Μάνθος Κυριακόπουλος
Ώρα ευρύτερου συντονισμού και κλιμάκωσης του αγώνα
Στους «παράνομους» απεργιακούς δρόμους βρέθηκε η εκπαίδευση την Τετάρτη 23/10 με κεντρικό σύνθημα «τα θέλουμε όλα πίσω». Με εκατοντάδες κλειστά σχολεία και μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα και στην Αθήνα, όπου το μαζικό μπλοκ των σωματείων ξεκίνησε από τα Προπύλαια σε μια πορεία που έστειλε βροντερό πολιτικό μήνυμα στην κυβέρνηση και την πολιτική της.
Στη Θεσσαλονίκη, η δυναμική πορεία κατέληξε, ως κύμα αλληλεγγύης στη δίκη των πέντε μελών του κινήματος κατά των πλειστηριασμών λαϊκής κατοικίας, στο Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων.
Κυβέρνηση και υπουργείο Παιδείας έχουν κηρύξει τον πόλεμο στην εκπαίδευση εδώ και καιρό, επιδιώκοντας να «περπατήσουν» τις δεσμεύσεις τους για το επιχειρηματικό σχολείο. Στην κατεύθυνση αυτή, στήνουν πεδίο ολοκληρωτισμού και νέο καθοδηγούμενο καθεστώς μαζί με το κράτος, τα στελέχη, τις Διευθύνσεις και τους/τις πρυτάνεις. Μια πολιτική που για να μοιράσει τον πλούτο και την εκμετάλλευση στο κεφάλαιο, σέρνει τον λαό στους πολέμους και τη φτώχεια, με νέα μνημόνια και σύμφωνα σταθερότητας της ΕΕ. Κάθε ενοχλητική φωνή από τους υγειονομικούς, τους διανομείς, τους ναυτεργάτες, τους φοιτητές μέχρι τους εκπαιδευτικούς θέλει να τη φιμώσει, και να «φλομώσει» τους αγωνιζόμενους στην παρανομία.
Έτσι, το υπουργείο Παιδείας έσυρε στα δικαστήρια τη ΔΟΕ και έβγαλε με μια πρωτοφανή στη σύγχρονη ιστορία απόφαση – η οποία θα επιχειρηθεί να γίνει καθεστώς – παράνομη την απεργία, κατ’ εφαρμογή του νόμου Χατζηδάκη. Τα αντανακλαστικά των μαχόμενων εκπαιδευτικών έδειξαν τον δρόμο και με άμεση πίεση και αποφάσεις σωματείων ανάγκασαν την ΑΔΕΔΥ να κηρύξει απεργία, προσπερνώντας και τον κυβερνητικό βραχίονα των παρατάξεων στην ΟΛΜΕ. Η απεργία έγινε κανονικά, στέλνοντας μήνυμα ανυπακοής στον αυταρχισμό της κυβέρνησης και την ποινικοποίηση των αγώνων και των αιτημάτων, που αποτελούν κύριο συστατικό της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής.
Κυριάρχησαν αιτήματα για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, γνήσιες συλλογικές συμβάσεις, μονιμοποίηση όλων των δόκιμων και αναπληρωτών, κατάργηση της αξιολόγησης, μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, αξιοπρεπή στέγαση, λεφτά για Παιδεία και Υγεία κόντρα στις ιδιωτικοποιήσεις και τους πολεμικούς εξοπλισμούς.
Η νέα γενιά βγήκε στο προσκήνιο από την Κρήτη, την Κω, τη Θεσσαλονίκη έως και την Κομοτηνή, δηλώνοντας με πλακάτ, πανό και συνθήματα ότι είναι κομμάτι της ιστορίας της εκπαίδευσης. Το εκπαιδευτικό κίνημα βροντοφώναξε ότι είναι εδώ και πως συλλογικά θα μπλοκάρει την αξιολόγηση, με βαθιά συνείδηση για την υπεράσπιση της εργασίας, της αξιοπρέπειας, της παιδαγωγικής ελευθερίας, του καθολικού δημόσιου και δωρεάν σχολείου ενάντια στο σχολείο-επιχείρηση της ιεραρχίας, της υποταγής, της κατηγοριοποίησης, της γονεϊκής επιλογής και της αυτονομίας.
Η ταξική αντιπαράθεση βρίσκεται σε κομβικό σημείο και οι απαιτήσεις μεγιστοποιούνται για συνέχιση και ενοποίηση των αγώνων που ξεδιπλώνονται στους κλάδους. Επιβεβαιώνεται ταυτόχρονα η κριτική που καταθέτουν οι Παρεμβάσεις από την έναρξη της χρονιάς απέναντι στον εργοδοτικό-κρατικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ όσον αφορά τον σχεδιασμό και κυρίως το περιεχόμενο. Όπως και απέναντι στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ που υποτάσσονται κάθε φορά στους συσχετισμούς, ακολουθώντας το μοτίβο των διάσπαρτων διαμαρτυριών, της άρνησης να συναντηθούν οι αγώνες, του χαμηλού πήχη αιτημάτων, της λογικής «μια πανεργατική… και βλέπουμε», χωρίς ενωτικό σχέδιο και πορεία προς αυτήν και κυρίως τη συνέχισή της.
Η μαχόμενη εκπαίδευση ανοίγει δρόμους να εκφραστούν οι εργαζόμενοι και δηλώνει πως η απεργία νικά! Η κυβέρνηση και η πολιτική της δεν είναι παντοδύναμη. Οφείλει να ενισχυθεί η κοινωνική οργή και να συναντήσει ένα αναγκαίο πολιτικό εργατικό κίνημα που θα γίνει πραγματική αντιπολίτευση, κόντρα στο θέατρο του αστικού κοινοβουλίου. Με τέτοια απαιτητικότητα η αντικαπιταλιστική-ριζοσπαστική πτέρυγα του κινήματος στην εκπαίδευση προτείνει και οργανώνει το επόμενο διάστημα νέες Γενικές Συνελεύσεις, συντονισμό σωματείων και ευρύτερη απεύθυνση στους εργαζόμενους. Αποτέλεσμα της απαίτησης που ήχησε από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς στους απεργιακούς δρόμους την Τετάρτη: εμείς θα πάρουμε τη ζωή μας πίσω.
Μήνυμα ανυπακοής και αλληλεγγύης ενάντια στις διώξεις
Στις 10 το πρωί της Τετάρτης έξω από την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης (ΠΔΕ) Αττικής βρέθηκαν πάνω από χίλιοι εκπαιδευτικοί, για να στείλουν μήνυμα αλληλεγγύης και συναδελφικότητας στους δύο εκπαιδευτικούς, Χρύσα Χοτζόγλου και Γιώργο Καββαδία (ο οποίος είναι πλέον συνταξιούχος), που καλούνταν σε ακρόαση για να τεθούν σε δυνητική αργία.
Η δυναμική παρουσία του κόσμου, ο παλμός και η μαχητικότητα έδωσαν τον τόνο στη συγκέντρωση με τρόπο που «υποχρέωσε» το πειθαρχικό συμβούλιο να μην τολμήσει να διαμορφώσει θετική γνωμοδότηση για τη δυνητική αργία. Η πολιτική ευθύνη τώρα περνάει στην ίδια την κυβέρνηση, στον ίδιο τον υπουργό Παιδείας Κυριάκο Πιερρακάκη. Αν θα θέσει την εκπαιδευτικό Χρύσα Χοτζόγλου σε δυνητική αργία, θα αποδείξει για μια άλλη φορά ότι υπάρχει πολιτική στόχευση χτυπήματος τους δικαιώματος της απεργίας και ότι για πρώτη φορά μετά τη Χούντα θα έχουμε απολύσεις εκπαιδευτικών λόγω πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης.
Υπενθυμίζεται ότι στη Χρύσα Χοτζόγλου έχει ασκηθεί πειθαρχική δίωξη για τη συμμετοχή της σε κινητοποίηση ενάντια στην εφαρμογή της αξιολογικής διαδικασίας, ενώ στον Γιώργο Καββαδία για τη διατύπωση και έκφραση γνώμης και κριτικής απέναντι στην εξουσία.
Οι συγκεντρωμένοι έξω από την ΠΔΕ Αττικής στη συνέχεια πραγματοποίησαν πορεία μέχρι το Σύνταγμα, όπου συναντήθηκαν με την κεντρική απεργιακή διαδήλωση. Το επόμενο αγωνιστικό ραντεβού δόθηκε στη συνέλευση αγώνα στις 10/11 στις 11 π.μ. στο 6ο ΕΠΑΛ Αθηνών (Νέστου 4, Αμπελόκηποι), όπου θα καθοριστούν τα επόμενα αγωνιστικά βήματα του αγώνα ενάντια στις διώξεις.
