Γιώργος Μουρμούρης
▸ Πώς αποκωδικοποιούν κόμματα και ακροδεξιά «αποκόμματα» τη νίκη Μελόνι
Λέγεται πως το πέταγμα μιας πεταλούδας στον Αμαζόνιο μπορεί να φέρει βροχή στην Κίνα. Κάπως έτσι οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στην Ιταλία, με την εκλογική νίκη συνασπισμού της ακροδεξιάς υπό την Τζόρτζια Μελόνι, φαίνεται να προκαλούν κινητικότητα στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Πολύ περισσότερο, αφού οι ταλαντώσεις που προκαλεί το εκλογικό αποτέλεσμα στη γειτονική χώρα δεν οφείλονται σε κάποια… πεταλούδα, αλλά στη 45χρονη πολιτικό με τον ρατσιστικό λόγο και το νεοφασιστικό παρελθόν, ενώ τα «μαγνητικά κύματα» που γεννά η αναταραχή δεν χρειάζεται να διασχίσουν τον αφιλόξενο Ειρηνικό, αλλά να περάσουν τον στενό πορθμό του Ότραντο για να προσγειωθούν στη νότια Βαλκανική.
Η αλλαγή σκηνικού που καταγράφηκε στη Ρώμη δημιούργησε μια δυναμική που, όταν έφτασε στην Αθήνα, κυβερνητικοί παράγοντες, τα κυρίαρχα κοινοβουλευτικά κόμματα αλλά και τα διάφορα ακροδεξιά… αποκόμματα ανέλαβαν να αποκωδικοποιήσουν κατά το δοκούν, προωθώντας το δικό τους πολιτικό αφήγημα. Έτσι, λίγες ώρες αφότου έκλεισαν οι κάλπες στην Ιταλία, ερωτηθείς εάν ανησυχεί μήπως η άνοδος της ακροδεξιάς στη γειτονική χώρα «ξαναζωντανέψει» την εγχώρια ακροδεξιά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου έσπευδε να ερμηνεύσει τη νίκη Μελόνι ως ένδειξη της αναγκαιότητας για… ισχυρές, σταθερές κυβερνήσεις. «Στη χώρα μας έχουμε πλούσια και διαφωτιστική εμπειρία για το πόσο κρίσιμη είναι η σταθερότητα και πόσο αναγκαία μία κυβερνητική πολιτική που απαντά στις προκλήσεις με αποτελέσματα που δίνουν λύσεις στις αγωνίες των ανθρώπων», ήταν η απάντησή του, πετώντας «τη μπάλα στην εξέδρα» όσον αφορά το πολιτικό «δια ταύτα». Άλλωστε, ως μόνο μειονέκτημα της κυβέρνησης του διορισμένου τραπεζίτη «σούπερ» Μάριο Ντράγκι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έκρινε την αστάθειά της και όχι φυσικά τον τεχνοκρατικό κυνισμό της που έστρωσε τον δρόμο στην ακροδεξιά.
Για την Κουμουνδούρου, η εκλογική νίκη της Μελόνι αποτέλεσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, ώστε να πιέσει «δεξιά» και «αριστερά» της προς την κατεύθυνση συγκρότησης αυτού που ονομάζει «προοδευτική διακυβέρνηση». «Στη γειτονική Ιταλία έβλεπαν τη συμπόρευση Δεξιάς-ακροδεξιάς και τον κίνδυνο τις ακροδεξιάς κυβέρνησης να έρχεται. Εντούτοις, οι υπαρκτές διάφορες των δυνάμεων της Αριστεράς, της κεντροαριστεράς και του Κέντρου δεν παραμερίστηκαν», επεσήμανε ο ΣΥΡΙΖΑ, καλώντας κατόπιν ευθέως τις «προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις» να βγάλουν συμπεράσματα, ώστε «ο ακροδεξιός λαϊκισμός των δυνάμεων που πορεύτηκαν χέρι-χέρι στα συλλαλητήρια ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών, να μην αποτελέσει εναλλακτική λύση διακυβέρνησης μετά τις επόμενες εκλογές». Η πίεση της Κουμουνδούρου προς τον κομματικό μηχανισμό και το εκλογικό ακροατήριο των ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και ΜέΡΑ25 είναι κάτι περισσότερο από εμφανής, θυμίζοντας παράλληλα τη θεωρία της «χαμένης ψήφου», με την οποίαν είναι βέβαιο ότι θα κινηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές, προκειμένου να ηττηθεί η «επάρατος Δεξιά».
Ακροδεξιοί, ναζί και φασίστες ελπίζουν να μεταφέρουν στην Ελλάδα τις επιτυχίες της ακροδεξιάς σε ευρωπαϊκές χώρες, με τη ΝΔ να προσπαθεί να ενσωματώσει τον χώρο
Αν για τα δύο μεγάλα κόμματα η εκλογή Μελόνι έδωσε τη δυνατότητα στη μεν Νέα Δημοκρατία να επιχειρηματολογήσει κατά της «ακυβερνησίας», στον δε ΣΥΡΙΖΑ να καλέσει σε συσπείρωση γύρω του ενάντια στην ακροδεξιά απειλή, για τους διαφόρων ειδών κομματάρχες της εγχώριας ακροδεξιάς η νίκη της αποτέλεσε «χαράς Ευαγγέλιο».
Για «αφύπνιση της Ευρώπης» έκανε λόγο ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος, βρίσκοντας παράλληλα ευκαιρία να ξεδιπλώσει την ατζέντα του νεοσύστατου κόμματός του, με αναφορές σε «ισλαμική εισβολή», «εποικισμό» και «αντικατάσταση πληθυσμών» μέχρι και κριτική στη… σοσιαλιστική πολιτική(!) της ΝΔ στην οικονομία. Όσο για τους μέχρι πρότινος «συνοδοιπόρους» του Κ. Μπογδάνου, τον Θάνο Τζήμερο και τον Φαήλο Κρανιδιώτη, ο πρώτος ευχήθηκε στη Μελόνι «να γίνει η πρώτη πρωθυπουργός μεγάλης Ευρωπαϊκής χώρας που θα αρχίσει το ξήλωμα του κακόγουστου, τοξικού ισλαμολάγνου βρυξελλιώτικου πουλόβερ», προσθέτοντας ότι «η δυσώδης βιοχλαπάτσα(!) της ΕΕ θα ξαναγίνει Ευρώπη με τις αρχές και τις αξίες της». Όσο για τον δεύτερο, εκτίμησε ότι η νίκη της «πατριωτικής δεξιάς συμμαχίας» (sic) θα σημάνει «τεράστιες αλλαγές και αποδυνάμωση της γερμανικής επικυριαρχίας και του ορθοπολιτικού ολοκληρωτισμού». «Ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή», θα μπορούσε να σχολιάσει κανείς σκωπτικά. Μόνο που η αίσθηση αυτοπεποίθησης που φαίνεται πως αποκτά η ακροδεξιά δεν είναι καθόλου για γέλια.
Ρετάλια της Χρυσής Αυγής: «Σαλεύει» το τέρας του ναζισμού
Η αναμόχλευση του ακροδεξιού και νεοφασιστικού «βάλτου» από την εκλογική νίκη της Μελόνι δεν είναι άσχετη από την «αρχηγική» εμφάνιση που επιχείρησε την Τετάρτη στο Εφετείο της δίκης της Χρυσής Αυγής ο εκτίων ποινή για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, Ηλίας Κασιδιάρης. Με πλήθος τραμπούκων «οπαδών» του εντός της δικαστικής αίθουσας, υπό την κάλυψη της αστυνομίας, όπως καταγγέλθηκε, ο Ηλίας Κασιδιάρης εμφανίστηκε φέροντας «τρικάκια» του κόμματός του, το οποίο –σημειωτέον– έσπευσε να αποστείλει συγχαρητήρια επιστολή στην Τζόρτζια Μελόνι. «Η Ιταλία μας δείχνει το δρόμο μαζί με τη Σουηδία και την Ουγγαρία του Βίκτορος Όρμπαν.
Ένας νέος άνεμος ανανέωσης πνέει σε ολόκληρη την Ευρώπη», αναφέρεται μεταξύ άλλων σε σχετικό κείμενο στον ιστότοπο του κόμματος Κασιδιάρη, που επιχαίρει για τη νεκρανάσταση των μεσοπολεμικών «ζόμπι».
Για το αντιφασιστικό κίνημα στην Ελλάδα, που τόσο μόχθησε για να απομακρύνει τους φασίστες από τους δρόμους και να τους κλείσει στη φυλακή, οι κινήσεις στον «βάλτο» ακροδεξιάς-νεοφασισμού πρέπει να σημάνουν καμπανάκι εγρήγορσης. Γιατί, για να θυμηθούμε τον Μπρεχτ, η σκύλα που γέννησε το τέρας όχι απλώς παραμένει ζωντανή, αλλά είναι και σε οργασμό.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (1.10.22)
