Δημήτρης Σταμούλης
Περίεργα παιχνίδια παίζει η ιστορία. Ποιος δεν θυμάται την Ελληνική Χαλυβουργία, επί της εθνικής οδού Αθηνών-Κορίνθου, στον Ασπρόπυργο, εκεί όπου μερικές δεκάδες χαλυβουργοί εργάτες της κατάφεραν να πραγματοποιήσουν μια από τις πιο εμβληματικές απεργίες διαρκείας και καταλήψεις εργοστασίου των τελευταίων δεκαετιών! Εκεί όπου εκφράστηκε με μοναδικό τρόπο η πλέρια εργατική αλληλεγγύη, με συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, καμπάνιες οικονομικής στήριξης σε χρήμα αλλά και σε είδος. Εκεί όπου «δενότανε το ατσάλι» και σφυρηλατήθηκαν ταξικές συνειδήσεις επί 9 συνεχόμενους μήνες, από τον Οκτώβρη του 2011 έως τον Ιούλιο του 2012, με τρεις (!) διαφορετικές κυβερνήσεις.
Σήμερα, λοιπόν, μετά από 13 περίπου χρόνια, ένα «επενδυτικό σχήμα» έρχεται να αλλάξει άρδην την εικόνα στο ρημαδιασμένο εργοστάσιο, που έκλεισε τελικά ο ίδιος ο βιομήχανος Μάνεσης και όχι οι εργάτες που απλώς διεκδικούσαν να δουλεύουν με αξιοπρεπείς μισθούς και όχι για μερικά 5ωρα και λιγότερα από 400 ευρώ τον μήνα!
Προ ημερών επισκέφθηκε τον χώρο ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης για να «ξεναγηθεί» στην έκταση όπου δρομολογείται «μεγάλη επένδυση» από ένα επενδυτικό σχήμα του οποίου ηγείται ο Κ. Μπήτρος, που κατά «διαβολική» σύμπτωση είναι ιδιοκτήτης μιας από τις μεγαλύτερες μονάδες εμπορίας, επεξεργασίας και μεταποίησης προϊόντων σιδήρου και χάλυβα.
Εκεί που «χθες» οι απεργοί χαλυβουργοί περιφρουρούσαν κάθε νύχτα το εργοστάσιο και ήλπιζαν για ένα καλύτερο μέλλον εν μέσω μνημονίων, «αύριο» θα έχει κατασκευαστεί ένα mega logistic park, ένα «πρότυπο κέντρο διεθνών μεταφορών και αποθήκευσης (μέσω τρένου, πλοίου, φορτηγών), με συνολικό κόστος επένδυσης άνω των 300 εκατ. ευρώ.
Πιο εύκολα και γρήγορα κέρδη για το κεφάλαιο από ό,τι οι φάμπρικες, άλλωστε η έκταση είναι «κελεπούρι», συνολικής επιφάνειας 291 στρεμμάτων, με πρόσβαση σε θάλασσα, σιδηρόδρομο και αυτοκινητόδρομο. «Τrimodal» το λένε αυτό στην επιχειρηματική διάλεκτο! Η πώληση του οικοπέδου, κάποιοι θα πουν,
«έσωσε» υποτίθεται το άλλο εργοστάσιο της Ελληνικής Χαλυβουργίας στον Βόλο και 600 θέσεις εργασίας. Ωστόσο η ιστορία απέδειξε ποιοι μοχθούσαν και έδωσαν κάθε ίχνος δύναμης για να σώσουν τη δουλειά
τους και το εργοστάσιο και ποιοι απλώς πόνταραν εκεί που θα είχαν πιο εγγυημένα κέρδη έχοντας την πλήρη
στήριξη κυβερνήσεων και κυρίαρχων μίντια.
