόνες οδυνηρές, όπως το τσιμέντωμα ενός πηγαδιού από μια ισραηλινή μπετονιέρα, αλλά και φευγαλέες στιγμές χαράς, όπως τα παιχνίδια των παιδιών σε ένα λεηλατημένο τοπίο.
Ένα ντοκιμαντέρ που μας υπενθυμίζει ότι ο πόλεμος στη Γάζα και η καταπίεση που ασκεί το Ισραήλ στη Δυτική Όχθη είναι οι δύο όψεις του ίδιου βρόμικου νομίσματος. Μια ταινία αξέχαστη.
