Γιάννης Ελαφρός
▸ Ξεσηκωμός και αγώνας διαρκείας με στόχους ανατροπής κυβέρνησης-κεφαλαίου, μία από τα ίδια ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ
«Οποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει». Η κυβερνητική απειλή προς τους εργαζόμενους εκτοξεύτηκε με τον πιο κυνικό, τον πιο «πέτσινο» τρόπο. Η άβολη «συγνώμη», που ακολούθησε, ήρθε να επιβεβαιώσει την ουσία της κυβερνητικής γραμμής: Προσαρμοστείτε, ξεχάστε αυτά που ξέρατε, βυθιστείτε ακόμα πιο βαθιά στο σκοτάδι της κοινωνικής βαρβαρότητας και ζήστε τον «χειρότερο χειμώνα από το 1942»! Ήδη, η κατάσταση είναι τρομερή. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (των απόλυτα ευρω-συμβιβασμένων) στην Ελλάδα ο αμειβόμενος με τον κατώτερο μισθό πρέπει να δίνει δύο μηνιάτικα (56 μέρες) για το ρεύμα, ενώ εκείνος με μέσο μισθό, ένα μηνιάτικο (36 μέρες)! Την ίδια ώρα ο πληθωρισμός ρουφάει τους καθηλωμένους μισθούς, τρέχοντας στα πιο απαραίτητα είδη πολύ πάνω από το επίσημο 11,5%.
Πρόκειται για γραμμή συνολικά της ΕΕ. Την Τετάρτη, μιλώντας στο ευρωκοινοβούλιο, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, με κουστουμάκι στα χρώματα… της ουκρανικής σημαίας, διακήρυξε την κλιμάκωση της πολεμικής εμπλοκής της ΕΕ: «Αυτός δεν είναι απλώς ένας πόλεμος που εξαπέλυσε η Ρωσία κατά της Ουκρανίας. Είναι πόλεμος κατά της ενέργειάς μας, πόλεμος κατά της οικονομίας μας, πόλεμος κατά των αξιών μας και πόλεμος κατά του μέλλοντός μας». «Οι Ευρωπαίοι/ες προσαρμόζονται στη νέα πραγματικότητα» είπε και η ντερ Λάιεν. Το ευρωπαϊκό κεφάλαιο έχει στην πραγματικότητα κηρύξει τον πόλεμο κατά των λαών και των εργαζομένων.
Όσοι περίμεναν πως, υπό το βάρος του σκανδάλου των υποκλοπών, ο Κ. Μητσοτάκης θα υποχρεώνονταν (ή θα τον υποχρέωναν) σε πρόωρες εκλογές διαψεύστηκαν. Ο πρωθυπουργός, απεναντίας, με την εμφάνισή του στην ΔΕΘ ξεκαθάρισε πως θα κάνει τα πάντα για να κρατήσει τη διακυβέρνηση, υλοποιώντας αδίστακτα την αναγκαία για το σύστημα αντιλαϊκή πολιτική. Κραδαίνοντας την κυβερνητική «σταθερότητα» που γκρεμίζει κάθε σταθερότητα στο επίπεδο ζωής του λαού, χρησιμοποιεί την πιο ωμή καταστολή κατά του κινήματος, όπως έκανε η αστυνομία την Τετάρτη κατά της φοιτητικής πορείας. Η ΝΔ πάει σε φουλ επίθεση, επιδιώκοντας πόλωση και πετώντας ξεροκόμματα. Δεν φεύγει, εάν δεν την ρίξει ο λαός. Όλα αυτά σηματοδοτούν πως πάμε για μεγάλες αναμετρήσεις, σε ένα χειμώνα που για να μην είναι παγωμένος πρέπει να γίνει καυτός!
Η αστική αντιπολίτευση των ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ είναι θλιβερή, καθώς το μόνο που κάνει είναι να στοχοποιεί προσωπικά τον Μητσοτάκη, αφήνοντας στο απυρόβλητο το σύστημα και να ζητά-αναμένει εκλογές. Σαμποτάροντας ουσιαστικά την ανάπτυξη των αγώνων, αφήνει ανενόχλητη την κοινωνική καταβύθιση να προχωρά, αναμένοντας εκλογικά οφέλη και κυβερνητική θητεία, για να συνεχίσει στο ίδιο πλαίσιο πολιτικής, με το κίνημα ξεδοντιασμένο.
Σε αυτές τις συνθήκες είναι πολύ κρίσιμο να κτυπήσει συναγερμός στις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς και να μπουν μπροστά στη μάχη με συνολική ανατρεπτική λογική.
Πρώτο ζητούμενο είναι να ξεδιπλωθούν τώρα αγώνες και πολιτικό κίνημα εργαζομένων, λαού και νεολαίας, που θα μπλοκάρει την επίθεση κυβέρνησης-κεφαλαίου, θα αποσπάσει κατακτήσεις, θα διαμορφώσει όρους ανατροπής και της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Αγώνες για νίκες και όχι για «συμπεράσματα» στην κάλπη, όπως σε μεγάλο βαθμό κάνει το ΚΚΕ. Με κεντρικό σύνθημα δεν θα παγώσουμε, δεν θα πεινάσουμε, δεν θα πεθάνουμε για τα κέρδη τους και τον πόλεμό τους, αγώνας ενάντια στο κεφάλαιο, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Απαιτούνται αγώνες μαχητικοί και διαρκείας, στηριγμένοι στα πρωτοβάθμια σωματεία και στις επιτροπές αγώνα, στα χέρια των εργαζομένων και όχι ντουφεκιές για να βγει η υποχρέωση. Επειδή το κλίμα γίνεται εκρηκτικό, ο αστικοποιημένος συνδικαλισμός υποχρεούται να κινηθεί για να μην τον αδειάσουν οι εξελίξεις. Η ΓΣΕΕ ανακοίνωσε από τώρα απεργία για τις 9 Νοέμβρη, στην οποία μπήκε και η ΑΔΕΔΥ. Η μάχη της πανεργατικής απεργίας θα πρέπει να δοθεί και να κερδηθεί, αλλά δεν μπορεί να είναι ο Α και το Ω για το ταξικό εργατικό κίνημα. Το βασικό ζητούμενο είναι να διαμορφωθεί ένα συνολικός αγώνας διαρκείας «από τα κάτω», με ένα πλούτο μαχητικών μορφών, ένα άλλο κέντρο αγώνα με συμμετοχή όλων των αγωνιστικών ταξικών δυνάμεων. Η επιτυχημένη συγκέντρωση στην Καμάρα το προηγούμενο Σάββατο ανέδειξε πως αυτή η τάση έχει δυναμική.
Το κύριο όμως είναι το περιεχόμενο της πάλης. ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ «τσακώνονται» στο έδαφος της κυρίαρχης πολιτικής, σε ένα διαγωνισμό πτωχοκομείου για το μεγαλύτερο επίδομα. Το ΚΚΕ διεκδικεί βελτίωση της θέσης των εργαζομένων, αρνείται όμως να θέσει στο κίνημα αναγκαίους αντικαπιταλιστικούς πολιτικούς στόχους πάλης, όπως το αίτημα της εθνικοποίησης χωρίς αποζημίωση και υπό εργατικό έλεγχο του τομέα ενέργειας, παραπέμποντας στην εργατική εξουσία. Το ΜέΡΑ 25 κινείται με τεχνοκρατικές προτάσεις, «ξεχνώντας» την προτεραιότητα των αυξήσεων στους μισθούς και βέβαια την κρίσιμη προϋπόθεση όλων, την έξοδο από την ΕΕ και τη ρήξη με τα κέρδη του κεφαλαίου και το σύστημα της εκμετάλλευσης. Το ΝΑΡ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προβάλλουν το αναγκαίο σήμερα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης και συμβάλλουν στο να γίνουν οι στόχοι πάλης του υπόθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος.
Δεν είναι πολυτέλεια η αντικαπιταλιστική Αριστερά, αλλά αναγκαίος όρος για να αντεπιτεθεί το εργατικό κίνημα
Γι’ αυτό μια ανεξάρτητη, ισχυρή, μετωπική αντικαπιταλιστική Αριστερά και ένα σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και οργάνωση δεν είναι πολυτέλεια σήμερα, αλλά ακριβώς εκείνες οι αναγκαίες πολιτικές προϋποθέσεις για να αντεπιτεθεί το κίνημα και να φωτιστεί ξανά ο ορίζοντας της αντικαπιταλιστικής ανατροπής, για να πάρουν οι εργαζόμενοι τον πλούτο που παράγουν και την εξουσία στα χέρια τους. Το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο, μέσα στις μάχες για τα λαϊκά προβλήματα, να προχωρήσει η διαδικασία ανασυγκρότησης της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, με συμβολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και όλων των δυνάμεων και των αγωνιστών/στριών που βλέπουν αυτή την αναγκαιότητα.
