Σωκράτης Βλάχος
Μολονότι έχουν γεμίσει τα social με υλικό, λόγια και σκέψεις για το live του ΛΕΞ στο γήπεδο του Πανιωνίου στη Ν. Σμύρνη… Ας πούμε λίγα ακόμα!
Το χτεσινό live στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης ήταν μοναδικό και με ιδιαίτερο χαρακτήρα. Ο ΛΕΞ είναι από τους μεγαλύτερους στιχουργούς των ημερών του, που έχει καταφέρει να αφουγκραστεί την εποχή του. Οι στίχοι του, τα ραπς του άμα το προτιμάμε, μπόρεσαν να εκφράσουν τις σκέψεις και την οργή μιας γενιάς ανθρώπων που μεγάλωσε ή ενηλικιώθηκε στην Ελλάδα της κρίσης, που το Δεκέμβρη του ‘08 είδε να δολοφονείται ένα παιδί από το κράτος, που έμαθε να ζει σε συνθήκες ανέχειας και επισφάλειας, που γνώρισε το περιθώριο. Ο ΛΕΞ έχει μια μοναδική ικανότητα με στίχους film noir να αποδίδει την δυστοπία της κοινωνίας μας και να εκφράζει το μένος των από τα κάτω με γνήσιο τρόπο και χωρίς περιστροφές δίνοντας φωνή στους «Ταπεινούς και πεινασμένους», τους ανθρώπους της βιοπάλης που η καπιταλιστική κοινωνία καταδικάζει στην περιθωριοποίηση. Είναι αυτός που οι στίχοι του επιτέθηκαν στην «αστυνομοκρατία και ειδήσεων δελτία» που φώναξε την αλήθεια ότι μας «χαιρετάν σε γλώσσες που δεν ξέρουμε και μας αρέσει» που μεταφέρει την πραγματικότητα των χιλιάδων συμπολιτών μας που «χουν κομμένα ρεύματα και απλήρωτα ενοίκια». Συν τοις άλλοις είναι ο ίδιος που φώναξε, στους καιρούς πολέμου που ζούμε, πως «δεν πεθαίνουμε για τις πολυεθνικές τους» δίνοντας έναν αντιπολεμικό και διεθνιστικό μήνυμα που χρειάζονται οι μέρες που ζούμε.
Παρέμβαση αλληλεγγύης στον αναρχικό απεργό πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη, στη Συναυλία του Λεξ στη Νέα Σμύρνη, 20.000+ άνθρωποι χειροκρότανε #antireport #hungerstrike #Michailidis pic.twitter.com/SBXcikKCUB
— NoBorders (@Refugees_Gr) July 3, 2022
Μπορούμε να λέμε για σειρές και ώρες ακόμα τι είναι στιχουργικά και λυρικά αυτός ο άνθρωπος, δε χρειάζεται όμως γιατί θα κατέληγε να φαίνεται γραφικό. Το κοινό και η κοινωνία το ξέρει και το αναγνωρίζει ήδη. Ξέρει το ΤΓΚ και το έδειξε χτες με ένα κατάμεστο στάδιο σε ένα από τα πιο ιστορικά live της σκηνής στην Ελλάδα με πάνω από 25000 κόσμο που τραγούδησε μαζί όλα αυτά που είπαμε παραπάνω, έναν κόσμο που συνειδητοποιημένα χειροκρότησε στην πολιτική παρέμβαση για τον απεργό πείνας Γ. Μιχαηλίδη που στο κλείσιμο αποχαιρέτησε με μια φωνή τον αδικοχαμένο ΔΠΘ. Ό,τι και να πούμε το χτεσινό performance ,το κοινό, η όλη ατμόσφαιρα μίλησε μόνη της ,ή όπως λέει και ο ίδιος ο καλλιτέχνης «δε μιλάω εγώ μιλάν τα παιχνίδια, Michael Jordan χωρίς τα δαχτυλίδια».
