Ελένη Βαφειάδου, δημοτική σύμβουλος Περιστερίου, Δ.Σ. αρχιτεκτόνων Αττικής, μέλος του ΕΚΚΕ, υποψήφια με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ-Ανατρεπτική Συνεργασία
Πέρασαν 45 χρόνια από την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ -μετέπειτα ΕΕ. Είναι χρήσιμη λοιπόν μια αποτίμηση της ευρωπαϊκής μας πορείας· μιας πορείας που χαράχτηκε στη βάση τεσσάρων διακηρυγμένων στόχων: 1) Της ανάπτυξης και του εκσυγχρονισμού της ελληνικής οικονομίας, 2) Της μεγαλύτερης ανεξαρτησίας από τις ΗΠΑ, 3) Της σταθεροποίησης της δημοκρατίας και, 4) Της ασφάλειας. Πριν από 20 χρόνια ο Σημίτης θα συμπλήρωνε πως η ΕΕ κατάφερε να συγκεράσει την ειρήνη, τη δημοκρατία, την ευημερία και την κοινωνική δικαιοσύνη σε βαθμό πρωτόγνωρο στην παγκόσμια ιστορία.
Σήμερα το κυρίαρχο δόγμα στην ΕΕ είναι «ευρωατλαντισμός και ξερό ψωμί»
Σήμερα βρισκόμαστε στο σημείο εκείνο όπου οι ανώτατοι αξιωματούχοι της ΕΕ βάζουν μπροστά τη μετατροπή της ευρωπαϊκής οικονομίας σε πολεμική, με προϋπολογισμούς 600 δισ. την επόμενη δεκαετία «για να κάνουμε σπουδαία πράγματα». Τίποτα δεν συνηγορεί υπέρ μιας αμυντικής προετοιμασίας «φρονίμων». Η ενεργός εμπλοκή της ΕΕ σε όλους σχεδόν τους πολέμους της εποχής μας και η υποδαύλισή τους είναι η απόδειξη. Ουκρανία, Παλαιστίνη, Υεμένη και πιο πριν Συρία, κ.ο.κ. Η ειρήνη πάει περίπατο. Η δε πρόσδεση στο ΝΑΤΟ, μέσω της έγκρισης της κοινής στρατηγικής πυξίδας και του ΝΑΤΟϊκού δόγματος δεν είναι αριστερή προπαγάνδα, αλλά η πραγματική πραγματικότητα. Όποιος/α νοιώθει ασφάλεια μέσα σ’ αυτό το ευρωπαϊκό περιβάλλον και όχι διεθνής στόχος, έπρεπε να προσπαθήσει να περπατήσει στη Φιλαδέλφεια τις ημέρες του Conference. Οπότε πάει και η δήθεν ανεξαρτησία από τις ΗΠΑ, με το αστικό δόγμα να είναι «ευρωατλαντισμός και ξερό ψωμί». Ξερό στην κυριολεξία, όπως θα δούμε και παρακάτω…
Μέσω της τελωνειακής και νομισματικής ένωσης αποκτήσαμε πλήθος αγαθών, από ηλεκτρονικούς υπολογιστές μέχρι ντομάτες Ολλανδίας. Μόνο που η άνοδος της ευμάρειας μέσω της αύξησης των εισαγωγών μόνο τεχνητή ήταν, από τη στιγμή που οι εξαγωγές μειώθηκαν. Το εμπορικό ισοζύγιο είναι σταθερά μείον κάτι δισ. ευρώ κάθε χρόνο: 31 δισ. το 2023, περίπου 39 δισ. το 2022, 25,5 δισ. το 2021. Η δε αγροτική παραγωγή, από 15% πριν από την ένταξη συμμετέχει σήμερα στο ΑΕΠ κατά 3,6%, πράγμα που σημαίνει πως σε ενδεχόμενο πόλεμο θα τρώμε… εξοπλισμούς.
Η δημοκρατία σταθεροποιήθηκε συγκρινόμενη με τη χούντα. Όχι όμως και τα δημοκρατικά δικαιώματα, που ειδικά τα τελευταία 15 χρόνια της κρίσης, δέχονται βάναυσα χτυπήματα.
Οι λεγόμενες ευρωπαϊκές αξίες, λοιπόν, συνυπάρχουν με το αιματοκύλισμα των αμάχων της Γάζας, με τους χιλιάδες ακρωτηριασμένους Γάλλους διαδηλωτές των Κίτρινων Γιλέκων, με τις συντάξεις των 400 ευρώ στη χώρα μας, με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους 600 νεκρούς της Πύλου, με τη μαζική μετανάστευση aka κινητικότητα της νεολαίας, με τη διαφθορά από την Καϊλή και την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, με τα «ανεξιχνίαστα» εγκλήματα, όπως του Noor 1 και βέβαια των Τεμπών.
Παρόλα αυτά η αριστερά αδυνατεί να πάρει σαφείς αποστάσεις από την ΕΕ, όπως έκανε π.χ. η ΕΔΑ. Το επιχείρημα ότι το κόστος αποδέσμευσης είναι πολύ μεγάλο δεν βάζει στην πλάστιγγα το κόστος που πληρώνουμε όλα αυτά τα χρόνια για την παραμονή μας. Δεν υπολογίζει δηλαδή τις ζωές μας. Ακόμα χειρότερα, η αυταπάτη πως αυτή η Ευρώπη μπορεί να αναμορφωθεί ή έστω να γίνει καλύτερη διαπραγμάτευση εντός της, είναι απλά εξωφρενική. Μιλάμε για την ΕΕ των εκβιασμών προκειμένου να μην υπερψηφιστεί το ΟΧΙ το 2015. Η ηττοπάθεια της ελληνικής αριστεράς απειλεί την ίδια την ύπαρξή της, κατά το πρότυπο της υπόλοιπης ευρωπαϊκής αριστεράς. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αξίζει να ψηφιστεί και μόνο γι’ αυτό.
