Ταχύτατα αναπτύσσεται η λαϊκή δυσαρέσκεια. Ο λαός περνάει κοινωνικό καύσωνα διαρκείας. Ο μήνας δεν βγαίνει με τον μισθό, οι λογαριασμοί και τα τιμολόγια είναι φωτιά, οι διακοπές έγιναν άπιαστο όνειρο ή κόπηκαν στη μέση. την ίδια ώρα, οι εργαζόμενοι βλέπουν τη χώρα και τα πολύτιμα δάση να καίγονται. Πυροσβέστες και δασικούς δεν έχουμε αρκετούς, αλλά έχουμε πλήθος αστυνομικούς, που δέρνουν, τραμπουκίζουν, βασανίζουν. Τον αστερισμό του ψέματος συμπληρώνουν η δικαστική εξουσία, που ξεπλένει τους ανθρώπους του συστήματος και τιμωρεί όσους αντιστέκονται, και τα πετσωμένα ΜΜΕ.
Η κυβέρνηση, το κράτος, το σύστημα συνολικά, προετοιμάζονται για τις κοινωνικές
αντιδράσεις σε ένα περιβάλλον φτώχειας, πολέμου, επισιτιστικής, περιβαλλοντικής και υγειονομικής κρίσης. Ο αέρας «πυκνώνει» με τον ηλεκτρισμό των επερχόμενων κοινωνικών καταιγίδων. Σε μια εποχή που η συναίνεση και οι διαχειριστικές λύσεις τύπου ΣΥΡΙΖΑ απαξιώνονται, που μια εκτόνωση της δυσαρέσκειας δεν οδηγεί πουθενά, το μεγάλο ζητούμενο είναι η ανασυγκρότηση και η αντεπίθεση του εργατικού λαϊκού κινήματος και της μαχόμενης και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, για να βρει στόχο η οργή
