Γιώργος Κρεασίδης
▸ Ανάγκη ενίσχυσης της αντικαπιταλιστικής πρότασης και στις κάλπες
Με εντατικούς ρυθμούς συνεχίζονται σε όλη την Ελλάδα οι διαδικασίες για την 5η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 21-22 Γενάρη. Το μεγάλο μέρος των τοπικών επιτροπών θα ολοκληρώσει τον β’ γύρο των συνελεύσεων το επόμενο σαββατοκύριακο 14-15, οπότε σύμφωνα με τον σχετικό σχεδιασμό θα εκλεγούν οι αντιπρόσωποι της συνδιάσκεψης.
Παράλληλα, μέσα στις διαδικασίες για τη συνδιάσκεψη, οργανώνονται από τις τοπικές επιτροπές συσκέψεις, στις οποίες προχωράει η διαδικασία εγγραφής νέων μελών, αλλά και ανανέωσης για τα παλιότερα. Ταυτόχρονα, πραγματοποιούνται εξορμήσεις με υλικό ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική αλλά και για ειδικά θέματα. Σε αυτό το πλαίσιο, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης καλεί σε κεντρική εκδήλωση για την πρότασή της και την 5η συνδιάσκεψη, η οποία θα γίνει την Τετάρτη 11/1, στις 19.30, στην ΕΔΟΘ (Πρ. Κορομηλά 51), με ομιλητές τα μέλη του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Η. Σμήλιο και Ε. Μακρόγλου.
Κεντρική εκδήλωση παρουσίασης της πολιτικής πρότασης την Τετάρτη στη Θεσσαλονίκη
Στον διάλογο που αναπτύσσεται με χαρακτηριστικά επανασυσπείρωσης αλλά και προσέγγισης ενός καινούργιου δυναμικού, κεντρικό στοιχείο είναι το ερώτημα με ποια γραμμή μπορεί το εργατικό κίνημα να αντισταθεί και να νικήσει την αντιλαϊκή πολιτική. Αλλά και πώς αυτή δένεται με την προώθηση της στρατηγικής στόχευσης της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και της κοινωνικής απελευθέρωσης, του σοσιαλισμού-κομμουνισμού. Επίσης, πώς η σταθερή επιλογή της συσπείρωσης και ενότητας ευρύτερων δυνάμεων του αντικαπιταλιστικού αγώνα, που σφραγίζει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την ίδρυσή της, μεταφράζεται σε συγκεκριμένη γραμμή στη μακράς διάρκειας καπιταλιστική κρίση που εισάγει τον σύγχρονο κόσμο σε μια νέα εποχή πολεμικών συγκρούσεων.
Από τη συζήτηση πάνω στις Θέσεις της 5ης συνδιάσκεψης, αναδεικνύεται ως βασικό καθήκον η δουλειά για την ανάπτυξη εργατικών και κοινωνικών αγώνων και ιδεολογικής προετοιμασίας απέναντι στα αστικά σχέδια διαχείρισης της κρίσης. Είτε αυτά προκρίνουν έναν από τους δύο πόλους του συστήματος υπό την ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ είτε προωθούν τη μεταξύ τους συναίνεση. Σε αυτή την πολιτική κατεύθυνση δεν αποκαλύπτεται απλά ο διαχειριστικός χαρακτήρας της λεγόμενης «προοδευτικής» κυβερνητικής πρότασης των ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ κ.ά., αλλά ξεχωρίζει και η ανάγκη η αντικυβερνητική στάση να συνδυάζεται με την πολιτική ενίσχυση και στις εκλογές της αντικαπιταλιστικής πρότασης και της μετωπικής ενότητας που την εκφράζει, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μια ενίσχυση με το βλέμμα στο μετεκλογικό τοπίο και στη ζωτικής σημασίας προσπάθεια για αγώνες που θα βάλουν τα δικαιώματα των εργαζομένων μπροστά και θα έχουν φιλοδοξία κατακτήσεων.
Ο προσανατολισμός αυτός λειτουργεί ενοποιητικά στο δυναμικό της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και την ίδια στιγμή την οριοθετεί με ξεκάθαρο τρόπο από το παρασκήνιο που θέλει τον εξωκοινοβουλευτικό χώρο να ενσωματώνεται στο ΜΕΡΑ25, καλύπτοντας, στον βαθμό του δυνατού, τις απώλειες προς τον ΣΥΡΙΖΑ με αντάλλαγμα μια θέση στη Βουλή.
Εξάλλου, η σταθερή απεύθυνση του Γ. Βαρουφάκη στον ΣΥΡΙΖΑ για προγραμματικό διάλογο με στόχο την συγκυβέρνηση, ακόμα και με το ΠΑΣΟΚ, αναδεικνύει αυτή την προσπάθεια σε συμπληρωματική της πρότασης του Α. Τσίπρα. την ίδια στιγμή, είναι σαφές ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σταθερά απευθύνεται στις δυνάμεις και τους αγωνιστές που απορρίπτουν το συνεχές με τον ΣΥΡΙΖΑ στον εξωκοινοβουλευτικό χώρο, με ενδιάμεσο σταθμό το ΜΕΡΑ25, με την προοπτική μιας συμπόρευσης που θα συνδυάζει την επι-
διωκόμενη ενότητα με το αναγκαίο περιεχόμενο.
