Αλλο ένα κρούσμα εργοδοτικής αυθαιρεσίας στο χώρο της εστίασης ήρθε στο προσκήνιο μετά από καταγγελία της Λάντζας στον χώρο του Επισιτισμού, και μάλιστα από έναν «συνήθη ύποπτο» στην αλυσίδα Coffee Lab.
Εργαζόμενη διανομέας στο υποκατάστημα στην οδό Σκουφά απολύθηκε δύο μέρες αφότου ζήτησε τα… παράλογα μέτρα ατομικής προστασίας που πρέπει να παρέχονται ούτως ή άλλως από την επιχείρηση παρότι λίγες ημέρες πριν η εργοδοσία της είχε δώσει την υπόσχεση ότι ια της τα παράσχει.
Η ανακοίνωση της Λάντζας
COFFEE LAB- ΑΛΥΣΙΔΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ
Δεν είναι η πρώτη και σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία φορά που μεγάλη αλυσίδας εστίασης αυθαιρετεί σε βάρος μας ή ακόμα χειρότερα μας εμπαίζει όταν ζητάμε τα αυτονόητα. Για του λόγου το αληθές στο υποκατάστημα στην όδο Σκουφά συναδέλφισσα διανομέας απολύθηκε 2 μέρες αφότου ζήτησε τα παράλογα μέτρα ατομικής προστασίας που πρέπει να παρέχονται ούτως ή αλλως από την επιχείρηση.
Ενώ η αρχική απάντηση της εργοδοσίας ήταν θετική απέναντι στο δίκαιο αίτημα της συναδέλφισσας, μετά από 2 μέρες δια αντιπροσώπου της ανακοινώθηκε πως απολύεται. Εκτός από την διεκδίκηση των μέτρων ατομικής προστασίας να σημειώσουμε πως η συναδέλφισσα συμμέτείχε κανονικά στην τελευταία απεργία γεγονός που παρόλα αυτά δεν είχε να κάνει σχέση με την απόλυση της.
Τι άραγε πρέπει να ζητήσει ένας εργαζόμενος που να μην θεωρείται παράλογο?Τι άραγε θα πρέπει να ρισκάρει καθημερινά μια συνάδελφος διανομέας σε αντάλλαγμα για τον πενιχρό μισθό που παίρνει? Και τελικά ως πότε θα κάνουμε υπομονή? Μέχρι και ο τελευταίος συνάδελφος να αφήσει την πνοή στην άσφαλτο? Είναι τουλάχιστον εριστική η αδιαφορία των εργοδοτών για την παροχή των μέτρων ατομικής προστασίας τα οποία είναι κατοχυρωμένα και νομικά με ΚΥΑ. Βεβαίως γνωρίζουμε πολύ καλά πως όσα ο νόμος κάνει να φαίνονται δυνατά στην ουσία μόνο η οργανωμένη πάλη των εργαζομένων μπορεί να τα κάνει πράξη.
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΜΠΕΙ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΣΑΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
Οι πρακτικές αυτές από την πλευρά τόσο της εταιρείας της Coffee Lab όσο και κάθε μικρού ή μεγάλου εργοδότη του κλάδου είναι σε άρρηκτη σύνδεση με τις πλάτες των εκάστοτε κυβερνήσεων όσο και της τωρινής. Το αντεργατικά Ν/Σ τα οποία διαδέχονται το ένα μετά το άλλο, αφήνουν πεδίο δόξης λαμπρό για την εργοδοσία να λειτουργεί κυριολεκτικα όπως της καπνίσει.
Με τον καιρό να χειμωνιάζει οι συνάδελφοι διανομείς θα κλειθούν μετά από ένα καλοκαίρι φωτιά να εργαστούν στις αντίξοες συνθήκες των χαμηλών θερμοκρασιών, των βροχοπτώσεων ή ακόμα και του χιονιά.
Η μόνη απάντηση, δεν μπορεί να είναι η ατομική διαπραγμάτευση με τα αφεντικά.
Η λύση περνάει μέσα από τον μαζικό συλλογικό πολιτικό αγώνα ,μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς. Με την οργάνωση μας στα ταξικά σωματεία, εκεί που η δράση ξεκινάει από εμάς για εμάς και όχι για την εργοδοσία . Τα παραδείγματα των προηγούμενων χρόνων δείχνουν ότι εκεί που σηκώνουμε ανάστημα , ο αγώνας μας είναι νικηφόρος , γιατί είναι δίκαιος , είναι συλλογικός, είναι πραγματικά μαχητικός
Σαν ΛΑΝΤΖΑ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ για:
- Ένταξη των διανομέων στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα
- Υποχρεωτική Συλλογική σύμβαση εργασίας για τους διανομείς
- Μέτρα προστασίας της υγείας και μέσα προστασίας (κράνος κτλ) με ευθύνη της εργοδοσίας
- Μηχανάκια Εξοπλισμός συντήρηση και έξοδα κίνησης να παρέχονται από την επιχείρηση
- Να απαγορευτεί η διανομή με δίκυκλο σε επικίνδυνες καιρικές συνθήκες στη βάση των διατάξεων που προβλέπουν μέχρι σήμερα και για άλλες ειδικότητες
