Διωκόμενος φοιτητής στα Χανιά, μέλος του ΚΣ της νΚΑ
«Ειδικά αυτές τις μέρες που θυμόμαστε και το δημοψήφισμα του 2015, ας ξανασκεφτούμε την ανάγκη μιας Αριστεράς που θα μας γεμίζει με πείσμα ως νεολαία για να αψηφούμε θεούς και δαίμονες και να μην αφήνουμε τα “Όχι” τα δικά μας να τα μετατρέπει το αστικό στρατόπεδο σε “Ναι”», δηλώνει στο Πριν ο Κωνσταντίνος Τσακιρόπουλος, ένας από τους συνολικά οχτώ φοιτητές και φοιτήτριες που διώκονται στα Χανιά με «εντολή» Κεραμέως.
Συνέντευξη στον Γιώργο Τζίμα
▶ Γνωρίζουμε όλοι για τις διώξεις που έχετε δεχτεί οι οχτώ φοιτητές, μέλη της ΕΑΑΚ στα Χανιά, με την υπογραφή της υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως. Με ποια αφορμή κατηγορείστε;
Βάσει των μηνύσεων, κατηγορούμαστε ως ύποπτοι και ύποπτες για το κακούργημα της αρπαγής και το πλημμέλημα της διατάραξης κοινής ειρήνης. Στην πραγματικότητα, βέβαια, ήμασταν σε κινητοποίηση του φοιτητικού συλλόγου μας με στόχο να μην γίνει πειθαρχική δίωξη σε συμφοιτητή και σύντροφό μας για τη πολιτική του δράση. Με τις κατηγορίες αυτές ουσιαστικά αγωνιστές/ριες αντιμετωπιζόμαστε ως ληστές τραπεζών και προαγωγοί γυναικών. Αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε από τη δικογραφία, είναι ότι γίνεται από την ίδια τη Νίκη Κεραμέως με την ιδιότητά της ως υπουργός Παιδείας! Ακόμη, αξίζει να σημειωθεί ότι καθηγητές της σχολής ΗΜΜΥ δεν δίστασαν να δώσουν ονόματα φοιτητών και φοιτητριών τους στην ασφάλεια Χανιών!
Τα δύο αυτά σημεία αναδεικνύουν και την ένταση της επίθεσης του αστικού στρατοπέδου στο νεολαιίστικο κίνημα, με τους εκπροσώπους των κυρίαρχων πολιτικών (είτε κεντρικά, είτε ως εργοδότες, είτε ως μέλη διοικήσεων σε πανεπιστήμια) να εφαρμόζουν όλο και πιο έντονα το δόγμα «νόμος τάξη κέρδος». Έχουμε από τη μία την κυβέρνηση και την υπουργό της, αλλά η εφαρμογή αυτών των μέτρων από μερίδα πανεπιστημιακών προς τους φοιτητές και τις φοιτήτριες τους, μόνο εμπόδιο μπορεί να αποτελεί προς την ουσιαστική μόρφωσή μας και συνολικά στη λειτουργία ενός δημόσιου δωρεάν πανεπιστημίου, όπου η πολιτική δράση θα είναι ελεύθερη.
▶ Το προηγούμενο διάστημα κατακρίθηκε η αναλγησία της πρυτανείας του ΑΠΘ όσο τα ΜΑΤ επιτίθονταν σε φοιτητές. Εσείς τι αντίδραση έχετε λάβει από τη διοίκηση του Πολυτεχνείου Κρήτης;
Η στάση της πρυτανείας αλλά και της συγκλήτου είναι τουλάχιστον ανεπαρκής. Δυστυχώς, σε έναν βαθμό, προσπαθούν απλά να μείνουν αμέτοχες, κάτι που περισσότερο εκτιμούμε ότι προκύπτει λόγω της μαζικής συμπαράστασης του κινήματος και των κοινωνικών φορέων της πόλης που τις έχει πιέσει. Όμως η συλλογική εμπειρία λέει ότι είναι μεγάλη η πιθανότητα να συναινέσουν εν τέλει στο οργανωμένο σχέδιο της κυβέρνησης, σε συνεργασία με όσους καθηγητές είναι εναντίον μας. Παρ’ όλα αυτά, μερίδα των καθηγητών αλλά και ευρύτερα του προσωπικού που εργάζεται στο Πολυτεχνείο, έχουν δείξει ότι στηρίζουν την άρση των διώξεων κι έχουν λάβει κι αντίστοιχες αποφάσεις από τα συλλογικά τους όργανα.
▶ Πόσο μεγάλη είναι η στήριξη σας από την τοπική κοινωνία, τους φοιτητικούς συλλόγους και τα εργατικά σωματεία, τις πολιτικές οργανώσεις;
Οι διώξεις δεν είναι προσωπικές αλλά συλλογικές και πολιτικές. Στοχοποιούν την Ενωτική Πρωτοβουλία και προσπαθούν να φοβίσουν τη νεολαία και το φοιτητικό κίνημα
Η στήριξη προς εμάς είναι τεράστια και ειλικρινά μας γεμίζει χαρά. Φοιτητικοί σύλλογοι, εργατικά σωματεία, κοινωνικοί φορείς από όλη τη χώρα, καθώς και πολιτικές οργανώσεις της μαχόμενης αριστεράς καταδικάζουν τις διώξεις με τον πιο αποφασιστικό τρόπο. Άλλωστε, οφείλουμε να θυμόμαστε πως αυτές οι διώξεις δεν είναι προσωπικές αλλά συλλογικές και πολιτικές. Μέσω των «8», στοχοποιούν την Ενωτική Πρωτοβουλία (σχήμα της ΕΑΑΚ στο Πολυτεχνείο Κρήτης) και προσπαθούν να φοβίσουν συνολικά τη νεολαία, το φοιτητικό κίνημα και τη ριζοσπαστική και αντικαπιταλιστική πτέρυγά του που βρίσκεται στους δρόμους όλο αυτό το διάστημα. Γι’ αυτό και όλη η στήριξη! Στοχοποιώντας εμάς, όλοι οι παραπάνω απαντούν, έχοντας στις πλάτες τους αντίστοιχα εκατοντάδες διώξεις, συλλήψεις, χτυπήματα από τα ΜΑΤ τα τελευταία χρόνια που η επίθεση του κεφαλαίου έχει βαθύνει!
▶ Τι μάχες έχετε μπροστά σας και πώς θα κινηθείτε οι οχτώ φοιτητές/ριες;
Την περασμένη Τετάρτη απολογηθήκαμε στο στάδιο της προανάκρισης και η υπόθεση επιστρέφει στην Εισαγγελία Χανίων, όπου θα κρίνει και το τι θα συμβεί από εδώ και πέρα. Εμείς όμως αφενός δεν επαναπαυόμαστε και θα προστατέψουμε με κάθε τρόπο κάθε διωκόμενο αλλά κυρίαρχα δεν θα λείψουμε από τις μάχες που έρχονται. Σε λίγες μέρες άλλωστε θέλουν να ψηφιστεί ο πολυσυζητημένος νέος νόμος πλαίσιο για τα ΑΕΙ που τα συνδέει ακόμη περισσότερο με τις επιχειρήσεις με τον πιο εξόφθαλμο πλέον τρόπο, κάνει τα πτυχία μας μια χρήσης και καταργεί τις φοιτητικές εκλογές και τις διαδικασίες των συλλόγων όπως τις ξέραμε. Δεν θα τους αφήσουμε!
▶ Η κυβέρνηση φέρνει κι άλλο νομοσχέδιο, παρότι ολόκληρη τη χρονιά το φοιτητικό κίνημα έδειξε μαζικές αντιστάσεις. Χρειάζεται κάτι παραπάνω για να φοβηθεί η κυβέρνηση;
Θα έλεγα πως το «κλειδί» για να γίνουν οι αγώνες «αντίστασης» σε αγώνες καθολικά νικηφόρους μπορεί να παίρνει μορφή στη «συλλογική οργάνωση και πάλη», όμως ο δρόμος προς τη συνολική ανατροπή και μια άλλη προοπτική για τις σπουδές και τη ζωή μας θα ανοίξει μέσα από το περιεχόμενο που πρέπει το ίδιο το νεολαιίστικο κίνημα να κατακτά. Το σύνολο της νεολαίας σήμερα δεν θυμάται καν πως ήταν η ζωή της πριν από την κρίση, ενώ έχουμε ζήσει όλες τις επιπτώσεις της πανδημίας, των πολέμων στις γείτονες χώρες, της ακρίβειας, της περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων μας και όλα αυτά τη στιγμή που όλες οι κυβερνήσεις έχουν επιτεθεί στη νεολαία με όποιο τρόπο μπορούν. Αυτή τη στιγμή, με την κυβέρνηση της ΝΔ να συνεχίζει λυσσαλέα να τσακίζει το μέλλον μας και με την άσφαιρη αντιπολίτευση ΣΥΡΙΖΑ/ΠΑΣΟΚ να τάζει δικαιώματα, περιμένοντας όμως στη γωνία για να μας κάνει τα ίδια με άλλον τρόπο, οφείλουμε να δούμε τους αγώνες μας πιο σφαιρικά και πιο επιθετικά προς αυτούς, πιο ταξικά και πιο συνολικά για εμάς και το μέλλον μας.
▶ Ποια πιστεύεις είναι η στάση που θα πρέπει να έχει μια νεολαιίστικη αριστερά σήμερα για να εμπνέει μαζικά και να πηγαίνει τους αγώνες αυτούς μέχρι τέλους;
Ειδικά αυτές τις μέρες που θυμόμαστε και το δημοψήφισμα του 2015, ας ξανασκεφτούμε την ανάγκη μιας Αριστεράς που θα μας γεμίζει με πείσμα ως νεολαία για να αψηφούμε θεούς και δαίμονες και να μην αφήνουμε τα «Όχι» τα δικά μας να τα μετατρέπει το αστικό στρατόπεδο σε «Ναι». Αυτό είναι που με παρακινεί και με εμπνέει και σε όλες τις φοιτητικές μας διαδηλώσεις! Μέσα από τη μαχητικότητα που δείχνουν όλοι οι αγωνιζόμενοι φοιτητές στην Ελλάδα, μέσα σε αυτούς και οι εμείς οι «8» δεν συμβιβαζόμαστε! Αυτό με παρακινεί σε κάθε απεργία που καλείται «από τα κάτω» και στηρίζουμε με τους υπόλοιπους συμφοιτητές και συμφοιτήτριές μου ή ευρύτερα σε κάθε κινητοποίηση με τέτοια πολιτικά αιτήματα.
Φπ
