Η τριήμερη αντιπαράθεση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, με ολίγη από ΠΑΣΟΚ, στη βουλή, με επίκεντρο το θέμα των παρακολουθήσεων, ήταν πολλαπλά αποκαλυπτική. Το πρώτο που αναδεικνύεται είναι πως όσο περισσότερο συμφωνούν στα μεγάλα θέματα η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, τόσο περισσότερο θα οξύνεται η σκανδαλολογία. Όταν συμφωνούν στην προτεραιότητα της καπιταλιστικής ανάπτυξης στο πλαίσιο της ΕΕ και στην επιστράτευση στο ΝΑΤΟ και τον πόλεμο, τότε τι μένει; Το ποιος είναι καλύτερος διαχειριστής και θεσμικά πιο αξιόπιστος.
Αυτό συμβαίνει και με το μεγάλο θέμα των υποκλοπών και της διαμόρφωσης ενός τρομερού συστήματος κρατικού ψηφιακού χαφιεδισμού χιλιάδων πολιτών (για λόγους «εθνικής ασφαλείας» ή άλλους, με «νόμιμες» ή παράτυπες διαδικασίες), με ενεργό ρόλο της ΕΕ, αλλά και ενός δικτύου ιδιωτικής καταγραφής κάθε είδους στοιχείων, που αμερικανοί διανοούμενοι ονόμασαν «κατασκοπευτικό καπιταλισμό».
Και καλά, η άθλια κυβέρνηση της ΝΔ πιάστηκε με τα μικρόφωνα στα χέρια, τι να πει; Ακούσατε τίποτα απ’ αυτά από τον ΣΥΡΙΖΑ; Τίποτα, το μόνο ενδιαφέρον είναι να δείξει πως ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του παραβιάζει τους θεσμούς και τους νόμους. Αλλά μήπως οι νόμοι είναι το πρόβλημα; Δεν είναι οι οδηγίες της ΕΕ, στο πλαίσιο της «αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας», που εδώ και δεκαετίες προωθούν το φακέλωμα εκατομμυρίων πολιτών; Δεν είναι οι νόμοι για την ΕΥΠ και για τις παρακολουθήσεις των υπόπτων (στους οποίους περιλαμβάνονται οι «συνήθεις» του κινήματος και της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς), που έχουν διαμορφώσει το οργουελιανό περιβάλλον του γενικευμένου ψηφιακού χαφιεδισμού; Δεν αυξήθηκαν οι «νόμιμες επισυνδέσεις» για λόγους εθνικής ασφαλείας μετά τον Δεκέμβρη και τους αντιμνημονιακούς αγώνες, με όλες τις κυβερνήσεις -Σαμαρά, Τσίπρα, Μητσοτάκη- να ανεβάζουν τον αριθμό των χιλιάδων εντολών;
