Στις 5 Ιούλη θα μιλήσει στο ευρωκοινοβούλιο ο Κ. Μητσοτάκης. Προφανώς η ημέρα δεν επιλέχθηκε τυχαία. Ο αστικός κόσμος και η καμαρίλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέλουν να ξορκίσουν το «κακό» του δημοψηφίσματος του 2015, όταν οι εργαζόμενοι, οι φτωχοί και οι νέοι είπαν περήφανο ταξικό «Όχι» στα ευρω-μνημόνια. Μπορεί να μην υπήρχε το συνολικό επίπεδο του κινήματος για να ανατρέψει το πραξικόπημα Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, και να πάει «μέχρι τέλους», αλλά η πράξη ανυπακοής δεν σβήνει από τη συλλογική μνήμη.
Ο Κ. Μητσοτάκης και η ΕΕ θα πουλήσουν το παραμύθι της ελληνικής επιτυχίας, της επιστροφής στην «κανονικότητα», της εξόδου από τα μνημόνια. Κι όμως, η εποπτεία θα συνεχιστεί έως το… 2059, εώς ότου αποπληρωθεί το 75% των δανείων. Όσο για τα μνημόνια, είναι ακόμα εδώ, αφού οι ρυθμίσεις τους μαυρίζουν τη ζωή μας.
Ο κατώτατος μισθός παραμένει κάτω από τα 751 μεικτά, που ήταν δέκα χρόνια πριν, όταν τσεκουρώθηκε. Ελάχιστες συλλογικές συμβάσεις είναι σε ισχύ, ενώ δεν υπάρχει πια ο 13ος και 14ος μισθός στο δημόσιο, οι απολύσεις είναι πιο εύκολες και πιο μαζικές. Συντάξεις και εφάπαξ είναι άγρια ψαλιδισμένα. Μέσα σε μια δεκαετία αφαίμαξαν από τους συνταξιούχους 63 δισ. ευρώ! Αύξησαν τα όρια συνταξιοδότησης σε 65 και 67 χρόνια.
Ο ΦΠΑ αυξήθηκε από 13% σε 23% και μετά 24% σε πλήθος βασικών αγαθών, εξισώθηκε ο ειδικός φόρος σε πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, μας έμεινε ο ΕΝΦΙΑ. Το 2010 τα έσοδα από φόρους ήταν το 30%, το 2018 ανήλθαν σε 38,7%! Οι ιδιωτικοποιήσεις γενικεύθηκαν μέσω ΤΑΙΠΕΔ-υπερταμείου. Όλα στο σφυρί: ΔΕΗ, ΕΛΠΕ, ΕΛΤΑ, ΔΕΠΑ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΛΠ. Στις τιμές της ενέργειας βλέπουμε τα «καλά».
Η παραμονή στην ΕΕ κοστίζει πάρα πολύ ακριβά στον λαό.
