Μόνο θετικές εντυπώσεις και εγκωμιαστικές κριτικές έχει αποσπάσει μέχρι στιγμής η νουβέλα (ή το σύντομο μυθιστόρημα) Πες της του Χρήστου Οικονόμου (εκδόσεις Πόλις, 144 σελίδες). Και δίκαια, αφού πρόκειται για ένα από τα πιο γοητευτικά κι ενδιαφέροντα βιβλία των τελευταίων μηνών. Εδώ, ο κεντρικός χαρακτήρας είναι μια γυναίκα κούριερ, μια ταχυμεταφορέας που οργώνει την Αθήνα (και όχι μόνο) και στη συνέχεια αφηγείται τις ιστορίες των ανθρώπων που συνάντησε. Ιστορίες άλλοτε τρυφερές και λυρικές και άλλοτε σπαρακτικές, ποτέ όμως γλυκανάλατες, ενώ οι σύντομες αφηγήσεις, που διαδέχονται με γοργό ρυθμό η μία την άλλη, δένουν σε ένα συνεκτικό σύνολο. Όπως λέει η ίδια η ηρωίδα: «Εφτά χρόνια τώρα έχω δει πολλά κι έχω ακούσει άλλα τόσα, είναι η φύση της δουλειάς τέτοια, είναι και η δική μου, πάω πάντα παντού, ό,τι ώρα και μέρα να ’ναι, κοντά ή μακριά, με βροχή, καύσωνα ή χιόνι».
Πρόκειται για το πέμπτο βιβλίο του 53χρονου Χρήστου Οικονόμου, ενός πολυβραβευμένου συγγραφέα, που έχει στο ενεργητικό του τέσσερις συλλογές διηγημάτων, ανάμεσα στις οποίες ιδιαίτερα ξεχώρισε το Κάτι θα γίνει, θα δεις (2010), με 16 ιστορίες από τη λιγότερο φωτογενή πλευρά της πόλης (Καμίνια, Δραπετσώνα, Νίκαια) και με πρωταγωνιστές προλετάριους της σύγχρονης εποχής. Στο νέο του βιβλίο, ο γεωγραφικός χώρος διευρύνεται, όπως και η ταξική θέση των προσώπων που περνούν από τις σελίδες του. Η «καθημερινότητα», μια λέξη που συχνά χρησιμοποιούμε επιπόλαια, εδώ ξετυλίγεται σε όλη την πολυμορφία και το βάθος της. Η ηρωίδα του Πες της γίνεται μια διεισδυτική χρονικογράφος της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.
