Κώστας Παπαδάκης: Αντίσταση στον δρόμο και την κάλπη

Επικεφαλής της Ανατρεπτικής Συμμαχίας για την Αθήνα

Ο Κώστας Παπαδάκης είναι γνωστός κοινωνικός αγωνιστής και, εκτός των άλλων, έδωσε και δίνει τη μάχη μαζί με άλλους δικηγόρους, για την οριστική καταδίκη της εγκληματικής νεοναζιστικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής. Στη μάχη των εκλογών για τον Δήμο της Αθήνας «στρατεύτηκε» ως επικεφαλής της συνεργασίας της αντικαπιταλιστικής, ανατρεπτικής, αντιδιαχειριστικής Αριστεράς.

Συνέντευξη στον Χρίστο Κρανάκη

▶ Τεθήκατε επικεφαλής της Ανατρεπτικής Συμμαχίας για την Αθήνα. Τι σηματοδοτεί για το μέλλον του κινήματος και της ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής Αριστεράς η προσπάθεια αυτή;

Σε κοινέςΚατηγορίες

Πάμπλο Γκιατσέλο (GSF) : Το Ισραήλ μάς βασάνισε σε ελληνικά χωρικά ύδατα!

Παντελής Βλάχας: Σαλπάρουμε για να αναπνεύσουμε σε έναν κόσμο που μας πνίγει!

Η ομόφωνη πρόταση υποψηφιότητάς μου έρχεται στην πιο δύσκολη για το κίνημα πολιτική συγκυρία, με το εμπόδιο του 3% να απειλεί την εκπροσώπηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς στο δημοτικό συμβούλιο και με τους ναζιστές ξανά στη διεκδίκηση της Αθήνας. Είναι πολλαπλά τιμητική. Δεν ενώνει επιτέλους μόνο τις διασπασμένες το 2019 δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά εκφράζει και άλλες δημοτικές κινήσεις, οργανώσεις και συλλογικότητες και συσπειρώνει καθημερινά, παρά τον ασφυκτικά περιορισμένο χρόνο που μου δίνεται, ένα διαρκώς διευρυνόμενο φάσμα συνεργαζόμενων ανένταχτων και ενταγμένων αγωνιστών. Αυτό προσδιορίζει και την ανάλογη ευθύνη μου. Θέλω να νικήσουμε και η υποψηφιότητά μου να προσφέρει θετικά στο μέλλον του κινήματος, την ανασύνθεση, διεύρυνση και ανασυγκρότηση της αντικαπιταλιστικής προοπτικής. Και αισθάνομαι ότι μπορούμε. Η απήχηση μέχρι τώρα ξεπερνάει κάθε προσδοκία.

▶ Μπαίνετε στη μάχη της Αθήνας, έναν δήμο που αποτελεί –ίσως– το πιο «χτυπητό» παράδειγμα παράδοσης πτυχών μιας πόλης στους επενδυτές και το τουριστικό κεφάλαιο. Στο πλαίσιο αυτό, ποιο είναι το βασικό στίγμα που επιδιώκει να εκπέμψει η δικιά μας Αριστερά;

Τα προβλήματα της Αθήνας είναι γνωστά. Εδώ άλλωστε συμπυκνώνονται όλες οι προτεραιότητες των δυνάμεων εξουσίας που εκφράζουν τα αστικά συμφέροντα: Πρωτόγνωρη στεγαστική κρίση και ανεξέλεγκτη εκτόξευση των τιμών ενοικίων κατοικίας, απεριόριστη διάθεση κατοικιών για Airbnb αντί για μακρόχρονη μίσθωση κύριων κατοικιών,
ιδιωτικοποίηση χώρων πρασίνου και αναψυχής, καταστροφή ελεύθερων χώρων, υποβάθμιση κοινωνικών δομών, διάλυση κοινωνικού ιστού και παράδοση της πόλης στο τουριστικό κεφάλαιο και την καταστολή. Η Αριστερά οφείλει να εκφράσει την αντίσταση του κόσμου της εργασίας και της γειτονιάς, της νεολαίας και της κοινωνικής και αντιρατσιστικής αλληλεγγύης και του αντιφασιστικού αγώνα. Να αντιταχθεί στις ιδιωτικοποιήσεις και την εμπορευματοποίηση και να διεκδικήσει δημόσιους χώρους, κατοικήσιμη πόλη, στέγη για τους κατοίκους, χώρους αναψυχής και πρασίνου, δομές κοινωνικής πρόνοιας για όλους.

Η ιστορία μας καλεί να νικήσουμε και αισθάνομαι ότι μπορούμε. Η απήχηση της Συμμαχίας ξεπερνά ήδη
κάθε προσδοκία

▶ Οι δήμοι λειτουργούν υπό ένα, όλο και περισσότερο, αντιδραστικό πλαίσιο. Πώς μπορεί μια αντικαπιταλιστική, αντιδιαχειριστική δύναμη να ανατρέψει τα δεδομένα;

Οι ανατροπές γίνονται πάντα με κινηματική πάλη. Μέρος της είναι η παρέμβαση στους θεσμούς. Η αριστερά παλιά έλεγε «Ο Δήμος όπλο στα χέρια του λαού». Και η παρέμβασή της στην αυτοδιοίκηση συνέβαλε καθοριστικά και στις κατακτήσεις ποιότητας ζωής στις πόλεις και στη ριζοσπαστικοποίηση των πολιτικών συσχετισμών. Ο «Καλλικράτης» αλλοίωσε σοβαρά τα μεγέθη των ΟΤΑ, έχει προσθέσει υποχρεώσεις και έχει μειώσει τις παροχές. Ενώ οι συστημικές δημοτικές παρατάξεις κυριαρχούν απόλυτα και έχουν στερήσει τους ΟΤΑ από κάθε διεκδικητικό χαρακτήρα. Η ανατροπή των σημερινών δεδομένων δεν γίνεται με την προσαρμογή στις κυρίαρχες πολιτικές, αλλά με μια καθαρή αντικαπιταλιστική και αντισυνδιαχειριστική αντίληψη που να αξιοποιεί τη θεσμική εμπειρία προς όφελος της κινηματικής παρέμβασης.

▶ Υπάρχουν πάντως και οι δυνάμεις εκείνες που εκτιμούν πως δεν υπάρχουν οι συσχετισμοί για καθολική σύγκρουση και ανατροπή του σκηνικού. Μήπως πρέπει να κρατήσουμε τη «μπάλα χαμηλά» και να αρκεστούμε στην καλύτερη διαπραγμάτευση των όρων διαβίωσης μας στην πόλη;

Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν «Κασάνδρες». Η αστική πολιτική σήμερα δεν δίνει περιθώρια όρων διαβίωσης, τα θέλει όλα και επιτίθεται παντού. Διεκδικούμε κάθε δυνατότητα βελτίωσης και με κάθε τρόπο, αλλά μέσα από μια συνολική αντιπαράθεση μπορούμε να αλλάξουμε τους συσχετισμούς. Και κάποτε πρέπει να βλέπουμε τα λάθη μας και να τα διορθώνουμε.

▶ Τα «βαριά» ζητήματα που αφορούν τους κατοίκους της Αθήνας σπανίζουν στη δημόσια προεκλογική συζήτηση. Πώς θα καταφέρει η Συμμαχία να τα βάλει επιθετικά μπροστά ενόψει των εκλογών;

Η Ανατρεπτική Συμμαχία για την Αθήνα έχει ως προτεραιότητές της τα ζητήματα αυτά. Χρέος της είναι να επεξεργασθεί και να καταθέσει πρόγραμμα διεκδικήσεων που να εκφράζει και να υπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας των Αθηναίων. Ενδεικτικά: Διεκδίκηση ανώτατου επιτρεπομένου μισθώματος κύριας κατοικίας, καταγραφή, επίταξη και διάθεση κενών κατοικιών σε δικαιούχους με κοινωνικά κριτήρια, περιορισμός Airbnb, κατεδάφιση ετοιμόρροπων κτιρίων και ισόβιων γιαπιών και μετατροπή τους σε χώρους πρασίνου και αναψυχής χωρίς τραπεζοκαθίσματα. Ακύρωση μεγάλου περιπάτου, σχεδιασμών για μετρό Εξαρχείων, πάρκου Δρακοπούλου, Φιλοπάππου, Πεδίου Άρεως, Αμπελοκήπων, Γουδή, Ακαδημίας Πλάτωνος και όλων των δημόσιων χώρων. Πεζοδρομήσεις και δημόσια υπόγεια γκαράζ. Βελτίωση δημόσιων συγκοινωνιών. Έλεγχος της ακρίβειας, κοινωνικές παροχές. Η πόλη να ξαναγίνει βιώσιμη και το κέντρο της κατοικήσιμο.

▶ Στο πλευρό των επιχειρηματικών συμφερόντων που «λυμαίνονται» την πόλη, βρίσκουμε μια (σχετικά) ανασυγκροτημένη ακροδεξιά. Ο καταδικασμένος χρυσαυγίτης Κασιδιάρης κατεβαίνει ως υποψήφιος δήμαρχος. Σε ποιο βαθμό και σε ποια επίπεδα πρέπει να ιεραρχηθεί η αντιφασιστική παρέμβαση (και) στην Αθήνα;

Η πολιτική επαναφορά της ακροδεξιάς εκπορεύεται από την ανάγκη της άρχουσας τάξης –όχι μόνο στην Ελλάδα– να την καταστήσει αξιωματική αντιπολίτευση, να εκτρέπει και να ελέγχει μέσα από αυτήν τη λαϊκή δυσαρέσκεια και τις κοινωνικές αντιδράσεις. Όπου η Αριστερά είναι αδύναμη, το έχουν πετύχει. Η τάση αυτή συναντιέται με την προσπάθεια επαναφοράς του πολυδιαφημισμένου από τροπολογίες και ΜΜΕ κατάδικου ναζιστή. Ακόμα χειρότερα, συναντιέται με ένα ρεύμα νέας ρατσιστικής βίας, ναζιστικών εγκλημάτων, δολοφονιών προσφύγων σε θάλασσα και δάση, κοινωνικού κανιβαλισμού και αποθέωσης της καταστολής. Όλα εκπορεύονται από τις συστημικές δυνάμεις και τις υπηρετούν. Είναι το υπ’ αριθμό ένα χρέος μας να ορθώσουμε τη φωνή του αντιφασιστικού κινήματος για να ανακόψουμε αυτή την εξέλιξη και αποτελεί τον κύριο λόγο που επέλεξα να δεχθώ την υποψηφιότητα. Δεν είναι όμως μόνο δικό μου στοίχημα να είμαστε νικητές και στο δρόμο και στην κάλπη. Η Αθήνα της αντίστασης, της Νομικής και του Πολυτεχνείου, 50 χρόνια μετά, μας καλεί να νικήσουμε ξανά. Η ιστορία με τοποθέτησε στην πρώτη γραμμή και θα δώσω όλες μου τις δυνάμεις για αυτό.