“Οι γιατροί δεν θα γίνουμε μοχλός καταστολής”, τονίζει σε ανακοίνωσή του το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή με αφορμή το όργιο καταστολής των ΜΑΤ και της ΕΛΑΣ στο Ηράκλειο Κρήτης στην κατάληψη “Ευαγγελισμός” αλλά και τη στάση της διοίκησης του νοσοκομείου Βενιζέλειο απέναντι σε έναν νέο άνθρωπο που μεταφέρθηκε χτυπημένος στο νοσοκομείο από την ΕΛΑΣ έχοντας “πέσει” από ταράτσα ψηλού κτιρίου στο έδαφος
Τα ερωτήματα που θέτει το ΕΚΑ είναι αμείλικτα:
Βάσει ποιου πρωτοκόλλου δόθηκε το ιατρικό εξιτήριο στον ασθενή; Γιατί δεν επιλέχθηκε η επιστημονικά ορθή οδός της νοσηλείας και παρακολούθησης του, εφόσον η αιτία εισόδου το δικαιολογεί απολύτως; Πώς αξιολογήθηκαν οι απεικονιστικές εξετάσεις;
Ο ασθενής, σε καθεστώς προσωρινής κράτησης, παραδόθηκε κυριολεκτικά στην αστυνομία, κόντρα σε κάθε ιατρική οδηγία για την περίπτωση του. Όποιος συνάδελφος υπέγραψε αυτό το ιατρικό εξιτήριο έπραξε αντιεπιστημονικά, έπραξε αντιδεοντολογικά. Οι νοσοκομειακοί γιατροί παλεύουμε για την υγεία και την περίθαλψη του λαού. Ιατρικές πράξεις και αποφάσεις που εσκεμμένα θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές δεν έχουν θέση στο ΕΣΥ.
Με ποιο δικαίωμα, βάσει ποιας δεοντολογίας, ο ασθενής εξετάστηκε, τουλάχιστον στην 1η φάση, παρούσης της αστυνομίας;
Η ανακοίνωση του ΕΚΑ
Ένας νέος άνθρωπος, κυνηγημένος και χτυπημένος από την αστυνομία, πέφτει από την ταράτσα ψηλού κτιρίου στο έδαφος. Μεταφέρεται με το ΕΚΑΒ στο Βενιζέλειο νοσοκομείο, όπου του γίνονται μία σειρά από ιατρικές εξετάσεις. Μέσα σε λιγότερο από τρεις (!) ώρες ο ασθενής παίρνει εξιτήριο και μεταφέρεται στη ΓΑΔΗ, υπό κράτηση. Πονάει πολύ, διαμαρτύρεται έντονα, οι αστυνομικοί αρνούνται επί ώρες να τον μεταφέρουν πάλι στο εφημερεύον νοσοκομείο, χρησιμοποιούν ως επιχείρημα το εξιτήριο του Βενιζελείου. Τελικά, ο ασθενής μεταφέρεται εκ νέου στο ΠΑΓΝΗ όπου νοσηλεύεται έως και σήμερα, με κατάγματα θωρακικών σπονδύλων και κατάγματα άκρου πόδα.
Εδώ και τέσσερις ημέρες, παρακολουθούμε μία συστηματική προσπάθεια συγκάλυψης της αστυνομικής βίας κατά την εκκένωση της κατάληψης του Ευαγγελισμού στο Ηράκλειο, αλλά και στη συνέχεια.
Η ενημέρωση από τον ίδιο τον ασθενή είναι αποκαλυπτική. Μας υποχρεώνει να δηλώσουμε, κατηγορηματικά και χωρίς περιστροφές, ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια σοβαρότατη κακομεταχείριση του ασθενούς όχι μόνο από την πλευρά της αστυνομίας (δεν μας κάνει δα εντύπωση) αλλά, πρωτίστως, από την πλευρά των «συναδέλφων» που χειρίστηκαν το ιατρικό περιστατικό.
Βάσει ποιου πρωτοκόλλου δόθηκε το ιατρικό εξιτήριο στον ασθενή; Γιατί δεν επιλέχθηκε η επιστημονικά ορθή οδός της νοσηλείας και παρακολούθησης του, εφόσον η αιτία εισόδου το δικαιολογεί απολύτως; Πώς αξιολογήθηκαν οι απεικονιστικές εξετάσεις;
Ο ασθενής, σε καθεστώς προσωρινής κράτησης, παραδόθηκε κυριολεκτικά στην αστυνομία, κόντρα σε κάθε ιατρική οδηγία για την περίπτωση του. Όποιος συνάδελφος υπέγραψε αυτό το ιατρικό εξιτήριο έπραξε αντιεπιστημονικά, έπραξε αντιδεοντολογικά. Οι νοσοκομειακοί γιατροί παλεύουμε για την υγεία και την περίθαλψη του λαού. Ιατρικές πράξεις και αποφάσεις που εσκεμμένα θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές δεν έχουν θέση στο ΕΣΥ.
Με ποιο δικαίωμα, βάσει ποιας δεοντολογίας, ο ασθενής εξετάστηκε, τουλάχιστον στην 1η φάση, παρούσης της αστυνομίας;
Η ιατρική εξέταση παρούσης της αστυνομίας είναι απαράδεκτη: συνιστά σοβαρή παραβίαση της ιδιωτικότητας του ασθενούς και του ιατρικού απορρήτου. Αποτελεί κατάφορη παραβίαση των δικαιωμάτων των ασθενών αλλά και της ιατρικής μας ιδιότητας η παρέμβαση του κράτους σε περιστατικά στα νοσοκομεία. Επί της ουσίας, συνιστά βασανιστήριο και ως τέτοιο οφείλουμε να το καταγγείλουμε.
Γιατί ο ασθενής δεν πληροφορήθηκε ποτέ το όνομα του θεράποντος, παρά τις επανειλημμένες ερωτήσεις του; Ποιος είναι ο «συνάδελφος» που αγνοεί την ανάγκη του αρρώστου, αλλά δεν αγνοεί την αστυνομική βούληση;
Κατά τη νοσηλεία του στο ΠΑΓΝΗ, ποια άθλια στόχευση εξυπηρετεί η επίσκεψη του πρύτανη του Πανεπιστημίου Ηρακλείου στο άρρωστο, ως «θεράπων»; Ο ίδιος που διέταξε τη βίαιη εκκένωση της κατάληψης του Ευαγγελισμού θεραπεύει στη συνέχεια το θύμα της αστυνομικής βίας;
Είμαστε απέναντι σε κάθε προσπάθεια εργαλειοποίησης των γιατρών από την αστυνομία και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Είμαστε απέναντι σε κάθε «συνάδελφο» που παραδίνει άρρωστο στην αστυνομία, παραβιάζοντας κάθε έννοια ιατρικής ηθικής.
Σε μία περίοδο κλιμάκωσης της κυβερνητικής επίθεσης στα κοινωνικά, εργασιακά, δημοκρατικά δικαιώματα, σε μία περίοδο όξυνσης της κρατικής καταστολής, οι γιατροί δεν είμαστε, ούτε συναινούμε να γίνουμε, μοχλοί των μηχανισμών καταστολής. Όταν αυτό συμβαίνει, όποιος συναινεί σε έναν τέτοιο ρόλο, διαπράττει σοβαρό αδίκημα, παραβιάζοντας την Ιατρικής Ηθική και Δεοντολογία.
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον νεαρό Α. και τις ευχές μας για ταχύτατη ανάρρωση.
