Καθηλωμένος μένει ο μέσος μισθός στην Ελλάδα, την ώρα που οι τιμές της ενέργειας και η ακρίβεια στα είδη διαβίωσης δαγκώνουν. Σύμφωνα με τη Eurostat το ωριαίο κόστος εργασίας στην Ελλάδα «ανέβηκε» το δεύτερο τρίμηνο του 2022 μόλις κατά 0,8%, η χειρότερη επίδοση σε όλη την ΕΕ, όπου σημειώθηκε άνοδος 4,4% (4% στην ευρωζώνη). Βεβαίως πρόκειται για ουσιαστική μείωση, καθώς ο πληθωρισμός ήδη έτρεχε με πολύ υψηλότερο ρυθμό, βυθίζοντας την αγοραστική δύναμη. Η τρομερή αυτή κατάσταση με τους μισθούς στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα της ανυπαρξίας συλλογικών συμβάσεων στους περισσότερους χώρους, με αποτέλεσμα ακόμα και η μικρή αύξηση που δόθηκε στον κατώτατο μισθό να μην περνά στους υπόλοιπους.
Η χώρα μας όμως «κερδίζει» ακόμα μια «διάκριση», καθώς είναι στην πρώτη τετράδα όσον αφορά τις χώρες της ΕΕ με τα μεγαλύτερα ποσοστά πληθυσμού που κινδυνεύει από φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό. Όσο κι αν αυτές οι στατιστικές της ΕΕ πολλές φορές συγκαλύπτουν το πρόβλημα, αποτυπώνουν ορισμένες τάσεις. Έτσι η Ελλάδα είναι μαζί με την Ισπανία στην τρίτη θέση με 28%, ενώ η πιο άσχημη κατάσταση καταγράφεται στη Ρουμανία (34%) και στη Βουλγαρία (32%). Συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση 95,4 εκατομμύρια άνθρωποι, το 21,7% του πληθυσμού, βρίσκονται υπό την απειλή της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.
Τις ίδιες μέρες βγήκε και το στοιχείο πως οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα χρειάζονται 56 μέρες δουλειάς (σχεδόν δύο μισθούς) για να πληρώσουν τους λογαριασμούς ρεύματος, εάν αμείβονται με τον κατώτατο μισθό ή 36 μέρες (ένα μισθό) εάν λαμβάνουν τον μέσο μισθό!
Το συμπέρασμα βγαίνει αβίαστα: Αγώνας τώρα για μεγάλη αύξηση στους μισθούς, για να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια, κανένας μισθός κάτω από 1.000 ευρώ, όπως ζητά η ταξική πτέρυγα.
