Κώστας Παπαγεωργίου
▸«Οι χρονοβόρες διοικητικές διαδικασίες αποτελούν ένα από τα βασικά εμπόδια για τις επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) και τις σχετικές υποδομές τους.
Τα εμπόδια αυτά περιλαμβάνουν την πολυπλοκότητα των εφαρμοστέων κανόνων για […] τη διοικητική αδειοδότηση των έργων, συμπεριλαμβανομένων πιθανών περιορισμών που σχετίζονται με την ιστορική σημασία ορισμένων τόπων, την πολυπλοκότητα και τη διάρκεια της αξιολόγησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των έργων […]. Προκειμένου να επιταχυνθεί ο ρυθμός ανάπτυξης των έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, είναι απαραίτητο να θεσπιστούν κανόνες που θα απλοποιούν και θα συντομεύουν τις διαδικασίες χορήγησης αδειών».
Σε ένα ακόμα βήμα προς την πλήρη κατάργηση και των τελευταίων στοιχειωδών μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος προχώρησε η ΕΕ. Στο όνομα της αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης και σε συνέχεια του σχεδίου στο οποίο συμφώνησε η Κομισιόν τον περασμένο Μάιο, το συμβούλιο των υπουργών Ενέργειας ενέκρινε τον νέο κατάπτυστο και περιβαλλοντοκτόνο Ευρωπαϊκό Κανονισμό έκτακτης ανάγκης για την ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ). Τα συμφέροντα του κεφαλαίου μετατρέπονται για ακόμα μια φορά σε «υπέρτατο δημόσιο συμφέρον», οι ΑΠΕ για πρώτη φορά συνιστούν τέτοιου είδους έργα και ο νέος Κανονισμός, στηριζόμενος στο ίδιο αντιλαϊκό νομικό υπόβαθρο με το οποίο απαγορεύτηκαν οι διαδηλώσεις την περίοδο της πανδημίας, τίθεται άμεσα σε ισχύ, αρχικά για ένα έτος, με δυνατότητα παράτασης.
Κάνουν λόγο για «πράσινη ανάπτυξη» και απεξάρτηση από τους υδρογονάνθρακες αλλά στην πραγματικότητα τα δίνουν όλα για χάρη του καπιταλιστικού κέρδους και του ξεκοκαλίσματος του Ταμείου Ανάκαμψης. Επιταχύνουν τη διαδικασία αδειοδότησης, εγκατάστασης και λειτουργίας των ΑΠΕ, την οποία τα μονοπώλια της ενέργειας θεωρούν χρονοβόρα, καθώς εκτιμάται ότι σήμερα μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 10 χρόνια. Ξεχαρβαλώνουν ακόμα και τις ελάχιστες τυπικές προϋποθέσεις που υπήρχαν μέχρι σήμερα, επιχειρούν να απαγκιστρωθούν από διοικητικά και γραφειοκρατικά κωλύματα και να αντιμετωπίσουν τις λαϊκές αντιδράσεις που συναντούν στις περιοχές που εγκαθίστανται ΑΠΕ.
Πλέον, όλες οι περιοχές θα θεωρούνται «κατάλληλες» για τέτοιες εγκαταστάσεις. Τα κράτη-μέλη έχουν στη διάθεσή τους 18 μήνες για να ορίσουν τις κατάλληλες περιοχές από άποψη απόδοσης ως «περιοχές εισόδου/επιτάχυνσης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας» και εκεί θα προβλέπονται «fast track» διαδικασίες, ακόμη και σε προστατευόμενες περιοχές ή/και ανεξάρτητα από τις επιβλαβείς επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων και το περιβάλλον. Στόχος είναι οι διαδικασίες χορήγησης αδειών να μη διαρκούν περισσότερο από ένα έτος για χερσαία έργα και δύο χρόνια για υπεράκτια, ενώ οι χωροθετήσεις θα υλοποιούνται ανεξάρτητα από σημαντικά αγαθά, όπως η προστασία της βιοποικιλότητας, εφόσον o πληθυσμός του είδους παραμένει σε ικανοποιητικό επίπεδο.
Ακόμα και στοιχειώδεις έλεγχοι ή οι περιορισμοί που ισχύουν για τις περιοχές Natura «πάνε περίπατο». Στην πραγματικότητα, αρκεί πλέον το επενδυτικό ενδιαφέρον ενός «πράσινου» ομίλου, ώστε βουνά και πεδιάδες να μετατραπούν σε «ειδικές οικονομικές ζώνες» για την εγκατάσταση ΑΠΕ, αντίστοιχες εκείνων που καταργούν εργασιακά δικαιώματα και φορολογικές υποχρεώσεις για να αυξάνει τα κέρδη του το κεφάλαιο.
Για ακόμα μια φορά, κυβερνήσεις και ΕΕ, πλασάρουν τους «πράσινους στόχους» ως τη μαγική λύση, αλλά στην πραγματικότητα στήνουν το μεγάλο φαγοπότι σε βάρος του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, ενώ ταυτόχρονα προσφέρουν απλόχερα ζεστό χρήμα και διευκολύνσεις στους ιδιώτες.
