«Ο διοικητής, κυβερνητικό στέλεχος σε μια τόσο νευραλγική θέση, όπου παίζονται τεράστια συμφέροντα, κινήθηκε στοχευμένα. Δεν στοχοποιεί εμένα προσωπικά, αλλά τις απόψεις που εκφράζω και τον πολιτικό χώρο που αντιπροσωπεύω, όντας μέλος της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της Ενωτικής Πρωτοβουλίας στον Ευαγγελισμό», δηλώνει στο Πριν ο Νικόλας Σκούφογλου, λίγες ώρες αφότου έγινε γνωστό ότι η 1η ΥΠΕ απαίτησε με έγγραφό της προς τη διοίκηση του «Ευαγγελισμού» την ανάκληση της απόλυσής του.
Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο
▶ Από πότε βρίσκεσαι στον «Ευαγγελισμό» και πότε και με ποιο τρόπο σου ανακοινώθηκε η απόλυσή σου; Υπήρξε κάποια, τυπική έστω, δικαιολόγηση από την πλευρά της διοίκησης;
Στον «Ευαγγελισμό» εργάζομαι από τον Ιανουάριο του 2018, πλέον ως ειδικευόμενος σε παράταση, έχοντας λάβει τον τίτλο ειδικότητας. Απολύθηκα τον περασμένο Ιούνιο, όταν ο διοικητής απέρριψε το αίτημά μου να συνεχίσω την παράτασή μου στον χειρουργικό τομέα. Σημειωτέον ότι σε όσους συναδέλφους κατέθεσαν ανάλογο αίτημα, πριν και μετά, αυτό έγινε δεκτό. Είναι, άλλωστε, μια τυπική διαδικασία και δεν έχει ξανασυμβεί απόρριψη τέτοιου αιτήματος. Εξάλλου, ο τρόπος που έγινε είναι ενδεικτικός. Σε μέρα γενικής εφημερίας, ενώ ετοιμαζόμουν να πάω να πιάσω δουλειά, η απόλυση μου ανακοινώθηκε τηλεφωνικώς από το γραφείο προσωπικού. Από τη διοίκηση δεν δόθηκε καμία απολύτως εξήγηση, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες, προφορικώς και εγγράφως.
▶ Τόσο εσύ προσωπικά όσο και τα σωματεία της Υγείας στις ανακοινώσεις τους μιλάτε από την πρώτη στιγμή για εκδικητική απόλυση με καθαρά πολιτικά κριτήρια. Πού το στηρίζετε;
Από την πρώτη στιγμή ήταν κοινό μυστικό σε όλο τον κόσμο του νοσοκομείου ότι η απόλυση αυτή ήταν συνέχεια του προστίμου που μου επέβαλε η διοίκηση την περσινή άνοιξη. Αυτό έγινε επειδή σε μια συζήτηση με τον τότε αναπληρωτή διοικητή, εγώ κι ένας άλλος συνάδελφος είχαμε εκθέσει τα προβλήματα στα μέτρα ασφαλείας ενάντια στον κορονοϊό, αλλά και γενικότερες ελλείψεις του νοσοκομείου. Το πρόστιμο επιβλήθηκε, συν τοις άλλοις, και για «απρεπή και επιθετική συμπεριφορά». Είχαν γίνει αρκετές κινητοποιήσεις ενάντια σε αυτή την έκφραση αυταρχισμού, μάλιστα κάποιες ιδιαίτερα μαζικές. Αυτό η διοίκηση δεν το συγχώρησε και βρήκε την ευκαιρία να εκδικηθεί. Είναι ασφαλές να πούμε ότι ο διοικητής, κυβερνητικό στέλεχος σε μια τόσο νευραλγική θέση, όπου παίζονται τεράστια συμφέροντα με χορηγίες, προμήθειες κ.λπ., κινήθηκε στοχευμένα. Δεν στοχοποιεί εμένα προσωπικά, αλλά τις απόψεις που εκφράζω και τον πολιτικό χώρο που αντιπροσωπεύω, όντας μέλος της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της Ενωτικής Πρωτοβουλίας στον Ευαγγελισμό.
▶ Ποιες είναι οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από τον μεγάλο αγώνα που βρίσκεται σε εξέλιξη για την ανάκληση της απόλυσης; Είναι πιθανό να έχουμε άμεσα θετικές εξελίξεις;
Μετά τις επανειλημμένες στάσεις εργασίας του σωματείου, τα δεκάδες ψηφίσματα από τα σωματεία της Υγείας, αλλά και άλλων κλάδων, και τις χιλιάδες υπογραφές υπέρ της ανάκλησης της απόφασης, φαίνεται ότι όλη αυτή η πολιτική πίεση απέδωσε. Η 1η ΥΠΕ, προϊστάμενη ιεραρχικά της διοίκησης του «Ευαγγελισμού», αποφάσισε την ακύρωση της απόφασης, λίγες μέρες πριν τη τη στάση εργασίας της ΕΙΝΑΠ στις 27 Ιουλίου. Απομένουν οι σχετικές ενέργειες από τη διοίκηση, για να συμμορφωθεί με την ακύρωση αυτή, που είναι εντολή όχι μόνο του ανώτερου οργάνου, αλλά και όλου του υγειονομικού και ευρύτερα εργατικού κινήματος. Δεν χωράει επανάπαυση, ωστόσο είναι σαφές ότι η διοίκηση βρίσκεται σε δεινή θέση, απομονωμένη και στριμωγμένη.
▶ Τι θεωρείς ότι θα σηματοδοτήσει για τους μαχόμενους υγειονομικούς αλλά και το κίνημα συνολικά, αν η διοίκηση υποχρεωθεί τελικά να πάρει πίσω την απόφασή της;
Η πιθανή ανάκληση της απόλυσης θα δώσει θάρρος σε όλο το εργατικό κίνημα να διεκδικήσει περισσότερα δικαιώματα, να σπάσει τον αυταρχισμό στους χώρους εργασίας
Είναι εξαιρετικά σημαντικό, στην περίοδο που βρισκόμαστε, να υπάρχουν έστω και μικρές νίκες ενάντια στα κυβερνητικά και εργοδοτικά επιτελεία. Μια τέτοια νίκη θα αποτελέσει παράδειγμα που θα δώσει θάρρος σε όλο το εργατικό κίνημα να διεκδικήσει περισσότερα δικαιώματα και να σπάσει τον αυταρχισμό στους χώρους εργασίας. Ο μαζικός, μαχητικός και τελικά νικηφόρος αγώνας είναι ο μόνος δρόμος ενάντια τόσο στην κυβέρνηση και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό, αλλά και στην ανώδυνη, γραφειοκρατικού τύπου κινητοποίηση που πρεσβεύουν ρεφορμιστικές συνδικαλιστικές δυνάμεις, που οργανώνουν άνευρες διαμαρτυρίες και στην πραγματικότητα δεν στοχεύουν στην αύξηση της ταξικής αυτοπεποίθησης και αυτενέργειας.
▶ Παράλληλα, το σωματείο εργαζομένων καταγγέλλει ότι υπάρχει συνολικότερο πρόβλημα αυταρχισμού και αυθαιρεσιών από την πλευρά της διοίκησης; Ποια είναι η κατάσταση στο νοσοκομείο;
Η απόλυση ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Η διοίκηση προσπαθεί εδώ και χρόνια να επιβάλει τη σιδερένια της πυγμή, διώκοντας εργαζόμενους, καθαιρώντας και αντικαθιστώντας όσους δεν είναι της αρεσκείας της, επιβάλλοντας πρόστιμα, μετακινώντας υπαλλήλους. Ο ίδιος ο διοικητής χαρακτηρίζει τον εαυτό του εργοδότη μας. Είναι επιτακτικής σημασίας το σωματείο να ανεβάσει τους τόνους της αντιπαράθεσης με τη διοίκηση, να συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο συνεννόησης και να αναλάβει πιο σοβαρά το καθήκον να της κόψει τη φόρα, γιατί η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.
▶ Κατά την περίοδο της πανδημίας έχουν γίνει κάποιες κινήσεις από πλευράς υπουργείου Υγείας και διοίκησης για τη βελτίωση των συνθηκών;
Ο «Ευαγγελισμός», το μεγαλύτερο νοσοκομείο της χώρας, ουσιαστικά έχει καταρρεύσει μέσα στα χρόνια της πανδημίας. Προσλήψεις έγιναν με το σταγονόμετρο, ενώ οι κλινικές covid που
δημιουργήθηκαν στις μεγάλες εξάρσεις της πανδημίας, στελεχώθηκαν πρόχειρα, με ιατρούς και νοσηλευτές άσχετων ειδικοτήτων. Αυτό είχε προφανείς αρνητικές συνέπειες και για όσους κληθήκαμε να εργαστούμε σε αυτές, αλλά και στην παρεχόμενη περίθαλψη. Οι υλικοτεχνικές υποδομές είναι υπό κατάρρευση, τα ταβάνια κυριολεκτικά πέφτουν, πολλές φορές εμφανίστηκε πρόβλημα στην ηλεκτροδότηση και η παροχή οξυγόνου έχει φτάσει επανειλημμένα στα όρια της ανεπάρκειας. Το «ανέκδοτο» του νοσοκομείου είναι ότι το κυλικείο, παραχωρημένο φυσικά σε ιδιώτη, είναι μεγαλύτερο από τα Επείγοντα.
▶ Τέλος, τα τελευταία δυόμισι χρόνια το υγειονομικό κίνημα έδωσε πολλές μάχες για καλύτερη Υγεία για όλο τον λαό. Ποια παρακαταθήκη αφήνει αυτός ο αγώνας;
Το υγειονομικό κίνημα, εξουθενωμένο ψυχικά και συκοφαντημένο, πράγματι έδωσε πολλούς αγώνες. Αυτό που εν πολλοίς έλειψε ήταν η σύνδεση με άλλα κομμάτια του εργατικού κινήματος. Η δημοσιότητα αυτού του αγώνα, που αγκαλιάστηκε από όλους τους εργασιακούς κλάδους και πλατιά κομμάτια της εργατικής τάξης και της κοινωνίας, είναι η παρακαταθήκη, ώστε στο επόμενο διάστημα οι μάχες μέσα στα νοσοκομεία να γίνουν κτήμα όλου του εργατικού κινήματος, για να διεκδικήσει πιο ενωτικά, πιο μαζικά, πιο μαχητικά τον δημόσιο, δωρεάν, αξιοπρεπή χαρακτήρα της Υγείας και όλων των δημόσιων αγαθών.
