Μαζικές ήταν όλες οι απεργίες στις 23/10 και χιλιάδες διαδηλωτές βρέθηκαν στον δρόμο, ενώ το κυβερνητικό και εργοδοτικό lock down δεν πέρασε στην εκπαίδευση, όπως αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους οι Παρεμβάσεις Δημοσίου, που καλούν σε αντίσταση στην ποινικοποίηση των αγώνων και το χτύπημα της απεργίας, υπογραμμίζοντας δε ότι ο αγώνας των εκπαιδευτικών θα συνεχιστεί, είναι δίκαιος και θα είναι νικηφόρος
Η ανακοίνωση των Παρεμβάσεων Δημοσίου
Την Τρίτη 22/10 το Υπουργείο αυταρχισμού και των διώξεων ξαναχτύπησε. Το αντιδημοκρατικό κρεσέντο του ΥΠΑΙΘΑ, που για μια πολλοστή φορά χτυπάει το απεργιακό δικαίωμα κατ’ εφαρμογή του ν. Χατζηδάκη-Γεωργιάδη, οδήγησε τη Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος στα δικαστήρια, ενόψει της προκηρυγμένης 24ωρης απεργίας την Τετάρτη 23 Οκτωβρίου κι έβγαλε για πρώτη φορά 24ωρη απεργία των εκπαιδευτικών παράνομη. ΟΜΩΣ η απεργία στην εκπαίδευση έγινε κανονικά. Η ΑΔΕΔΥ όπως όφειλε προκήρυξε ξανά την απεργία.
Η ΑΔΕΔΥ και η ΟΛΜΕ βρέθηκαν κάτω από πιέσεις να κάνουν το αυτονόητο, αν και καθυστέρησαν τουλάχιστον ένα μήνα αφού αρνούνται τη σημασία της ενιαίας καθόδου και την ανάγκη του πανεκπαιδευτικού δρόμου. Απέρριπταν συνεχώς προτάσεις των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ για απεργιακή ενοποίηση των μεγάλων κλάδων του Δημοσίου με την πανυγειονομική της 17ης Οκτώβρη, δεν συζητούσαν ούτε καν τις διευκολυντικές στάσεις εργασίας για συμμετοχή άλλων εργαζομένων, αλλά και για να γίνει μια πανεκπαιδευτική απεργία.
Οι εξελίξεις στο χώρο της εκπαίδευσης, από τους αγώνες των εκπαιδευτικών ενάντια στην αξιολόγηση μέχρι τους αγώνες του φοιτητικού κινήματος ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, οι αντιστάσεις στις στρατηγικές επιλογές αναδιαρθρώσεων της κυβέρνησης-ΕΕ-ΟΟΣΑ και στην επιχειρηματική λειτουργία της Παιδείας, αντιμετωπίζονται με ποινικοποίηση και καταστολή. Εισβολές των ΜΑΤ στα πανεπιστήμια και συλλήψεις φοιτητών και εργαζομένων του σωματείου στην έρευνα (ΣΕΡΕΤΕ), απολύσεις διοικητικών υπαλλήλων και του επί 19 χρόνια συμβασιούχου Δημήτρη Αντωνίου. Σκλήρυνση των πειθαρχικών μέτρων και διώξεων για τους εκπαιδευτικούς που υλοποιούν αποφάσεις των συλλογικών τους οργάνων.
Αυτοί οι αγώνες που μπλοκάρουν την κυβερνητική πολιτική και επιδιώκουν να ηττηθεί η πολιτική της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ, που αποσκοπούν στην αποτροπή της διάλυσης του δημόσιου σχολείου, της μετατροπής του σε επιχείρηση, με είσοδο εργολάβων, ιδιωτών και χορηγών, που θέλουν να σταματήσουν την αξιολόγηση, την κατηγοριοποίηση, τη γονεϊκή «επιλογή», την υποταγή και τη διοικητική επιβολή, διώκονται και ποινικοποιούνται. Αυτοί οι αγώνες διεκδικούν πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και γνήσιες ΣΣΕ, παύση των πειθαρχικών διώξεων, εργασιακά δικαιώματα, εκφράζουν τη συνολική αντίσταση χιλιάδων εκπαιδευτικών στην αλλαγή του DNA της εκπαίδευσης που κορυφώνεται στην απεργία-αποχή από την ατομική αξιολόγηση και αποτελούν αγκάθι για το ΥΠΑΙΘΑ και την κυβέρνηση της ΝΔ.
Η κυβέρνηση και το ΥΠΑΙΘΑ προσπαθούν με ΕΔΕ και πειθαρχικές διώξεις από τη μία να ανακόψουν τον αγώνα των διορισμένων πρόσφατα εκπαιδευτικών που απειλούνται και εκβιάζονται για να προσκυνήσουν και από την άλλη να παραδειγματίσουν και να κτυπήσουν το φρόνημα όλων όσοι αγωνίζονται. Στελέχη εκπαίδευσης, συντονιστές, Διευθυντές/τριες δηλώνουν πρόθυμοι, προωθούν και συμμετέχουν στο νέο αυταρχικό καθεστώς που επιχειρείται να εγκαθιδρυθεί.
Δεν μας τρομοκρατούν και δεν μας εκφοβίζουν, να συντρίψουμε το μετεμφυλιακό χουντικό κλίμα, τον αυταρχισμό και την τρομοκρατία!
Την Τετάρτη 23/10 καλούνταν με υπουργική παρέμβαση σε ακρόαση στο πειθαρχικό συμβούλιο με το ερώτημα της δυνητικής αργίας οι εκπαιδευτικοί Χ. Χοτζόγλου και Γ. Καββαδίας. Για την μεν πρώτη δεν έχει καν αρχίσει το πειθαρχικό στο οποίο κατέληξε στημένη ΕΔΕ του ΔΙΔΕ Πειραιά, που με το νόμο Χατζηδάκη-Γεωργιάδη εγκληματικοποίησε την αντίδραση μαθητών και εκπαιδευτικών στην αξιολόγηση στο σχολείο τους. Ο Γ. Καββαδίας ενώ είναι συνταξιούχος παραπέμφθηκε με το ίδιο ερώτημα για πειθαρχικό που ξεκίνησε λόγω δημόσιας κριτικής του στην κυβερνητική πολιτική στην εκπαίδευση, αντίθεση στον διαγωνισμό PISA κ.ά. Ο αναπληρωτής και μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά Δ. Χαρτζουλάκης δεν καλείται ούτε καν, αφού η πειθαρχική δίωξη που του έχει ασκηθεί παραπέμπεται κατευθείαν στον ΥΠΑΙΘΑ και ενδεχομένως οδηγεί σε «λήξη σύμβασης» και αποκλεισμό από τους πίνακες προσλήψεων. Υπάρχει συγκρατημένη αισιοδοξία μετά την μαζική παρουσία εκπαιδευτικών έξω από το Πειθαρχικό Συμβούλιο το πρωί της 23ης Οκτώβρη, μια και την τελική απόφαση παίρνει το ΥΠΑΙΘΑ. Ένα ορμητικό ποτάμι εργαζομένων πορεύθηκε κατόπιν προς το μεγάλο κεντρικό απεργιακό συλλαλητήριο και ενώθηκε μαζί του.
Ταυτόχρονα, διευθυντές και υποδιευθυντές δάσκαλοι, νηπιαγωγοί, καθηγητές καθαιρούνται στην Αν. Αττική, στην Πάτρα και στη Λάρισα για την συμμετοχή τους στην νόμιμη απεργία-αποχή ενάντια στην αξιολόγηση, χωρίς να γίνουν πειθαρχικά. Σε όλη την Ελλάδα επιχειρείται να στηθεί ένας μηχανισμός διώξεων, καθαιρέσεων, δυνητικών απολύσεων.
Συνεχίζουμε στο δρόμο που άνοιξαν οι αγώνες μας!
Οι χιλιάδες απεργοί και οι διωκόμενοι/ες εκπαιδευτικοί έχουν όνομα, δεν είναι αριθμοί.
Οι διώξεις των Χοτζόγλου, Καββαδία, Χαρτζουλάκη στόχο είχαν να οδηγήσουν στις πρώτες απολύσεις για συνδικαλιστικούς λόγους στο Δημόσιο μετά τη Χούντα.
Απαιτείται μαζικός πολιτικός, εργατικός και κοινωνικός φραγμός να μην περάσει το αντιδημο-κρατικό καθεστώς και το χτύπημα της απεργίας.
Ο κρατικός κυβερνητικός συνδικαλισμός στην ΑΔΕΔΥ βρίσκεται σε πλήρη συμμαχία και σχέδιο νομιμοποίησης της κυβέρνησης. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που ως κομματικός βραχίονας στις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες ΔΟΕ-ΟΛΜΕ αρνούνται να ψελλίσουν το παραμικρό για την αναγκαιότητα ξεσηκωμού και τη στήριξη των κινητοποιήσεων, δεν βάζουν καν αντικυβερνητικά αιτήματα. Επιχειρούν να επιβάλλουν την αποσύνδεση της 24ωρης στις 20/11 από τη μάχη για την αξιολόγηση με το πρόσχημα ότι προέχει το μισθολογικό. Τρέχουν αγκαλιά με τη Διοίκηση και το κράτος να εφαρμόσουν τις e-εκλογές και το ν. Χατζηδάκη για τη διάλυση των σωματείων. Ο παραλογισμός και η γονυκλισία της πλειοψηφίας (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) της ΟΛΜΕ δεν έχει καταρριφθεί. Μόλις πριν λίγες μέρες αποφάσιζε την αναγκαιότητα 3ωρης στάσης στην κινητοποίηση της ΠΔΕ για τις διώξεις, αλλά καλούσε τις ΕΛΜΕ να το πράξουν μόνες τους! Από την άλλη η αλλοπρόσαλλη τακτική του ΠΑΜΕ στο Δημόσιο καλά κρατεί, συμβάλλοντας καθοριστικά σε κατακερματισμένες απεργίες αντί του συντονισμού και του κοινού απεργιακού μετώπου! Ενώ οι δυνάμεις του στην ΟΛΜΕ πρότειναν συμπληρωματικές στάσεις εργασίας για την συμμετοχή και στα δύο συλλαλητήρια της Τετάρτης 23/10, στην ΑΔΕΔΥ στην πρόταση των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ σώπαιναν, αφήνοντας εκ των πραγμάτων την πρωτοβουλία στην πλειοψηφία (ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ-ΕΑΕΚ-Δημ. Ανατροπή). Στο ίδιο μοτίβο με την πρόσφατη απεργία των Υγειονομικών, όπου όλοι μαζί καλούσαν σε απλή στήριξη, παρουσία συνδικαλιστικών στελεχών και εκλεγμένων αντιπροσώπων αρνούμενοι κάθε πρόταση ενοποίησης του αγώνα και μαζική κίνηση των εργαζομένων.
Την Τετάρτη 23 Οκτώβρη όλοι οι απεργοί στείλαμε ισχυρό μήνυμα ότι θα τα πάρουμε όλα πίσω!
Το εκπαιδευτικό κίνημα αντιστέκεται, στηρίζει και είναι αλληλέγγυο στους διωκόμενους συναδέλφους, έχει οδηγό δράσης την ενότητα των αγώνων για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, μείωση χρόνου εργασίας, αξιοπρεπή διαβίωση και στέγαση, δικαιώματα και ελευθερία στη σκέψη και στη συνδικαλιστική δράση, διεκδικεί μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, απέναντι στο νέο δημοσιονομικό σύμφωνο της ΕΕ, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις-επιχειρηματική στροφή των δημόσιων κοινωνικών αγαθών και τη “λεηλασία” της Υγείας, απαιτεί μπλοκάρισμα του πολέμου και τέλος της ελληνικής εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, στο αιματοκύλισμα της Μ. Ανατολής και των εξοπλιστικών δαπανών που καταβυθίζουν το λαό στη φτώχεια.
Μετά την μεγάλη πανυγειονομική απεργία της 17ης Οκτώβρη που τόσο θορύβησε την κυβέρνηση, η 24ωρη πανεκπαιδευτική απεργία με τα συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα τη Τετάρτη 23/10 στριμώχνει επιπλέον την κυβέρνηση, μιας και συνέπεσε με σημαντικές απεργίες στους διανομείς, στον επισιτισμό και τουρισμό, στους ναυτεργάτες που συνεχίζουν με δεύτερη 48ωρη, με τους εργαζόμενους στην καθαριότητα των σχολείων, λιμενεργάτες και ναυπηγοεπισκευή. Η ενοποίηση των επιμέρους αγώνων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή τους έκβαση.
Μπορούμε να νικήσουμε! Η κυβέρνηση και η πολιτική της δεν είναι παντοδύναμη. Σε αυτό το δρόμο καλούμε σε μαζικό ξεσηκωμό, να γίνουμε αντίπαλος και κοινωνική-ταξική αντιπολίτευση στην πολιτική τους. Στους δρόμους δημιουργούνται τα ρήγματα για να βρει διέξοδο η κοινωνική οργή, να σπάσει η ατομική λύση, να ανατρέψουμε όσα φαντάζουν ανυπέρβλητα, να ζήσουμε αλλιώς!
Με εργατικό κίνημα βαθιά πολιτικό, με άμεσες μαζικές συνελεύσεις στους χώρους εργασίας, συλλαλητήρια και συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων. Με την αυτοοργάνωση εργατικών σχημάτων και επιτροπών αγώνα, συλλογικοτήτων γειτονιάς καλούμε να πάρουν όλοι/ες θέση σύγκρουσης.
Να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις! Τώρα μισθοί αξιοπρέπειας και πλήρη εργασιακά δικαιώματα! Συνεχίζουμε με αγώνα διαρκείας προς την πανεργατική απεργία της 20ης Νοέμβρη.
