Κώστας Τουλγαρίδης
▸Είμαστε σε κομβικής σημασίας περίοδο καθώς η κυβέρνηση της ΝΔ, αν και απονομιμοποιημένη στη συνείδηση του κόσμου, τρέχει να επιβάλει τις στρατηγικές αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση, στο πλαίσιο της ευρύτερης βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής της, αξιοποιώντας τη συναίνεση-υποταγή τόσο του εργοδοτικού αστικοποιημένου συνδικαλισμού, όσο και του συνόλου του αστικού πολιτικού συστήματος.
Η ογκούμενη οργή του κόσμου εκφράζεται σε διάσπαρτα αγωνιστικά μέτωπα που βράζουν, όπως η Παιδεία και η Υγεία με μαζικές συνελεύσεις και καταλήψεις, έντονες διαμαρτυρίες στα νοσοκομεία και δράσεις γονέων και εκπαιδευτικών ενάντια στις συγχωνεύσεις, οι μάχες απέναντι στην ποινικοποίηση των αγώνων και του απεργιακού δικαιώματος, οι αγώνες για τις ΣΣΕ, οι κινητοποιήσεις ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις συγκοινωνιών, νερού, παραλιών ακόμη και της διαχείρισης δασών.
Το κρίσιμο ζήτημα αυτήν τη στιγμή είναι η ανάπτυξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος πάνω στα κρίσιμα μέτωπα που απασχολούν πλατιά τον λαό.
Πρώτον, το χτύπημα της ακρίβειας και των μηχανισμών της, για γνήσιες συλλογικές συμβάσεις και πραγματικές αυξήσεις μισθών και συντάξεων κόντρα στο δημοσιονομικό σφαγείο της ΕΕ.
Δεύτερον, η μείωση χρόνου εργασίας κόντρα στην ελαστική εργασία και το 6ήμερο, 13ωρο και τις παλιές και νέες αντιασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις.
Τρίτον, το μπλοκάρισμα των ιδιωτικοποιήσεων των δημόσιων αγαθών, της μετατροπής όλων των ΔΕΚΟ στο πρότυπο της ΔΕΗ και της επιχειρηματικής λειτουργίας Παιδείας και Υγείας και την προστασία της λαϊκής κατοικίας.
Τέταρτον, τα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα κόντρα στις διώξεις και στους νόμους Χατζηδάκη και Γεωργιάδη και πέμπτον τον τερματισμό του πολέμου, της εμπλοκής της Ελλάδας και των στρατιωτικών δαπανών για ειρήνη και φιλία των λαών.
Οι στόχοι αυτοί μπορεί και πρέπει να αποτελέσουν βάση συσπείρωσης, ταξικής ενότητας και μαχητικής αγωνιστικής δράσης πέρα και έξω απ’ τη γραμμή υποταγής και πλήρους αδράνειας των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ (η πρώτη ανακοίνωσε απεργία μέσα… στον Νοέμβριο και η δεύτερη στις 13/11).
Οι πρωτοβουλίες συντονισμού σε Παιδεία και Υγεία, οι επιτροπές αγώνα σε σωματεία και γειτονιές μπορούν να καθορίσουν τις εξελίξεις, να συσπειρώσουν το αγωνιστικό δυναμικό, να συναντηθούν στα συλλαλητήρια στην εκπαίδευση και στα νοσοκομεία, σε παλλαϊκό συλλαλητήριο ενάντια στην ακρίβεια για αυξήσεις και να συνενωθούν σε άμεσους απεργιακούς σταθμούς εκκίνησης ενός συνολικού απεργιακού σχεδίου αξιοποιώντας και την πανυγειονομική απεργία στις 17 Οκτώβρη.
Η αντικαπιταλιστική πτέρυγα του κινήματος έχει ευθύνη και θα κριθεί στη συμβολή της σε αυτήν τη μάχη.
