Το Φρίμοντ είναι μια πόλη 200.000 κατοίκων, κοντά στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ. Η ταινία με τον ομώνυμο τίτλο, δείχνει έναν χώρο στο Φρίμοντ, όπου φιλοξενούνται Αφγανοί πρόσφυγες και μετανάστες, μεταξύ αυτών και η Ντόνια, η οποία ήταν μεταφράστρια του αμερικανικού στρατού κι έφυγε με την αποχώρησή του. Η Ντόνια βασανίζεται από αϋπνίες, υποδόρια ανησυχία, αλλά και ενοχές γιατί έφυγε κι άφησε πίσω την οικογένειά της, ενώ κάποιοι συμπατριώτες της την κοιτούν με μισό μάτι γιατί συνεργάστηκε με τον κατακτητή, τους Αμερικανούς.
Το Φρίμοντ, η τέταρτη ταινία του ιρανικής καταγωγής (και κατοίκου Αγγλίας) Μπαμπάκ Τζαλαλί είναι μια χαμηλών τόνων ταινία, ασπρόμαυρη και με τετραγωνισμένα κάδρα, που θυμίζει Τζιμ Τζάρμους, αλλά και Άκι Καουρισμάκι. Η Ντόνια εργάζεται σε μια μικρή μονάδα που φτιάχνει κινέζικα χειροποίητα «μπισκότα τύχης» και στην πορεία αναλαμβάνει να γράφει τις ατάκες-ευχές που κρύβουν μέσα τους. Ο φακός καταγράφει, καδράροντας στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών, τη μουντή, ασπρόμαυρη ζωή των μελών της εργατικής τάξης, των μεταναστών και των απλών ανθρώπων. Το χιούμορ είναι υποδόριο και καυστικό και η ανάγκη επικοινωνίας ξεχειλίζει, σε έναν κόσμο απόμακρο. Η Ντόνια είναι «απελπισμένη για ένα όνειρο», όπως και εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι. Κι όταν αποφασίζει να κινηθεί κάπου βγαίνει.
Το Φρίμοντ, που θυμίζει τον παλιό ανεξάρτητο αμερικανικό κινηματογράφο, με low badget, αλλά ουσιαστικές παραγωγές, παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ του Sundance το 2023 και τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στο αντίστοιχο του Κάρλοβι Βάρι.
