Μια βαθιά υπόκλιση της πλειοψηφίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην ατζέντα της Ακροδεξιάς αποτελεί η έγκριση του νέου συμφώνου για τη μετανάστευση και το άσυλο, μετά από 8 χρόνια «παζαριών». Ο στόχος προφανής: να πειστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι ψηφοφόροι, ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου, ότι μπορούν να εμπιστεύονται εξίσου τα κόμματα που ανήκουν στις πολιτικές ομάδες ΕΛΚ, Σοσιαλιστών και Φιλελευθέρων για να εφαρμόσουν τις εγκληματικές πολιτικές απέναντι στους χιλιάδες κολασμένους που επιχειρούν, παίζοντας κορώνα-γράμματα τη ζωή τους, να ξεφύγουν από τις ζώνες του πολέμου και της απόλυτης φτώχειας. Να ποντάρουν σε αυτά για να δημιουργήσουν την Ευρώπη-φρούριο, που θα απορρίπτει με αυτοματοποιημένες διαδικασίες φαστ-τρακ τις συντριπτικά περισσότερες αιτήσεις ασύλου και θα στέλνει πίσω στην κόλαση των δήθεν «ασφαλών χωρών» όσους τόλμησαν να πατήσουν απρόσκλητοι το πόδι τους στην Ευρώπη.
Αδιαπέραστα σύνορα, στρατόπεδα συγκέντρωσης, βιομετρικά δεδομένα και δαχτυλικά αποτυπώματα ακόμη και για παιδιά ηλικίας 6 ετών, που θα αποθηκεύονται σε ενιαίες βάσεις, αποκλείοντας κάθε μελλοντική δυνατότητα εισόδου στην ΕΕ, αποκλεισμός από τον έξω κόσμο, πρακτική αδυναμία νομικής εκπροσώπησης και πολλά ακόμη προβλέπει το νέο σύμφωνο. Τι άλλο, άραγε, να ελπίζει η «σαλονάτη» εκπρόσωπος της Ακροδεξιάς και πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, η οποία πρωταγωνίστησε στην προώθηση αυτού του εκτρώματος – μαζί με τον Έλληνα επίτροπο, Μαργαρίτη Σχοινά;
Το μοναδικό που θεωρείται πλέον δεδομένο είναι ότι θα πολλαπλασιαστούν οι τραγωδίες όπως αυτή που σημειώθηκε στη Χίο, όπου ανασύρθηκαν από τη θάλασσα τα άψυχα κορμιά τριών κοριτσιών. Των τριών αδελφών που θα προστεθούν στη λίστα φρίκης του νεκροταφείου που έχουν φτιάξει οι «27» της Ευρώπης στη Μεσόγειο, στα νερά της οποίας μόνο πέρυσι χάθηκαν 4.064 ψυχές, ενώ φέτος από τις αρχές του έτους 591…
