Οι δικοί τους και οι δικοί μας νεκροί

▸Περίκομψες και πανάκριβες οι μεταθανάτιες «δοξασίες» στην Ελισάβετ. Όμως, όταν οι επίσημοι, τα κυρίαρχα ΜΜΕ και πολλοί «κοινοί θνητοί» θρηνούν για μία 96χρονη βασίλισσα κι όχι για τους νεκρούς της φτωχολογιάς, κάτι βαθιά σάπιο φανερώνεται για την κοινωνία μας. Εκατομμύρια των εκατομμυρίων, λοιπόν, στο όνομα της «Αυτού Μεγαλειότητας», ούτε ένα –έστω κροκοδείλιο– δάκρυ για τους εργάτες που χάνονται στο μεροκάματο, όπως οι δύο που σκοτώθηκαν πρόσφατα σε ιχθυοκαλλιέργεια. Ποιος θα αναρωτηθεί «γιατί;» για τον 17χρονο μαθητή ΕΠΑΛ, παιδί μεταναστών, που βρήκε φρικτό θάνατο στον Ωροπό, δουλεύοντας (αδήλωτα) delivery; Πού θα χωρέσει ένα μονόστηλο (έστω) για το τετράχρονο προσφυγάκι που πέθανε από ασιτία και αφυδάτωση ανάμεσα σε Μάλτα και Κρήτη; «Δεν υπάρχει», θα πουν οι κυβερνώντες.