Παρά τις κυβερνητικές τυμπανοκρουσίες για ανάπτυξη, η πρόσφατη έκθεση του ελβετικού τραπεζικού κολοσσού UBS για τον «Παγκόσμιο Πλούτο» δείχνει ότι το 2023 ο «πλούτος των Ελλήνων» παρέμεινε γενικά στάσιμος. Αυξήθηκε όμως στην κορυφή της εισοδηματικής πυραμίδας και συρρικνώθηκε στη μέση και στη βάση της, δηλαδή οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι και η κοινωνική ανισότητα βάθυνε ακόμα περισσότερο. Σύμφωνα με την έκθεση στην Ελλάδα πέρσι υπήρχαν περί τους 81.000 εκατομμυριούχους με συνολική περιουσία που ξεπερνούσε τα 224 δισ. δολάρια. Ακολουθούσαν οι 2,1 εκατ. Έλληνες με ατομικό πλούτο από 100.000 έως ένα εκατομμύριο δολάρια και συνολικό πλούτο 478 δισ. δολαρίων. Όμως ταυτόχρονα υπάρχουν 4,27 εκατομμύρια Έλληνες με «πλούτο» από 10-100.000 δολάρια και στον πάτο της πυραμίδας ακόμη 1,8 εκατ. με αξίες κάτω των 10.000 δολαρίων και συνολικά ως ομάδα αρνητική περιουσιακή θέση –δηλαδή χρέος– ύψους 1,48 δισ. δολαρίων.
Πίσω από τους αριθμούς που φανερώνουν την αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας υπάρχει πάνω απ’ όλα ο ταξικός συσχετισμός, το βάθεμα της εκμετάλλευσης, η πραγματική πτώση των μισθών προς όφελος των κερδών του κεφαλαίου. Στο σύνολο των ετών 2008-2024, η συνολική μείωση του μέσου πραγματικού μισθού στην Ελλάδα (με συνυπολογισμό του επίσημου πληθωρισμού) ανήλθε σε 33%. Αυτή η απαξίωση της εργασίας είναι αποτέλεσμα της συντονισμένης επίθεσης του κεφαλαίου, της ΕΕ και όλων των κυβερνήσεων (την περίοδο 2015 – 2019, ο μέσος πραγματικός μισθός μειώθηκε κατά 5,3%).
Η αντιστροφή της κατάστασης δεν έρχεται με μοιρολόγια, ούτε με το «να κερδίσουμε όλοι». Τα πλούτη τους είναι η φτώχεια μας, τα κέρδη τους είναι η υπεραξία μας. Γι’ αυτό για να αντιστραφεί η κατάσταση απαιτείται να χάσουν τα κέρδη και το κεφάλαιο, αντικαπιταλιστική ανατροπή των ταξικών συσχετισμών και του πολιτικού πλαισίου της ΕΕ, από τη σκοπιά του να περάσει όλος ο πλούτος στα χέρια των παραγωγών του.
