Γιώργος Μιχαηλίδης
Μετά από δυόμιση χρόνια πολέμου, η ρωσο-ουκρανική σύγκρουση δείχνει ότι οι «κόκκινες γραμμές» φτιάχνονται για να παραβιαστούν λίγο αργότερα, ενώ νέα και αναπάντεχα επεισόδια εμφανίζονται διαδοχικά. Τόσο η Ρωσία, όσο και η Ουκρανία με την ευρω-νατοϊκή συμμαχία φαίνεται να έχουν επεξεργαστεί ή να επεξεργάζονται διαρκώς νέα σχέδια, ώστε να στριμώξουν την αντίπαλη πλευρά και να την οδηγήσουν σε ολοκληρωτική ήττα ή έναν αναγκαστικό οδυνηρό συμβιβασμό.
Η ουκρανική εισβολή σε ρωσικό έδαφος και η επί ένα μήνα κατοχή ρωσικών εδαφών αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η διαρκής αναθεώρηση των κανόνων για τα επιτρεπόμενα όπλα και τη χρήση τους αποτελεί ένα άλλο δείγμα. Αν παρακολουθήσουμε την εξέλιξη των όπλων που έχουν χρησιμοποιηθεί από τον Φεβρουάριο του 2022 αλλά και των ορίων χρήσης τους θα διαπιστωθεί πως ολοένα και ισχυρότερα όπλα γίνονται μέρος του «παιχνιδιού», ενώ ολοένα και περισσότερα «ταμπού» σπάνε σε σχέση με το τί και το πού μπορεί να χτυπηθεί. Με άλλα λόγια, όσο περισσότερο προελαύνει ο ρωσικός στρατός στην ανατολική Ουκρανία, τόσο περισσότερο επιτρέπουν οι ευρω-νατοϊκοί προμηθευτές στην Ουκρανία να χτυπά στο ρωσικό έδαφος και ολοένα και πιο επιθετικά και ισχυρά όπλα εισάγονται στο ουκρανικό οπλοστάσιο και τόσο περισσότερο μεγαλώνει η εμπλοκή χωρών της ΕΕ και των ΗΠΑ όσον αφορά την κατασκοπεία, την εκπαίδευση και την καθοδήγηση του ουκρανικού στρατού.
Αντίστοιχα, όσο ο συμβιβασμός της Ουκρανίας και η τελική νίκη (άραγε υπάρχει τέτοια;) της Ρωσίας καθυστερεί, τόσο ισχυρότερα και μαζικότερα πλήγματα, με ολοένα και ισχυρότερα όπλα εντάσσονται στη ρωσική στρατηγική. Στο πεδίο των μαχών, ο πόλεμος συνεχίζει να προκαλεί εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες καθημερινά στις δυο πλευρές, όμως το ποιοτικό στοιχείο που αλλάζει είναι η ταχύτερη αναδιάταξη του πολεμικού χάρτη. Μπορεί, η ουκρανική επιχείρηση εντός των ρωσικών συνόρων, με την κατάληψη περίπου εκατό οικισμών (χωριά και μικρές κωμοπόλεις) να εντυπωσίασε, ωστόσο οι αλλαγές υπέρ της Ρωσίας στο ανατολικό μέτωπο του Ντονμπάς είναι αρκετά σημαντικότερες. Κατά τον τελευταίο μήνα, η Ρωσία κατάφερε να καταλάβει δεκάδες χωριά, κωμοπόλεις και μικρές πόλεις, πολλές απ’ τις οποίες αποτελούσαν ισχυρά ουκρανικά οχυρά που είχαν εμποδίσει τη ρωσική προέλαση επί δυόμιση έτη.
Όλα δείχνουν, πως τουλάχιστον μέχρι τις αμερικάνικες εκλογές, οι οποίες ενδεχομένως να προκαλέσουν αλλαγές τακτικής, οι δυο πλευρές θα συνεχίσουν να «τραβάνε το σκοινί» δοκιμάζοντας τις αντοχές και τα όρια των αντιπάλων τους, με το ενδεχόμενο να χαθεί τελείως ο έλεγχος να παραμένει ιδιαίτερα πιθανό.
