Ανακοίνωση των οργανώσεων του ΝΑΡ και της νΚΑ Θεσσαλονίκης για το ομοφοβικό-τρανσοφοβικό πογκρόμ από ομάδες νεαρών εναντίον δύο queer ατόμων στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη το βράδυ του Σαββάτου.
To Σάββατο βράδυ στην πλατεία Αριστοτέλους, δηλαδή σε κεντρικότατο σημείο της Θεσσαλονίκης δύο κουήρ άτομα δέχτηκαν μια μαζική ομοφοβική/τρανσφοβική επίθεση από όχλο τουλάχιστον 150 ατόμων, κυρίως ανηλίκων. Η επίθεση συνέβη με μοναδική αφορμή την παρουσία των δύο αυτών ατόμων στο χώρο, και πήρε τόσο λεκτικά όσο και σωματικά χαρακτηριστικά με υβριστικά και εκφοβιστικά σχόλια όσο και με ρήψη αντικειμένων, σπρωξίματα και χτυπήματα. Τα δύο άτομα κατέφυγαν σε κατάστημα εστίασης για να προστατευτούν, έξω από το οποίο μαζεύτηκαν οι επιτιθέμενοι συνεχίζοντας μέχρι και σε τραμπουκισμό των υπαλλήλων του μαγαζιού επειδή βοήθησαν τα δύο άτομα. Η αστυνομία καθυστερημένα προχώρησε σε 21 συλλήψεις, μεταξύ των οποίων 11 ανήλικοι.
Σημαντικό είναι να τονιστεί πως η εν λόγω επίθεση συνέβη από ένα πλήθος κυρίως ανήλικων ατόμων που βρίσκονταν στην πλατεία και δεν ήταν μια προσυζητημένη επίθεση από οργανωμένες φασιστικές ομάδες, αποδεικνύοντας ηχηρά πως δεν έχουμε ξεμπερδέψει με τις ομοτρανσφοβικές αντιλήψεις και επιθέσεις και πως δεν είμαστε ασφαλείς ακόμη και σε κεντρικά σημεία της πόλης. Αποδεικνύουν επίσης την επικράτηση των κυρίαρχων έμφυλων στερεοτύπων, των πρακτικών, των αντιλήψεων, των συμπεριφορών που αναπαράγονται τόσο άτυπα όσο και θεσμικά, την επικράτηση της αστικής γραμμής που βρίσκεται κρυμμένη πίσω από τα ΜΜΕ και την εκκλησία με την αναπαραγωγή σκοταδιστικών αντιλήψεων.
Από τα δολοφονημένα τρανς άτομα, από την Ζάκι ως την Άννα στον Άγιο Παντελεήμονα, από κάθε λεκτική σωματική, ψυχολογική, επίθεση, μέχρι τον κοινωνικό και εργασιακό αποκλεισμό, την αορατότητα, την έλλειψη ψυχολογικής και οικονομικής βοήθειας και ιατρικής περίθαλψης. Τα περιστατικά αυτά όχι απλά δεν εκλείπουν με την πάροδο του χρόνου αλλά αναπαράγονται από το σύστημα που αξιοποιεί τις πατριαρχικές σχέσεις, με τις παλιές ή με σύγχρονες – τροποποιημένες μορφές τους, ενσωματώνοντάς τες στο συνολικό εκμεταλλευτικό – καταπιεστικό του πλαίσιο. Γι’ αυτό στεκόμαστε ενάντια στο σύστημα αυτό, ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης, αποκλεισμού και κάθε έλλειψη αναγνώρισης και αυτοκαθορισμού. Μαχόμαστε για την ισότητα στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην υγεία, στο σπίτι και στους δρόμους, για τη συνολική χειραφέτηση.
Στεκόμαστε αλληλέγγυες/οι στα δύο άτομα που δέχτηκαν την επίθεση επειδή εκφράζονται όπως επιθυμούν. Κάθε μορφή έμφυλης βίας θα μας βρίσκει μαζικά απέναντί της.
Ομο(τρανσ)φοβία, φτώχεια, σεξισμός
Αυτός είναι ο καπιταλισμός
