Παναγιώτης Ξοπλίδης
Το Ισραήλ βομβαρδίζει ξανά τη Γάζα, αρνούμενο να δεχτεί νέα παράταση της εκεχειρίας. Η αποφυλάκιση παλαιστινίων εφήβων και γυναικών αποκαλύπτει την πολύχρονη καταπίεση που ασκεί το Ισραήλ. Διατηρεί η Χαμάς την ικανότητά της, ενισχύει την επιρροή της. Κάλεσμα του Λαϊκού Μετώπου για ενωμένη αντίσταση κι ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια για την επόμενη μέρα.
Η παύση της ισραηλινής επίθεσης στη Γάζα αποκάλυψε το μέγεθος της καταστροφής στην περιοχή. Η πόλη και το βόρειο τμήμα της Λωρίδας έχουν σχεδόν ισοπεδωθεί και είναι ερώτημα εάν θα μπορεί να επιστρέψει η ζωή και οι εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Αυτός είναι και ένας από τους βασικούς στόχους του Ισραήλ, μια νέα Nάκμπα, για την εκδίωξη ολόκληρου του παλαιστινιακού λαού από την ιστορική γη του. Η εκεχειρία δεν αφορούσε άλλωστε τη Δυτική Όχθη, όπου τις ίδιες μέρες οι επιθέσεις σε πόλεις και προσφυγικούς καταυλισμούς εντάθηκαν με δεκάδες νεκρούς. Σε όλη τη διάρκεια της εκεχειρίας ο ισραηλινός στρατός δεν σταμάτησε τις επιδρομές, τις απαγωγές και συλλήψεις Παλαιστίνιων στη Δυτική Όχθη.
Τις πρώτες τέσσερις ημέρες της εκεχειρίας το Ισραήλ απελευθέρωσε 150 Παλαιστίνιους κρατούμενους, γυναίκες και εφήβους. Τις ίδιες τέσσερις ημέρες, το Ισραήλ συνέλαβε τουλάχιστον 133 Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη, ενώ άγνωστη παραμένει η τύχη εκατοντάδων συλληφθέντων από την πόλη της Γάζας κατά τη διάρκεια της πολιορκίας των νοσοκομείων. Αποτυπώνεται έτσι ότι το πραγματικό ζήτημα είναι η κατοχή, ενώ βίντεο που έχουν αποκαλύψει εβραϊκές αριστερές και αντιπολεμικές οργανώσεις δείχνουν βασανισμούς και εξευτελισμό των συλληφθέντων. Τα βίντεο θυμίζουν τα βασανιστήρια που χρησιμοποίησαν οι κατοχικές δυνάμεις των ΗΠΑ στη φυλακή Αμπού Γκράιμπ του Ιράκ, αποκαλύπτοντας τις κοινές πρακτικές των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.
Η εκεχειρία έδειξε ότι η Χαμάς, που απολαμβάνει την πλήρη στήριξη και χρηματοδότηση του Κατάρ, έχει ακόμα τη δυνατότητα να ορίζει τους όρους του παιχνιδιού. Το ίδιο το Ισραήλ έχει καλλιεργήσει την πεποίθηση ότι ο μόνος τρόπος διαπραγμάτευσης μαζί του είναι οι απαγωγές ομήρων, μια πρακτική που χρησιμοποιεί η παλαιστινιακή αντίσταση όλων των πολιτικών ρευμάτων από τη δεκαετία του ’70. Από την άλλη, το 1/4 του πληθυσμού της Δυτικής Όχθης έχει κατά τη διάρκεια της ζωής του φυλακιστεί, τις περισσότερες φορές χωρίς κατηγορίες και δίκη. Πρόκειται για ομήρους, ακόμα κι αν η διεθνής κοινότητα και τα ΜΜΕ δεν τους ονομάζουν έτσι. Η απελευθέρωσή τους ενισχύει ακόμα περισσότερο τη δημοφιλία της Χαμάς — και στη Δυτική Όχθη. Η Παλαιστινιακή Αρχή της Φατάχ είναι όχι μόνο μισητή αλλά και πλήρως ανυπόληπτη πλέον. Οι αριστερές οργανώσεις βρίσκονται σε υποχώρηση, καθώς σε αντίθεση με τις θρησκευτικές αντιστασιακές οργανώσεις, δεν έχουν διεθνείς προστάτες, χρηματοδότηση και δυνατότητα αγοράς οπλισμού. Υπό την απειλή της γενοκτονίας, το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης σε ανακοίνωση του στις 24 Νοέμβρη δηλώνει: «Καλούμαστε να υιοθετήσουμε μια ενιαία Παλαιστινιακή εθνική στάση που να τηρεί τα δικαιώματα του λαού μας και να αντικατοπτρίζει την ενότητά του. Από τη θέση της εθνικής και ιστορικής ευθύνης, καλούμε όλους να αρχίσουν αμέσως να σχηματίζουν μια ενιαία εθνική ηγεσία έκτακτης ανάγκης για να αντιμετωπίσουν αυτή την επίθεση, αντιστεκόμενοι στα σχέδια εκκαθάρισης και εκτοπισμού […] απορρίπτοντας τη δαιμονοποίηση οποιασδήποτε από τις παρατάξεις της […]. Θα αντισταθούμε σε οποιαδήποτε εμπλοκή αραβικού ή διεθνούς οργανισμού στα σχέδια των δυνάμεων της επίθεσης σχετικά με την τύχη του λαού μας».
Το κράτος του Ισραήλ συνεχίζει μια αποικιακή πολιτική που στον πυρήνα της έχει την ταξική εκμετάλλευση
Το κράτος του Ισραήλ συνεχίζει μια αποικιακή πολιτική που στον πυρήνα της έχει την ταξική εκμετάλλευση. Οι Παλαιστίνιοι της Γάζας και οι Ταϊλανδοί μετανάστες ήταν φτηνά εργατικά χέρια που τώρα απουσιάζουν. Καθώς απαιτούνται άμεσα δεκάδες χιλιάδες για τη συγκομιδή της αγροτικής παραγωγής, το Ισραήλ προχωρά σε μυστικές συμφωνίες ενοικίασης εργατών από χώρες όπως το Μαλάουι, με όρους σύγχρονης δουλείας. Τα αγροτικά κιμπούτζ που δέχτηκαν την επίθεση στις 7 Οκτώβρη δεν ήταν «ειρηνικές κοινωνίες», όπου οι όμηροι «ζούσαν ανέμελα», όπως παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ. Ήταν βαθιά εκμεταλλευτικές δομές που ταυτόχρονα λειτουργούσαν ως προκεχωρημένα φυλάκια της στρατιωτικής μηχανής του Ισραήλ.
Όσο παραμένει αυτή η διπλή εκμετάλλευση, οποιαδήποτε εκεχειρία θα είναι προσωρινή. Η Χαμάς φαίνεται πως παραμένει σχεδόν αλώβητη και πολιτικά ενισχυμένη. Ο στόχος της «εξάλειψής» της ήταν εξαρχής προσχηματικός για το Ισραήλ, ανέφικτος στην πράξη. Η ενίσχυσή της δίνει άλλωστε την ευκαιρία να παρουσιάζεται η γενοκτονία ως «πόλεμος πολιτισμών» και το Ισραήλ ως προστάτης της «ελεύθερης Δύσης που απειλείται». Καθήκον για την αριστερά και το αντιπολεμικό κίνημα διεθνώς είναι να επαναφέρουν μια προοπτική που θα ενώσει τα αιτήματα του παλαιστινιακού λαού με αυτά της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (2.12.23)
