Ανακοίνωση του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση για την προστασία της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας. Κάλεσμα σε μαζικό αγώνα ώστε κανένα σπίτι, χωράφι των λαϊκών στρωμάτων να μην περάσει σε χέρια τραπεζίτη ή κράτους. Το ΝΑΡ αγωνίζεται για να θεσμοθετηθεί το ακατάσχετο της λαϊκής κατοικίας και να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί και οι εξώσεις.
Ο αγωνιζόμενος λαός σώζει τον λαό!
Η έξαρση τους τελευταίους μήνες των πλειστηριασμών λαϊκής κατοικίας που έχει γίνει βραχνάς για χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά οφείλεται στους εξής παράγοντες:
α) Στην ωρίμανση του σχεδιασμού που είχαν δρομολογήσει τα προηγούμενα χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση, το τραπεζικό κεφάλαιο και όλες οι κυβερνήσεις. Σχεδιασμός που περιελάμβανε ομηρία μέσω ληστρικού δανεισμού, κυμαινόμενα επιτόκια, ρυθμίσεις-παγίδες για μη εξυπηρετούμενα δάνεια, έλλειψη επαρκούς νομικού καθεστώτος προστασίας, προβλέψιμη πτώση εισοδημάτων στις συνθήκες κρίσης κλπ. Σχεδιασμός με πολλαπλές στοχεύσεις: μείωση ποσοστού ιδιοκατοίκησης, συγκέντρωση της ακίνητης περιουσίας σε λιγότερα χέρια, ανάπτυξη του κλάδου της εμπορικής εκμετάλλευσης αγοραπωλησιών και ενοικίασης κατοικιών από εταιρείες, κερδοσκοπία των τραπεζών, μέτρα σοκ και δέους για την κοινωνική πλειοψηφία.
β) Την επανεκκίνηση των πλειστηριασμών έπειτα από δύο χρόνια που είχαν ατονήσει λόγω της πανδημίας.
β) Τη μεγάλη μείωση του λαϊκού εισοδήματος, που οδηγεί σε μεγαλύτερη δυσκολία τα λαϊκά στρώματα να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και δημιουργεί καινούργια «κόκκινα» δάνεια.
γ) Την κούρσα αύξησης των επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) που οξύνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, αφού εκατομμύρια χρεωμένα νοικοκυριά δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και την αποπληρωμή των δανείων.
δ) Την «προστασία» των τραπεζών, που προωθεί το σύστημα και η ΕΕ, ειδικά κάτω από τον φόβο μια νέας οικονομικής κρίσης, με κομβικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία τον περιορισμό του ύψους των «κόκκινων δανείων» που διαχειρίζονται οι τράπεζες, ακόμη και με κρατική εγγύηση όπως προβλέπουν οι μνημονιακές και μεταμνημονιακές συμφωνίες.
ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ υπηρέτησαν και υπηρετούν τους βασικούς άξονες της πολιτικής που οδηγεί σε αυτή την κατάσταση. Τις πολιτικές της φτώχειας, της ακρίβειας, την υποταγή στις εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της προστασίας του τραπεζικού συστήματος και την ενίσχυση της κερδοφορίας του σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων. Αυτές οι πολιτικές και το θεσμικό πλαίσιο της απελευθέρωσης των πλειστηριασμών, στο οποίο όλες αυτές οι δυνάμεις έχουν βάλει και βάζουν το λιθαράκι τους, διαμορφώνει την οδυνηρή κατάσταση του κινδύνου απώλειας περιουσίας για εκατοντάδες χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά.
Λίγες μέρες πριν τις εκλογές η κυβέρνηση της ΝΔ, σε συνεννόηση με τις τράπεζες, επιχειρεί προκλητικά να εμφανίσει ένα σχέδιο «σταθεροποίησης» των ήδη πολύ υψηλών κυμαινόμενων επιτοκίων, για σύντομο χρονικό διάστημα. Ο καθαρά προεκλογικός χαρακτήρας της όποιας ρύθμισης «βγάζει μάτια».
Ο ΣΥΡΙΖΑ με πολύ μεγάλο θράσος επιχειρεί να εμφανίσει μια φιλολαϊκή στάση στο ζήτημα των πλειστηριασμών, ενώ οι ευθύνες της κυβέρνησής του είναι τεράστιες :
Επί διακυβέρνησής του συνεχίστηκαν και κλιμακώθηκαν οι πλειστηριασμοί.
Ψήφισε νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που διευκόλυνε τις μαζικές κατασχέσεις και πλειστηριασμούς κάθε είδους.
Τροποποίησε προς το πολύ χειρότερο το καθεστώς του ν. Κατσέλη περί «προστασίας πρώτης κατοικίας» και εισήγαγε νέες έννοιες όπως τις «ελάχιστες δαπάνες διαβίωσης» και τον «συνεργάσιμο δανειολήπτη». (ν. 4346/2015)
Θεσμοθέτησε το μέτρο των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για να χτυπηθεί το κίνημα.
Άσκησε καταστολή στο κίνημα κατά των πλειστηριασμών με επιθέσεις ΜΑΤ και αστυνομίας.
Ποινικοποίησε την πάλη κατά των πλειστηριασμών, θεσμοθετώντας την «αυτεπάγγελτη δίωξη όσων διαταράσσουν την απρόσκοπτη και εύρυθμη λειτουργία των πλειστηριασμών».
Θεσμοθέτησε την είσοδο των εταιρειών funds και των servicers στο παιχνίδι αρπαγής εκατοντάδων χιλιάδων κατοικιών και της όποιας άλλης περιουσίας, κυρίως, των λαϊκών νοικοκυριών που επλήγησαν και συνεχίζουν να πλήττονται από τις συνεχείς οικονομικές κρίσεις.
Και φυσικά, υλοποίησε τις αντιλαϊκές πολιτικές μείωσης του λαϊκού εισοδήματος που μεγάλωναν τη δυσκολία να ανταποκριθούν οι δανειολήπτες στις απαιτήσεις που υπήρχαν.
Οι προτάσεις που παρουσίασε στις 4 Απρίλη ο Α. Τσίπρας σε καμία περίπτωση δεν διαμορφώνουν μια φιλολαϊκή λύση στο πρόβλημα. Γιατί :
Πρώτο: Διατηρούν όλο το πλαίσιο λειτουργίας του συστήματος των πλειστηριασμών, μέσω της συνεργασίας τραπεζών-funds-servicers και της θωράκισής του από το λαϊκό παράγοντα με τη διατήρηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.
Δεύτερο: Επαναφέρουν στην ουσία την δοκιμασμένη κυβερνητική πολιτική ΣΥΡΙΖΑ για τους πλειστηριασμούς, της περιόδου 2015-2016 η οποία όχι μόνο δεν αντιμετώπισε το πρόβλημα αλλά συνέβαλε στην όξυνση του, προσαρμόζοντάς τη στο νέο οικονομικό περιβάλλον και τη νέα θεσμοθετημένη λειτουργία των πλειστηριασμών. Αυτό αντιπροσωπεύει η πρόταση ότι για να ενταχθεί κάποιος στις ρυθμίσεις πρέπει «το μηνιαίο διαθέσιμο εισόδημα του οφειλέτη να μην ξεπερνάει τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης προσαυξημένες κατά 70%» και να είναι «σε μόνιμη και γενική αδυναμία να ικανοποιήσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές», φωτογραφίζοντας την ουσία μόνο τις περιπτώσεις των ευάλωτων νοικοκυριών.
Τρίτο: Βασικός στόχος τους είναι η προσπάθεια να μείνει σε ελεγχόμενα πλαίσια το πρόβλημα των «κόκκινων δανείων» ώστε να μην κινδυνεύσουν οι τράπεζες εξαιτίας της αδυναμίας αποπληρωμής των δανείων. Άλλωστε η ίδια η ΕΚΤ καταγράφει σε σχετική ανάλυσή της ότι Κύπρος, Ιταλία, Ελλάδα και Πορτογαλία είναι οι χώρες εκείνες που δυνητικά θα μπορούσαν να υποστούν τις μεγαλύτερες πιέσεις από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στο πλαίσιο του υψηλού πληθωρισμού και της ανόδου των επιτοκίων. Αυτό υπηρετεί η δημιουργία «Ειδικού Ταμείου Αναδιαρθρώσεων Οφειλών και Στεγαστικής Πολιτικής στην Αναπτυξιακή Τράπεζα, που θα υποστηρίζει με ζεστό χρήμα, μέσω στοχευμένων επιδοτήσεων τις ρυθμίσεις κόκκινων δανείων», Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται οι προτεινόμενες ρυθμίσεις αποπληρωμής και εξωδικαστικής ρύθμισης. Είτε της μεγάλης διαγραφής του χρέους 40%-60%, με σύντομη διάρκεια αποπληρωμής (5-10 χρόνια) και με κρατική επιδότηση (δηλ. χρήματα του λαού προς τις τράπεζες ) στο 50% με βάση εισοδηματικά βέβαια κριτήρια. Είτε της μακροχρόνιας αποπληρωμής αλλά στο 100% της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου, «αυτά δηλαδή που ο πιστωτής θα έπαιρνε αν έβγαινε στον πλειστηριασμό» με τα λόγια το Α. Τσίπρα και με επιτόκιο 2%.
Τέταρτο: Γιατί το πρόβλημα των πλειστηριασμών δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί έξω και πέρα από μια πολιτική συνολικής σύγκρουσης με τις αιτίες και τους υπεύθυνους. Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί έξω και πέρα από τη γενναία αύξηση μισθών και το κτύπημα της ακρίβειας, τη διαγραφή των χρεών των λαϊκών νοικοκυριών που βρέθηκαν σε αυτή τη δύσκολη θέση λόγων των αντιλαϊκών πολιτικών όλων των κυβερνήσεων, τη γενναία φορολόγηση του κεφαλαίου, την κατάργηση των μνημονιακών δεσμεύσεων και τη σύγκρουση με την ΕΕ, τη ρήξη και έξοδο από αυτή.
Εν κατακλείδι δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί όσο δεν χάνει πλούτο και εξουσία το κεφάλαιο.
Ο αγωνιζόμενος λαός σώζει τον λαό!
Γι αυτό σήμερα το εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να αγωνιστεί και να επιβάλλει:
Προστασία της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας. Κανένα σπίτι, χωράφι των λαϊκών στρωμάτων σε χέρια τραπεζίτη ή κράτους. Να θεσμοθετηθεί το ακατάσχετο της λαϊκής κατοικίας και να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί και οι εξώσεις.
Κατάργηση πλειστηριασμών λαϊκής κατοικίας και περιουσίας και των εξώσεων ντόπιων και προσφύγων.
Κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου που αφορά τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, την ποινικοποίηση παρεμπόδισής τους και τις κατασχέσεις.
Θεσμοθέτηση νομοθετικού πλαισίου για την πραγματική προστασία της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, με την κατοχύρωση του ακατάσχετου της πρώτης κατοικίας και το κούρεμα χρεών των λαϊκών στρωμάτων προς τράπεζες, κράτος, δήμους και ταμεία όσο μειώθηκαν και τα εισοδήματά τους.
Διαγραφή χρεών προς το κράτος, τις τράπεζες, τους δήμους, τα ταμεία των μακροχρόνια ανέργων, χαμηλοσυνταξιούχων και φτωχοποιημένων στρωμάτων.
Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Να πληρώσει το κεφάλαιο για τα κέρδη και την περιουσία του.
Προγράμματα εργατικής κατοικίας. Κάλυψη όλων των αναγκών για δωρεάν φοιτητική στέγη.
Αντίθεση στην εκτόξευση των ενοικίων και στην εκδίωξη από τα Airbnb, διατίμηση και έλεγχος στις αυξήσεις των ενοικίων.
Παραχώρηση κενών κατοικιών (χιλιάδες είναι τα άδεια ακίνητα δήμων, εκκλησιών, φορέων του δημοσίου). Η στέγαση δικαίωμα όλων, Ελλήνων – μεταναστών και προσφύγων.
