▸Οι φετινές εκλογές (26-29 Απριλίου) του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ) διεξάγονται στο γίγνεσθαι της ακρίβειας, των πλειστηριασμών, της εκχώρησης όλων των δημόσιων αγαθών στο ιδιωτικό κεφάλαιο (Παιδεία – Υγεία – Συγκοινωνίες), της γενικευμένης κοινωνικής ασφυξίας, του «πάμε και όπου βγει» και των «παράπλευρων θυσιών όποιου/ας δεν κατάφερε να προσαρμοστεί».
Η κυβέρνηση των αρίστων της ΝΔ «ολοκληρώνει» σε όργιο βίας και χυδαιότητας τα έργα των κυβερνήσεων που προηγήθηκαν (ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ), συμμετέχει στην γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης από το κράτος του Ισραήλ, σκοτώνει και βιάζει παιδιά στα πρόσωπα των νεκρών των Τεμπών, της 12χρονης, των επιζώντων του παιδοβιαστή Δ. Λιγνάδη.
Ο πολιτισμός δεν μπορεί φυσικά να μείνει έξω από την εξίσωση. Μέσα στην τελευταία διετία (σε συνέχεια της πρωτοφανούς συσπείρωσης των καλλιτεχνών τα χρόνια της πανδημίας η οποία έφερε στην επιφάνεια όλη την εργασιακή εξαθλίωση του κλάδου), η κυβέρνηση με το ΠΔ85 «βαφτίζει» τους ηθοποιούς απόφοιτους λυκείου –καταλήψεις σε κρατικά θέατρα και δραματικές σχολές, μαζικές κινητοποιήσεις, εικόνες ενός φοιτητικού-εργατικού συλλογικού πολιτισμού από το μέλλον, συζητήσεις για μία άλλη καλλιτεχνική εκπαίδευση, για το πώς όλα αυτά συνδέονται άρρηκτα με τη διεκδίκηση συλλογικής σύμβασης στο ελεύθερο θέατρο προς όφελος των εργαζομένων, με μισθούς αξιοπρέπειας– ήταν μερικά από όσα ακολούθησαν.
Η Συνέλευση Αγωνιζόμενων Ηθοποιών παρεμβαίνει στο ΣΕΗ και συμμετέχει στις εκλογές του. Στις πολιτικές ατζέντες του «λιγότερου κακού», της υποταγμένης στάσης, των «μη δεσμευτικών» (!) light συμβάσεων (τόσο των παρατάξεων της διοίκησης ΑΕΝΑΗ και Από Κοινού, όσο και της ΔΕΗ που όταν το ερώτημα είναι η κινηματική και απεργιακή σύγκρουση στρίβουν πάντα διά του αρραβώνος) απέναντι στα υπουργεία και τις εργοδοσίες, στις συναντήσεις των κλειστών γραφείων και των εντεταλμένων, αντιτάσσουμε την κινηματική συγκρότηση και τις γενικές συνελεύσεις.
Ζητάμε συλλογικές συμβάσεις που θα κατοχυρώνουν τους εργαζόμενους, μακριά από την απλήρωτη, ανασφάλιστη εργασία, από κακοποιητικές συμπεριφορές, από ταξικούς, έμφυλους κ.ά. διαχωρισμούς. Επιδιώκουμε να αρθρώνουμε πολιτικό και καλλιτεχνικό –αντικαπιταλιστικό κινηματικό λόγο για όλα τα παραπάνω– εντός και εκτός του σωματείου. Παλεύουμε για μια τέχνη απελευθερωτική που συνδέεται με την κοινωνία και τις ανάγκες της, συμμαχεί με ό,τι αγωνίζεται, αμφισβητεί ό,τι είναι βολικά ήσυχο και υποταγμένο.
*συλλογικό κείμενο της Συνέλευσης Αγωνιζομένων Ηθοποιών
