▸”Οι δεκάδες νεκροί θέτουν ερωτήματα όχι μόνο και όχι κυρίως για τη διαχείριση της καπιταλιστικής κανονικότητας αλλά για τα ίδια τα θεμέλιά της. Το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα που φουντώνει, ξεπερνάει τις συνήθεις απαιτήσεις για «την τιμωρία των ενόχων» και ψηλαφίζει τις βαθύτερες αιτίες για τέτοια «ατυχήματα», πάνω απ’ όλα για το κέρδος”. Αυτά τονίζει μεταξύ άλλων η Πρωτοβουλία για σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα σε ανακοίνωσή της για το έγκλημα στα Τέμπη.
Ολόκληρη η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας για σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα:
Ένοχοι για το έγκλημα στα Τέμπη οι ιδιωτικοποιήσεις, η πολιτική των καπιταλιστικών συμφερόντων και η απαξίωση της εργατικής τάξης και του λαού.
Να απαντήσουμε με πολιτικό αγώνα ανατροπής, με κλιμάκωση και προοπτική
Η σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη ανέτρεψε την καθημερινότητα, την άτυπη προεκλογική περίοδο, την δικομματική μονομαχία ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος στηρίζει περισσότερο την υγιή επιχειρηματικότητα και ποιος έχει τις καλύτερες σχέσεις με τις ΗΠΑ. Οι δεκάδες νεκροί θέτουν ερωτήματα όχι μόνο και όχι κυρίως για τη διαχείριση της καπιταλιστικής κανονικότητας αλλά για τα ίδια τα θεμέλιά της. Το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα που φουντώνει, ξεπερνάει τις συνήθεις απαιτήσεις για «την τιμωρία των ενόχων» και ψηλαφίζει τις βαθύτερες αιτίες για τέτοια «ατυχήματα», πάνω απ’ όλα για το κέρδος. Η κομμουνιστική Αριστερά στις συνθήκες αυτές εργάζεται για να βαθύνει η αμφισβήτηση του καπιταλισμού και των θεμελίων του (κέρδος, ιδιωτική ιδιοκτησία, κ.α.), ώστε να μετασχηματίζεται σε πολιτικούς στόχους που συνδέονται με την αναγκαιότητα του κομμουνισμού.
Α) Η τεχνολογία εντός του καπιταλισμού αδυνατεί να δώσει λύσεις που από επιστημονική και τεχνική άποψη είναι εφικτές. Οι τεχνολογίες παρακολούθησης σήμερα καθιστούν δυνατή τη βαθμολόγηση των πολιτών ανάλογα με την καθημερινή τους συμπεριφορά και το ίδιο το κράτος ή ιδιωτικές εταιρείες με την ανοχή του κράτους συλλέγουν, αγοράζουν, πουλάνε και αξιοποιούν με κάθε τρόπο πληροφορίες για τις απόψεις, τα γούστα, τις προτιμήσεις και την προσωπική ζωή δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Την ίδια στιγμή ολόκληρες αμαξοστοιχίες ταξιδεύουν ανεξέλεγκτες, η φωτεινή σηματοδότηση δεν λειτουργεί και οι συνεννοήσεις γίνονται με τηλέγραφο!
Οι κυβερνήσεις και το κεφάλαιο αξιοποιούν μια χαρά τις νέες τεχνολογίες στον πόλεμο, στην παραγωγή όταν πρόκειται να ξεφορτωθούν εργατική δύναμη, στις επικοινωνίες και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης για την κατασκευή ενός ψηφιακού κόσμου γεμάτου ναρκισσιστικές ψευδαισθήσεις, επιλέγουν όμως τη φτηνότερη λύση σε ότι αφορά τις κοινωνικές ανάγκες. Το πιο σημαντικό ζήτημα για την τεχνολογία είναι ποιος την αξιοποιεί και για ποιο λόγο. Στα χέρια του κεφαλαίου διαστρέφεται, ακυρώνονται ή περιορίζονται οι θετικές της για τον άνθρωπο δυνατότητες, αντίθετα στρέφονται και εναντίον του.
Β) Από την περίοδο της πανδημίας έγινε φανερό ότι η κοινωνία κρατιέται όρθια χάρη στη σύγχρονη εργατική τάξη, στο προσωπικό των νοσοκομείων, στους εργαζόμενους των σούπερ μάρκετ, στους εργαζόμενους στις μεταφορές, κτλ. Τώρα έγινε φανερό ότι τα τραίνα δεν πηγαίνουν μόνα τους… Όλη η κυβερνητική προπαγάνδα περί «ανθρώπινου λάθους» δεν μπορεί να αποκρύψει το γεγονός ότι ακριβώς οι σιδηροδρομικοί και οι οργανώσεις-συνδικάτα τους γνώριζαν τις επικίνδυνες ανεπάρκειες του συστήματος ασφαλείας και επικοινωνίας καθώς και τις ελλείψεις σε εκπαιδευμένο προσωπικό και είχαν επανειλημμένα προειδοποιήσει τη διοίκηση. Κανείς δεν τους άκουσε!
Η περιφρόνηση της εργατικής συλλογικότητας και πρωτοβουλίας από την πλευρά των «ειδικών» της Hellenic Train, του ΟΣΕ και των κυβερνήσεων/υπουργείων οδήγησε στα τραγικά αποτελέσματα που όλοι ξέρουμε. Η απαξίωση των εργαζομένων που αποκαλούνται στην αργκό των αστών οικονομολόγων «εργατικά χέρια», «εργατικό κόστος», «ανθρώπινοι πόροι» κτλ., οι περικοπές προσωπικού, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις και η έλλειψη εκπαίδευσης έστρωσαν το δρόμο.
Γ) Πάνω απ’ όλα αποκαλύπτονται ο καταστροφικός ρόλος του κριτηρίου του κέρδους, της ιδιωτικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Οι ιδιωτικοποιήσεις σε τομείς όπως οι μεταφορές, οι συγκοινωνίες και η υγεία κοστίζουν σε ανθρώπινες ζωές όπως έχει δείξει και το παράδειγμα των βρετανικών σιδηροδρόμων, το φιάσκο της Αττικής Οδού, κ.α. Δεν υπάρχουν -όπως φημολογείται- καλές και κακές ιδιωτικοποιήσεις, υπάρχουν λιγότερο και περισσότερο κακές. Το πρόβλημα δεν υπάρχει μόνο στις καθαρόαιμες ιδιωτικές εταιρείες αλλά και με τα διάφορων ειδών ΣΔΙΤ, όπως και στις καθαρά κρατικές που όμως λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Οι ζημιές είναι δημόσιες και τα κέρδη ιδιωτικά!
Τα δημόσια αγαθά όπως η υγεία, η παιδεία, το νερό, η ενέργεια, οι συγκοινωνίες, οι δημόσιοι χώροι-περιβάλλον, κ.α. δεν είναι εμπορεύματα, δεν μπορούν και δεν πρέπει να έχουν οποιαδήποτε σχέση με εταιρείες και κέρδη. Ανήκουν στην κοινωνία και πρέπει να λειτουργούν με άμεσο εργατικό έλεγχο, που στις σημερινές συνθήκες θα είναι με επιβολή του οργανωμένου εργατικού κινήματος. Ακόμα περισσότερο γιατί στο σύγχρονο καπιταλισμό η απαίτηση για κερδοφορία είναι ακόμα πιο επιτακτική, οι προσδοκίες ακόμα πιο άμεσες και βραχυπρόθεσμες, οι αναγκαίες επενδύσεις σε υποδομές και πάγιο κεφάλαιο αποφεύγονται. Οι ιεροί κανόνες της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού στρεβλώνονται προς όφελος του κεφαλαίου. Οι ιδιωτικοποιημένες εταιρείες έχουν πουληθεί αντί πινακίου φακής (45 εκατ. ευρώ η ΤΡΑΙΝΟΣΕ) και επιδοτούνται στη συνέχεια από το κράτος (όπως η Hellenic Train). Οι ζημιές είναι δημόσιες και τα κέρδη ιδιωτικά.
Το τοπίο συμπληρώνεται από το αστικό κράτος και τα αστικά κόμματα (στην περίπτωσή μας ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ακροδεξιά) που αναγορεύουν ξεδιάντροπα τη διευκόλυνση των επενδυτών, δηλαδή τα συμφέροντα του κεφαλαίου, σε δημόσιο συμφέρον. Κεντρικό ρόλο σ’ αυτή τη διαδικασία παίζουν οι υπερεθνικοί καπιταλιστικοί μηχανισμοί όπως η ΕΕ που είχε αναγάγει σε μνημονιακό προαπαιτούμενο την κατάτμηση του ΟΣΕ αρχικά και την πώληση των πιο κερδοφόρων κομματιών του, στόχο που υπηρέτησαν όλες οι κυβερνήσεις από το 2007 και μετά, με όλα τα κόμματα που τις στήριζαν. Η ΕΕ είναι το επιτελείο της «απελευθέρωσης» των αγορών (ενέργειας, μεταφορών, δικτύων, γενικά των πάντων) όπως αποκαλούν στην ψεύτικη αστική γλώσσα τους το ξεπούλημα και τις ιδιωτικοποιήσεις.
Δ) Όλα τα παραπάνω καταρρίπτουν και τη διαδεδομένη (ακόμα και στην αριστερά) αντίληψη ότι η σύγκρουση με τους πυλώνες του καπιταλισμού –ιδιωτική ιδιοκτησία, κέρδος, εκμετάλλευση– και τις πολιτικές προϋποθέσεις της αστικής κυριαρχίας –ΕΕ, ΝΑΤΟ κτλ.- είναι «ιδεολογία» κατάλληλη για κομματικά ντοκουμέντα και συνεδριακά προγράμματα σε απόσταση όμως από τα άμεσα λαϊκά προβλήματα. Για μια σειρά αντιλήψεις και δυνάμεις, τα ζητήματα ζωής και θανάτου απαιτούν δήθεν ενότητα σε άμεσους στόχους ανακούφισης και εν τέλει ένα κίνημα διαμαρτυρίας με ενδεχόμενες κυβερνητικές διεξόδους.
Για την «Πρωτοβουλία για σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα» η κομμουνιστική στρατηγική, η συνολική σύγκρουση με τον καπιταλισμό, δεν είναι πολυτέλεια για θεωρητικούς αλλά αναγκαίο όπλο του κινήματος για να υπάρξουν κατακτήσεις
Για την «Πρωτοβουλία για σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα» η κομμουνιστική στρατηγική, η συνολική σύγκρουση με τον καπιταλισμό, δεν είναι πολυτέλεια για θεωρητικούς, ούτε αναπόληση ενός ένδοξου επαναστατικού παρελθόντος, αλλά είναι αναγκαίο όπλο του κινήματος για να υπάρξουν κατακτήσεις, μπλοκάρισμα των αστικών σχεδίων, νίκες, μικρές και μεγάλες.
Οι αναγκαίοι άμεσοι στόχοι για το σημερινό κίνημα απορρέουν από το κομμουνιστικό πρόγραμμα. Το αίτημα για αποκλειστικά δημόσιο σιδηροδρομικό δίκτυο, με εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση, ενιαιοποίηση και λειτουργία του υπό εργατικό–κοινωνικό έλεγχο για την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών και την κάλυψη όλων των περιοχών της χώρας απορρέει από την ανάγκη και δυνατότητα για ανατροπή του καπιταλισμού, για δημόσια–κοινωνική ιδιοκτησία. Το άμεσο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης είναι το κομμουνιστικό πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις σημερινές συνθήκες αντιμετώπισης του δολοφονικού καπιταλισμού, ξεκινάει από την ανάγκη για ζωή με αξιοπρέπεια σήμερα και φτάνει στην επανάσταση και στον κομμουνισμό. Έτσι η οργή γίνεται συνείδηση και το κίνημα διαμαρτυρίας γίνεται κίνημα ανατροπής.
Όλοι–ες στον αγώνα.
Τα ζητάμε όλα, γιατί αυτός ο κόσμος πρέπει επειγόντως να αλλάξει!
Πρωτοβουλία για σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα
Μάρτιος 2023
