Παναγιώτης Μαυροειδής
Ο κόσμος από χθες είναι διαφορετικός, καθώς το Ιράν εκτόξευσε 185 drones, 36 πυραύλους κρουζ και 110 πυραύλους εδάφους-εδάφους προς το Ισραήλ, σε απάντηση στην επίθεση του Ισραήλ και καταστροφή της πρεσβείας του στη Δαμασκό.
Από στρατιωτική άποψη, φαίνεται να μην έγινε κάτι σημαντικό, καθώς φαίνεται πως δεν προκλήθηκε καμία σημαντική ζημιά σε στρατιωτική ή άλλη υποδομή του σιωνιστικού κράτους. Η συντριπτική πλειονότητα των drones και πυραύλων αναχαιτίστηκαν έγκαιρα και μάλιστα πριν φτάσουν στο Ισραήλ.
Αυτό ήταν σχετικά αναμενόμενο καθώς υπήρξε το “παράδοξο” στοιχείο, το Ιράν να ανακοινώνει εκ των προτέρων την επίθεση, αναγγέλλοντας ότι “drones και πύραυλοι κατευθύνονται προς το Ισραήλ”, έχοντας να διανύσουν πάνω από 1000 μίλια απόσταση.
Μια τρύπα στο νερό λοιπόν; Εκεί οδηγεί μια πρώτη επιπόλαιη σκέψη, λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη ότι η Χαμάς πέτυχε από στρατιωτική άποψη πολύ μεγαλύτερη ζημιά στο Ισραήλ στην ξαφνική επίθεσή της τον Οκτώβριο.
Όμως, ας είμαστε περισσότερο προσεκτικοί:
1. Το Ιράν σε όλους τους τόνους είχε προαναγγείλει και δεσμευτεί ότι η απάντησή του στο Ισραήλ θα είναι “συμμετρική” και όχι ανεξέλεγκτη.
2. Η Ιρανική ηγεσία σαφώς δεν επιδιώκει μια κλιμάκωση στρατιωτικής αντιπαράθεσης με το Ισραήλ για πολιτικούς, στρατιωτικούς και οικονομικούς λόγους και προτιμά παρενοχλήσεις του μέσω συμμάχων του (οργανώσεων) σε Λίβανο, Υεμένη, Συρία, Ιράκ.
3. Το Ισραήλ αντίθετα, καίγεται να ξεσπάσει άμεσα γενικότερη ανάφλεξη, μεταξύ των άλλων για να διαμορφωθούν όροι ενεργότερης εμπλοκής ΗΠΑ, ΝΑΤΟ υπέρ του.
4. Με τη χθεσινή συντεταγμένη επίθεσή του το Ιράν, πέτυχε όμως μια εξαιρετικά σημαντική πολιτική κλιμάκωση: “Από εδώ και πέρα, διατηρούμε το δικαίωμα να σας πλήξουμε άμεσα και την άλλη φορά θα είναι διαφορετικά”. Το αν έχει τη στρατιωτική δυνατότητα είναι συζητήσιμο, όμως σίγουρα είναι μια τεράστια χώρα με στρατηγικό βάθος και μεγαλύτερη πολιτική διείσδυση στα εκατομμύρια του ισλαμικού κόσμου στην περιοχή, σε σχέση με το περίκλειστο, δολοφονικό, μισητό, σιωνιστικό κράτος.
5. Το Ισραήλ πέρασε μια δύσκολη νύχτα, σε μια στιγμή που η αιμοσταγής στρατιωτική επιχείρηση αφανισμού των Παλαιστινίων στη Γάζα οδηγεί σε πολιτικά αδιέξοδα και ρήγματα στην εσωτερική συνοχή και την κυριαρχία Νετανιάχου: Οι όμηροι δεν ελευθερώθηκαν, ενώ όσους μαχητές και αν σκοτώσουν υπάρχουν χιλιάδες να τους αντικαταστήσουν, καθώς δεν έχουν και τίποτα να χάσουν παρά τη σκλαβιά της κατοχής
6. Είναι επίσης σημαντικό ότι η αναχαίτιση της ιρανικής επίθεσης δεν έγινε αποκλειστικά από το Ισραήλ, αλλά με την αποφασιστική συνδρομή ΗΠΑ, Μεγάλης Βρετανίας, γεγονός που “κονταίνει” τις θριαμβολογίες του Ισραήλ.
7. Δεν είναι ακόμη σαφές ποια ακριβώς στάση κράτησαν χώρες όπως Ιορδανία ή θα κρατήσουν άλλες όπως Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Αίγυπτος κλπ. Δεν είναι δεδομένη και εύκολη η ανοιχτή ταύτισή τους με ΗΠΑ καθώς έτσι κινδυνεύουν να χάσουν την ηγεμονία στον ισλαμικό κόσμο από το Ιράν αλλά και την Τουρκία.
8. Η Τουρκία κινείται αρκετά φιλόδοξα με όρους ισχυρής περιφερειακής δύναμης και χθες -σύμφωνα με πληροφορίες- αρνήθηκε στις ΗΠΑ τη χρήση του εναέριου χώρου της για αναχαίτιση της ιρανικής επίθεσης.
9. Με τούτα και με τα άλλα, έχουμε μπει για τα καλά σε μια νέα πολεμική εποχή, με την Ελλάδα μάλιστα να έχει εμπλακεί άμεσα και επικίνδυνα. Το “υλικό” υπόβαθρο και το “δίκαιο” σε ό,τι αφορά τις πρωτοβουλίες των κρατών, είναι συγκεκριμένο: από τη μια, το μπλοκ ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, με ηγέτη τις ΗΠΑ επισπεύδουν μεθοδικά πολεμικές συρράξεις σε μια προσπάθεια διατήρησης της ηγεμονίας τους δια πυρός και σιδήρου.
Από την άλλη, ένα ετερόκλιτο μπλοκ νεο-αναδυόμενων, ισχυρών πλέον καπιταλιστικών κρατών και οικονομιών, που δεν ταυτίζονται αν και αξιοποιούν την πιο στενή Συμμαχία Κίνας, Ρωσίας και Ιράν, διεκδικούν μια νέα τάξη πραγμάτων, με ισχυρότερο ρόλο σε αυτούς, εκθρονίζοντας την ηγεμονία των ΗΠΑ.
10. Και επειδή, “όταν στη λάσπη παλεύουν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια”, το ζητούμενο είναι η απάντηση των λαών ενάντια στον πόλεμο, τον καπιταλιστικό ανταγωνισμό και εκμετάλλευση, με όρους μαζικού κινήματος, μπλοκαρίσματος της μηχανής του πολέμου και των πολεμικών εξοπλισμών, ανατροπής των κυβερνήσεων του πολέμου.
