Φοιτήτρια και μέλος της κομμουνιστικής οργάνωσης Revolution Permanent
Η Ιρέν Καραλή βρέθηκε στο πρόσφατο φεστιβάλ των Αναιρέσεων στη Γεωπονική. Λίγες ημέρες μετά την επιστροφή της στη Γαλλία βρέθηκε μπροστά σε ένα νέο ξέσπασμα της νεολαίας, αυτή τη φορά με αφορμή την εν ψυχρώ δολοφονία του 17χρονου μετανάστη Ναέλ Μ. από αστυνομικό. «Οι κάτοικοι των εργατικών συνοικιών και οι μετανάστες είναι από τα φτωχότερα τμήματα του πληθυσμού, ιδίως όσοι προέρχονται από χώρες που είχαν αποικιστεί από τη Γαλλία», μας λέει. Ταυτόχρονα, υπογραμμίζει πως «εάν η ακροδεξιά βρίσκεται στην επίθεση, αυτό οφείλεται κυρίως στις κατασταλτικές πολιτικές της κυβέρνησης».
Συνέντευξη στον Γιώργο Μιχαηλίδη
▶Η κατάσταση στη Γαλλία θυμίζει την εξέγερση των προαστίων το 2005. Ποιες είναι οι ομοιότητες και οι διαφορές;
Η κατάσταση είναι πιο βαθιά από ό,τι το 2005. Πρώτον, οι εξεγέρσεις πήραν πανεθνική διάσταση την επομένη του θανάτου του Ναέλ, με ταραχές σε όλη τη Γαλλία να ξεκινούν τη δεύτερη νύχτα. Το 2005, οι ταραχές περιορίστηκαν αρχικά στην πόλη όπου πέθαναν οι Ζιέντ και Μπούνα και στη συνέχεια εξαπλώθηκαν στο διαμέρισμα Σεν-Σαν-Ντενίς, πριν «αγκαλιάσουν» όλη τη Γαλλία μετά από αρκετές νύχτες. Σήμερα, πολλές πόλεις που δεν είχαν βιώσει ταραχές το 2005 και δεν είναι συνηθισμένες σε τέτοιου είδους επεισόδια, βιώνουν ταραχές. Ακόμη και σε εδάφη που είχαν αποικιστεί από τη Γαλλία, όπως η Γαλλική Γουιάνα, όπου ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του σε συγκρούσεις με την αστυνομία. Μια άλλη διαφορά είναι ότι το 2005, οι ταραχές συγκεντρώνονταν κυρίως στις φτωχότερες γειτονιές. Σήμερα, επηρέασαν και πιο εύπορες περιοχές. Τέλος, η ένταση των ταραχών είναι μεγαλύτερη από ό,τι το 2005.
Από την άλλη πλευρά, η κυβερνητική καταστολή είναι επίσης πολύ πιο έντονη και βίαιη. Το 2005, η κυβέρνηση ανέπτυξε 11.000 αστυνομικούς. Σήμερα, έχουν αναπτυχθεί 45.000 αστυνομικοί, συμπεριλαμβανομένων πολλών αντιτρομοκρατικών ταξιαρχιών. Για λόγους σύγκρισης, κατά τη διάρκεια της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος η κυβέρνηση ανέπτυξε 12.000 αστυνομικούς. Ένα άλλο στοιχείο που έρχεται σε αντίθεση με το 2005 είναι η αντίδραση της κυβέρνησης στην πρώτη φάση των ταραχών. Καθώς η δολοφονία του Ναέλ βιντεοσκοπήθηκε, η κυβέρνηση δεν μπορούσε να αρνηθεί την ευθύνη του αστυνομικού ή να την παρουσιάσει ως «αυτοάμυνα». Συνολικά, λοιπόν, η κατάσταση είναι διαφορετική από εκείνη του 2005, επειδή λαμβάνει χώρα σε ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό πλαίσιο. Τότε ήταν η αρχή της οργανικής κρίσης του γαλλικού κράτους. Σήμερα, βρισκόμαστε στο αποκορύφωμα της κρίσης του γαλλικού κράτους και της Πέμπτης Δημοκρατίας και οι εξεγέρσεις εντάσσονται σε μια φάση συνεχιζόμενων αγώνων.
▶ Ποια είναι η κατάσταση των μεταναστευτικών κοινοτήτων στη Γαλλία; Υπάρχει ταξικό υπόβαθρο στις κινητοποιήσεις που βλέπουμε ή πρόκειται για φυλετικό ζήτημα όπως το παρουσιάζει η εξουσία;
Στη Γαλλία, οι κάτοικοι των εργατικών συνοικιών και οι μετανάστες είναι από τα φτωχότερα τμήματα του πληθυσμού, ιδίως όσοι προέρχονται από χώρες που είχαν αποικιστεί από τη Γαλλία. Αυτές οι γειτονιές βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της καταστροφής των δημόσιων υπηρεσιών, υποφέροντας από την έλλειψη πόρων στην εκπαίδευση, την υγεία και τις μεταφορές. Κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης, το διαμέρισμα 93 είχε το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας σε ολόκληρη τη Γαλλία, αλλά ήταν επίσης σίγουρα αυτό όπου υπήρξε η μεγαλύτερη αστυνομική βία την περίοδο του lockdown. Σήμερα, είναι όλος αυτός ο θυμός και η δυστυχία που εκφράζονται στις εξεγέρσεις, εκτός από το ότι έχουν βαρεθεί τον κρατικό ρατσισμό που υφίστανται καθημερινά.
▶ Από την εξέγερση των προαστίων, στα Κίτρινα Γιλέκα κι από τις κινητοποιήσεις της νεολαίας στον αγώνα για το συνταξιοδοτικό, για ποιο λόγο βλέπουμε τόσο συχνές εκρήξεις λαϊκής οργής στη Γαλλία τα τελευταία χρόνια;
Η Γαλλία ήταν πάντα μια χώρα με πολλά επεισόδια ταξικής πάλης. Ιδιαίτερα τα τελευταία επτά χρόνια, όμως, έχουμε δει έναν νέο κύκλο ταξικής πάλης διεθνώς, του οποίου η Γαλλία είναι η πιο κραυγαλέα έκφραση. Όπως εξηγήσαμε παραπάνω, η κατάσταση χαρακτηρίζεται από μια πολύ βαθιά πολιτική κρίση στην κορυφή, αλλά και από μια παράλληλη κρίση στη βάση, με μια γενική επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας. Όταν συνδυάζεις τα δύο, είναι βέβαιο ότι θα έχεις μια εκρηκτική κατάσταση.
▶ Πώς συμμετέχετε στο κίνημα διαμαρτυρίας; Ποια η στάση και οι στόχοι των αριστερών δυνάμεων και της οργάνωσής σας;
Ο ηγέτης του Γαλλικού ΚΚ υποστήριξε την αυταρχική λογοκρισία της κυβέρνησης στα κοινωνικά δίκτυα και εκδιώχτηκε από διαδηλωτές από πορεία στη μνήμη του Ναέλ
Η Αριστερά και η άκρα Αριστερά δεν μπόρεσαν να παρέμβουν το 2005 και στις εργατικές γειτονιές υπάρχει ένα ισχυρό αίσθημα εγκατάλειψης. Σήμερα, ένα τμήμα της ρεφορμιστικής Αριστεράς ευθυγραμμίζεται πλήρως με αυτή τη στρατηγική, η οποία δικαιολογεί την καταστολή, καλώντας σε ηρεμία και δίνοντας υποστήριξή στις δυνάμεις καταστολής. Ο ηγέτης του Γαλλικού ΚΚ υποστήριξε την αυταρχική λογοκρισία της κυβέρνησης στα κοινωνικά δίκτυα και εκδιώχτηκε από διαδηλωτές από την πορεία που οργανώθηκε προς τιμή του Ναέλ. Από την άλλη πλευρά, η Ανυπότακτη Γαλλία (Μελανσόν) εξέφρασε μια πιο αριστερή θέση, αρνούμενη να καλέσει σε ηρεμία και ζητώντας δικαιοσύνη. Αλλά είναι μια δύσκολη θέση για αυτούς, με αρκετούς βουλευτές να ζητούν ηρεμία, καταδικάζοντας τις ταραχές και μερικούς βουλευτές να συμμετέχουν σε μια συγκέντρωση κατά της βίας με στελέχη των δεξιών Ρεπουμπλικάνων. Στην άκρα Αριστερά, προς το παρόν, λείπει η ανάδειξη ενός κεντρικού θέματος, που είναι η κριτική στους συνδικαλιστικούς ηγέτες και η απεργία ενάντια στον κρατικό αυταρχισμό και την καταστολή, κάνοντας τη σύνδεση με το συνταξιοδοτικό κίνημα. Από την πλευρά μας, η πρόκληση είναι να μην αφήσουμε τους νέους από τις εργατικές γειτονιές απομονωμένους, αλλά να αγωνιστούμε για ένα ευρύ μέτωπο αλληλεγγύης.
▶ Τι στάση κρατάει η ακροδεξιά και πώς χειρίζεται το θέμα;
Η διαδοχή αυτών των καταστάσεων ενισχύει την ακροδεξιά, ο ρόλος της οποίας είναι να ασκήσει πίεση και να δικαιολογήσει την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που θα μπορούσε ενδεχομένως να επιβάλει η κυβέρνηση. Διάφορες προσωπικότητες προσπαθούν να υποδαυλίσουν το μίσος μιλώντας για «φυλετικό εμφύλιο πόλεμο», ενώ έχει δημιουργηθεί ένα ταμείο για τη «στήριξη της οικογένειας του αστυνομικού», το οποίο έχει ήδη φτάσει πάνω από 1,5 εκατ. ευρώ. Αυτό το ταμείο ενθαρρύνει σαφώς τη δολοφονία νέων ανθρώπων με μεταναστευτικό υπόβαθρο στη Γαλλία. Αν η ακροδεξιά βρίσκεται στην επίθεση, αυτό οφείλεται κυρίως στις κατασταλτικές πολιτικές της κυβέρνησης.
