Πέμπτη και φαρμακερή για τον Χρυσοχοΐδη στο υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ., ξανά υπουργός Υγείας ο Άδωνις Γεωργιάδης 10 περίπου χρόνια μετά την πρώτη του θητεία στο πλαίσιο της συγκυβέρνησης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Ποδαρικό με ανακάτεμα της κυβερνητικής τράπουλας, με έμφαση στην καταστολή και την παραπέρα ιδιωτικοποίηση-εμπορευματοποίηση της υγείας. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης το απόγευμα της Τετάρτης, μόλις έξι μήνες μετά τις εθνικές εκλογές ανακοίνωσε αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα. Στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη επιστρατεύεται για άλλη μια φορά ο Μ. Χρυσοχοΐδης -αντί του αποτυχημένου Γ. Οικονόμου- με την κυβέρνηση να θέλει να δείξει την έμφαση που δείχνει σε θέματα αστυνόμευσης. Στο υπουργείο Υγείας επιστρέφει μετά από μια δεκαετία και έξι μήνες ο Άδωνις Γεωργιάδης. Η ανεκδιήγητη πρώην υφυπουργός Παιδείας Δόμνα Μιχαηλίδου, που υπερασπίστηκε το κλείσιμο σχολείων λέγοντας ότι… «το περπάτημα κάνει καλό στην υγεία», αναβαθμίζεται στη θέση της υπουργού Εργασίας. Παράλληλα, ο Ανδρέας Νικολακόπουλος αναλαμβάνει υφυπουργός Προστασίας του πολίτη, αντικαθιστώντας τον Κώστα Κατσαφάδο, ενώ η βουλεύτρια Επικρατείας Ιωάννα Λυτρίβη διαδέχεται τη Μιχαηλίδου ως υφυπουργός Παιδείας.
Επαγγελματίας υπουργός καταστολής ο Χρυσοχοΐδης: 5η θητεία στο ίδιο υπουργείο.
Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης αναλαμβάνει για 5η φορά τα τελευταία 25 χρόνια το υπουργείο Δημοσίας Τάξης που μετονομάστηκε σε υπουργείο «Προστασίας του Πολίτη». Ήταν ξανά σε αυτή τη θέση από το 1999 έως το 2003, το 2009-2010, το 2012 και από το 2019-2021. Υπηρέτησε τέσσερις διαφορετικούς πρωθυπουργούς (Κ. Σημίτη, Γ. Παπανδρέου, Λ. Παπαδήμο και Κ. Μητσοτάκη). Ο Μ. Χρυσοχοΐδης καλλιέργησε στενές σχέσεις με τις ΗΠΑ την περίοδο της πρώτης θητείας του ως υπουργός Δημόσιας Τάξης με αφορμή τη στενή συνεργασία με τη CIA και άλλες αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες στην υπόθεση εξάρθρωσης της «17Ν». Επί ημερών του θεσπίστηκαν οι περίφημοι «τρομονόμοι», ενισχύθηκαν οι συμφωνίες με τους Αμερικανούς για την παράδοση ευρωπαίων πολιτών στις ΗΠΑ και πραγματοποιήθηκαν και οι προμήθειες εξοπλισμού μαμούθ δισεκατομμυριών ευρώ για την «ασφάλεια» των Ολυμπιακών Αγώνων. Στο πλαίσιο αυτού του ξέφρενου «χορού» συμβάσεων ολόκληρη η Αθήνα γέμισε κάμερες οι περισσότερες των οποίων δεν λειτούργησαν. Ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της μεταπολίτευσης άλλωστε είναι η υπόθεση του διαβόητου και ααδαιδαλώδους ηλεκτρονικού συστήματος παρακολούθησης C4I για το οποίο οι ΗΠΑ άσκησαν ασφυκτικές πιέσεις να αγοράσει η Ελλάδα έναντι περίπου 260 εκατομμυρίων ευρώ και το οποίο δεν δούλεψε ποτέ καθώς η ανάδοχος εταιρεία SAIC με υπερεργολάβο τη Siemens δεν ήταν συνεπείς στις παραδόσεις τους, η παράδοση καθυστέρησε υπερβολικά, η τεχνική υποστήριξη ήταν σχεδόν ανύπαρκτη, ενώ μηχανήματα και λογισμικό αποδείχτηκαν εξαιρετικά προβληματικά και μη συμβατά με τις υποδομές της ΕΛ.ΑΣ.
