Τροπολογία Καιρίδη: Κίνηση ανάγκης του συστήματος, μετά από πολύχρονη ρατσιστική βία

Γιώργος Μουρμούρης 

Κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της ανάγκες των επιχειρήσεων, από τον αγροτικό τομέα και τη βιομηχανία μέχρι την εστίαση και τον τουρισμό, είναι η ρύθμιση Καιρίδη για τη νομιμοποίηση χιλιάδων μεταναστών που ζουν πάνω από τρία χρόνια στην Ελλάδα. Πάνω από μια δεκαετία εξευτελιστικών αμοιβών, άθλιων συνθηκών διαβίωσης, παρανομίας και κυνηγητού από τις αρχές και αδυναμίας οικογενειακής επανένωσης, είχαν ως αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια χιλιάδες μετανάστες εργάτες να φύγουν από την Ελλάδα προς χώρες της δυτικής Ευρώπης. Έτσι, κατά την αναθέρμανση της οικονομίας μετά την κρίση και την πανδημία οι επιχειρηματίες βρέθηκαν ενώπιον γιγαντιαίων ελλείψεων προσωπικού. Είναι ενδεικτικό ότι για τη διετία 2023-2024 στο υπουργείο Εργασίας έχουν φτάσει αιτήματα για 379.165 μετακλήσεις εργατών από το εξωτερικό.

Η ρύθμιση Καιρίδη εξασφαλίζει σε χιλιάδες εργάτες νομική αναγνώριση, ορατότητα, δικαίωμα να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, να γλιτώσουν από τις «επιχειρήσεις σκούπα». Από αυτή την άποψη αποτελεί μεγάλη ανακούφιση για μεγάλο μέρος του πιο σκληρά εκμεταλλευόμενου κομματιού της εργατικής τάξης. Ανακούφιση που «ροκανίζει» όμως η σύνδεση της νομικής αναγνώρισης με την εργασία (οι μετανάστες θα έχουν χαρτιά αν και εφόσον εργάζονται), το «τσουχτερό» παράβολο των 316 ευρώ που θα πρέπει να καταβάλουν, η απαγόρευση της οικογενειακής επανένωσης (παρέχεται μόνο αναγνώριση σε συζύγους και τέκνα που βρίσκονται ήδη στην Ελλάδα). Ερώτημα παραμένει το τι θα γίνει με τους χιλιάδες ανθρώπους που κρατούνται στην Αμυγδαλέζα και τα άλλα κολαστήρια αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν διέθεταν νομιμοποιητικά έγγραφα: Πρέπει άμεσα να αφεθούν ελεύθεροι για να διεκδικήσουν νομική κατοχύρωση.

Αν και μερική και ελλιπής, η τροπολογία Καιρίδη ξεσήκωσε σύσσωμο τον ακροδεξιό εσμό, αποδεικνύοντας ότι η κυβέρνηση της ΝΔ αλλά και ευρύτερα το ελληνικό κράτος έχει αυτοπαγιδευτεί στην ίδια του την αντιμεταναστευτική πολιτική. Το δόγμα «κάντε τους τον βίο αβίωτο» άδειασε τη χώρα από πολύτιμα για το κεφάλαιο εργατικά χέρια, αλλά ταυτόχρονα δημιούργησε ένα σκληρό και ανελαστικό ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο που δεν σηκώνει καμία τροποποίηση. Τώρα που το κεφάλαιο χρειάζεται εργάτες, προσκρούει στο ίδιο του το φρικιαστικό οικοδόμημα που απέναντι στους μετανάστες προτάσσει μόνο τείχη και pushbacks. Γι’ αυτό και αναγνωρίζοντας τους μετανάστες μόνο ως εργατικά χέρια και όχι ως ανθρώπους με πλήρη και ίσα δικαιώματα, η τροπολογία Καιρίδη σύντομα θα γυρίσει μπούμερανγκ: Διαθέτοντας νόμιμα έγγραφα πιθανότατα ακόμα περισσότεροι μετανάστες θα εγκαταλείψουν την Ελλάδα. Η νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για το εργατικό κίνημα.