Δημήτρης Σταμούλης
Ενδιαφέρουσα ημερίδα της Πρωτοβουλίας για σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Τρίτη η πολιτική ημερίδα της Πρωτοβουλίας για σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα με θέμα: «50 χρόνια από τη μεταπολίτευση – Αστικό κράτος και πολιτικό σύστημα – Η στάση της Αριστεράς». Στην εκδήλωση στο ανοικτό αμφιθέατρο στην πλατεία Κουμουνδούρου συμμετείχαν μαζικά νέοι αγωνιστές αλλά και μεγαλύτεροι που παρακολούθησαν με μεγάλη προσοχή τις τέσσερις πολύ ενδιαφέρουσες εισηγήσεις, που κάλυψαν μεγάλη γκάμα ζητημάτων της περιόδου από τη μεταπολίτευση και μετά και με πολλές αναφορές σε πολιτικά συμπεράσματα για το σήμερα και το αύριο ενός σύγχρονου κομμουνιστικού εγχειρήματος.
Ο Αντώνης Δραγανίγος, μέλος της Πρωτοβουλίας, αναφέρθηκε αναλυτικά στην έννοια της μεταπολίτευσης και στην άνοδο και υποχώρηση καθώς και τον ρόλο των πολιτικών υποκειμένων. Παρουσίασε την περίοδο 1974-1989 σε τέσσερις διακριτές περιόδους: Πρώτη περίοδος 1974-1977, την οποία χαρακτήρισε ριζοσπαστική φάση της μεταπολίτευσης, δεύτερη 1977-1981, όπου διαμορφώνεται η ηγεμονίας της ΠΑΣΟΚικής κοινοβουλευτικής εναλλαγής και σταδιακά της κοινοβουλευτικής αναμονής, τρίτη 1981-1985 με την «πρώτη φορά δημοκρατική κυβέρνηση» και τέταρτη 1985-1989, όπου κυριαρχεί η παρακμή και το τέλος της μεταπολίτευσης, οι κυβερνήσεις Τζαννετάκη – Ζολώτα και η συνθηκολόγηση της Αριστεράς.
«Η δυνατότητα της αυτοτελούς εξεγερτικής δράσης των μαζών, της εκδήλωσης επαναστατικών γεγονότων αποτελούσε μια ισχυρή πιθανότητα, που μάλιστα λαμβανόταν πολύ σοβαρά υπόψη από τις αστικές δυνάμεις», τόνισε ο Α. Δραγανίγος, επισημαίνοντας δε ότι «τέτοια πρόθεση, τέτοια πολιτική γραμμή και πολιτική και οργανωτική προετοιμασία από την πλευρά της Αριστεράς δεν υπήρχε» επισημαίνοντας ότι «η Αριστερά και στις δύο εκδοχές της στήριξε την ομαλή κοινοβουλευτική μετάβαση, και στην περίπτωση του ΚΚΕ Εσωτερικού και τον ίδιο τον καραμανλισμό».
Ο Βασίλης Λιόσης, εκπαιδευτικός και συγγραφέας, αναφέρθηκε στο κοινωνικό και πολιτικό κλίμα της εποχής μετά την πτώση της χούντας, τις έντονες διεργασίες και τα πηγαδάκια στην πλατεία Ομόνοιας, αλλά και στην ανάπτυξη του εργατικού συνδικαλισμού και τους μεγάλους απεργιακούς και κοινωνικούς αγώνες της εποχής. Από την απεργία της Μάντεμ Λάκκο και της Hellas Can για καλύτερους μισθούς και συνδικαλιστικές ελευθερίες έως τους αγρότες που καταλάμβαναν εκτάσεις, που κατείχαν μεγαλοκτηματίες.
Ο Χρήστος Ρέππας, εκπαιδευτικός και συγγραφέας, εστίασε στους εργοστασιακούς αγώνες της μεταπολίτευσης και την ανάδυση ενός νέου εργατικού φαινομένου στην Ελλάδας, του εργοστασιακού συνδικαλισμού, που αναπτύχθηκε σε κόντρα όχι μόνο με την εργοδοσία και το κράτος αλλά και με τον παραδοσιακό «κλαδικό» συνδικαλισμό. Αναφέρθηκε σε μεγάλους απεργιακούς αγώνες σε εργοστάσια στις αρχές της μεταπολίτευσης, σε βιομηχανίες όπως Ιζόλα, ΗΒΗ, Εσκιμό, AEG, ΒΙΩΜΑΞ, Πίτσος, Φούλγκορ, ΛΑΡΚΟ και Πετζετάκις, καθώς και στα μεταλλεία Μαντουδίου και ΜΑΔΕΜ – ΛΑΚΚΟ.
Η Μαριάννα Τζιαντζή, δημοσιογράφος και συγγραφέας, αναφέρθηκε στα πολιτιστικά ρεύματα που άνθησαν στη μεταπολίτευση και που είχαν τη ρίζα τους στον μεγάλο αντιχουντικό αγώνα και την εξεγερτική περίοδο του Πολυτεχνείου, σε μουσική, θέατρο, κινηματογράφο, τραγούδι με εμβληματικές μορφές όπως Θεοδωράκης, Ρίτσος, Μαρκόπουλος, Αγγελόπουλος και τόσοι άλλοι, σε θεατρικές παραστάσεις όπως Το μεγάλο μας τσίρκο» που άφησε εποχή με χιλιάδες εισιτήρια, με ενθουσιασμό και συνθήματα να τη διακόπτουν συχνά, αλλά και πώς αυτή η άνθηση «χωνεύτηκε» στην εποχή του Survivor και των ευτελών εμπορικών πολιτιστικών προϊόντων.
Τις ενδιαφέρουσες εισηγήσεις ακολούθησαν παρεμβάσεις. Ο Άγγελος Χάγιος υπενθύμισε ως ενδεικτικό της μετέπειτα πορείας τη δήλωση από το ΚΚΕ της συμφωνίας του με το Νομοθετικό Διάταγμα 59 του 1974 «περὶ συστάσεως και επαναλειτουργίας πολιτικών κομμάτων», σύμφωνα με το οποίο «αι αρχαί του κόμματος αντιτίθενται προς πάσαν ενέργειαν αποσκοπούσαν εις την βία κατάληψιν της εξουσίας ή την ανατροπήν του ελευθέρου δημοκρατικού πολιτεύματος». Ο Νίκος Ξηρουδάκης τόνισε τη σημαντική παρέμβαση κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και την επιμονή της αστικής τάξης να «τελειώνει» τη μεταπολίτευση ακριβώς γιατί θέλει να τελειώσει με το ριζοσπαστικό της πνεύμα. Ο Βασίλης Μηνακάκης αναφέρθηκε στο διεθνές περιβάλλον της δεκαετίας ’65-’75 με την παγκόσμια έκρηξη του ’68, το αντιπολεμικό κίνημα, το κίνημα για την απελευθέρωση των μαύρων στις ΗΠΑ κ.λπ. Υπογράμμισε επίσης το στρατηγικό έλλειμμα του κομμουνιστικού κινήματος τότε, απέναντι στην αλλαγή σελίδας στον καπιταλισμό που σηματοδοτήθηκε από την επικράτηση του νεοφιλελεύθερου δόγματος. Η Φλώρα Νικολιδάκη αναφέρθηκε με θετικό πρόσημο στον ρόλο του ΚΚΕ στη μεταπολίτευση όσον αφορά την αντίθεση στο ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ και στη διαμόρφωση του αντιαμερικανικού κλίματος γενικότερα.
Δείτε βίντεο της εκδήλωσης από την Pandiera
Το άνοιγμα της εκδήλωσης από τον συντονιστή Δημήτρη Γκόβα:
Η εισήγηση του Αντώνη Δραγανίγου:
Η εισήγηση του Βασίλη Λιόση:
Η εισήγηση του Χρήστου Ρέππα:
Η εισήγηση της Μαριάννας Τζιαντζή:
