Κοροϊδία για τους εργαζόμενους και τον λαό που υποφέρει από την φτώχεια και την ανεργία χαρακτηρίζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τις εξαγγελίες Μητσοτάκη για αύξηση του κατώτατου μισθού δήθεν κατά 50 ευρώ. Την ίδια ώρα κυβέρνηση και ΕΕ εξασφαλίζουν για το κεφάλαιο επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές και φοροασυλία, θαλασσοδάνεια. Η πραγματικότητα για τους εργαζόμενους όπως τονίζεται είναι πολύ διαφορετική

Αναλυτικά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σημειώνει: 

1. Οι εξαγγελίες αφορούν αυξήσεις σε ποσοστό 7,7%, πολύ πιο κάτω από το 9% του πληθωρισμού τον Μάρτιο. Είναι ψίχουλα που τα εξαφανίζει η ακρίβεια και οι εξωφρενικές αυξήσεις στα τιμολόγια ρεύματος και φυσικού αερίου, αλλά και καυσίμων.
2. Οι εξαγγελίες αφορούν τις μεικτές αποδοχές για ακούγονται μεγαλύτερα ποσά. Μια αύξηση στα 713 από 663 μικτά σημαίνει 1,66 ευρώ παραπάνω την ημέρα (μεικτά). Όμως τα 50 ευρώ των εξαγγελιών Μητσοτάκη στην πραγματικότητα είναι 44 ευρώ στο χέρι, καθώς για όσους καλύπτονται από το μέτρο, οι καθαρές αποδοχές θα πάνε από 569 ευρώ  –αν τα πάρουν τελικά- στα 613.
3. Τα περί 15^ου μισθού, μαζί τα «δώρα», είναι φτηνή προπαγάνδα δεδομένου ότι είναι πραγματική μάστιγα η πρακτική των εργοδοτών να μη δίνουν ή και να παίρνουν πίσω παράνομα τον 13^ο-14^ο μισθό.
4. Με μισθούς κάτω από 900 ευρώ μικτά που παίρνει το 56%, δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών, δεν μπορεί να ζήσει ο κόσμος της εργασίας.
5. Ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων, περίπου το 18%, έχει αποδοχές κάτω από 500, κυρίως λόγω ελαστικών εργασιακών σχέσεων, με βάση την ισχύουσα αντεργατική νομοθεσία και τον νόμο Χατζηδάκη. Το πρόβλημα οξύνεται καθώς μία στις δύο νέες προσλήψεις είναι με μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση.
6. Ο εξωφρενικά χαμηλός κατώτατος μισθός είναι οδηγός για την μισθολογική καθήλωση όλων των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και καταδικάζει στη φτώχεια και τη μιζέρια τη νέα γενιά.

Η κατάργηση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και η νομοθετική απαγόρευση της διεκδίκησης αυξήσεων από συνδικάτα ήρθε στην εποχή των μνημονίων να στοχεύει στην επιβολή με αυταρχισμό την καταδίκη των εργαζομένων σε αιώνια λιτότητα, ώστε η εργατική τάξη να πληρώσει το κόστος της κρίσης και να γίνει καύσιμη ύλη της κερδοφορίας των εργοδοτών και του κεφαλαίου. Αυτό το καθεστώς διατήρησαν και ενίσχυσαν όλες οι κυβερνήσεις των μνημονίων από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, ενώ το στηρίζει και η ακροδεξιά στο όνομα της δήθεν «εθνικής ενότητας» τους εκμεταλλευτές των εργαζομένων. Το καθεστώς αυτό επιβάλλει το «Σύμφωνο για το Ευρώ+», καθώς είναι αυστηρή προϋπόθεση για τη συμμετοχή της χώρας στην ευρωζώνη οι μισθοί πείνας.
Για να ζήσει με αξιοπρέπεια ο λαός και τη εργατική τάξη ένας δρόμος μόνο υπάρχει και δεν είναι άλλος από το μαζικό ενωτικό αγώνα μέσα από τα συνδικάτα και το εργατικό κίνημα με στόχο:

• Να καταργηθεί το αντεργατικό καθεστώς του κατώτατου μισθού
• Να επανέλθει η Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και οι ΣΣΕ σε όλους τους κλάδους με πλήρη υποχρεωτικότητα για το κράτος και την εργοδοσία.
• Επιβολή διατίμησης στις τιμές ενέργειας και στα βασικά είδη διατροφής και καθημερινής ζωής τώρα! Κατάργηση των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης σε καύσιμα, θέρμανση και τιμολόγια ΔΕΚΟ. Κατάργηση του ΦΠΑ στα βασικά είδη διατροφής και καθημερινότητας, στη θέρμανση, στα εφόδια και τις ζωοτροφές των φτωχομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων.
• Επαναφορά όλων των μισθών και των συντάξεων στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ πριν τη μνημονιακή λαίλαπα. Πίσω τα κλεμμένα!
• Πραγματικές αυξήσεις που να καλύπτουν τις μειώσεις των μνημονίων, τις αυξήσεις των τιμών και τον πληθωρισμό.
• Επαναφορά 13ου και 14^ου μισθού στο δημόσιο και αντίστοιχα της 13^ης και 14^ης σύνταξης. Κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης στο δημόσιο. Ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων του 16-17.
• Όχι στις ατομικές συμβάσεις, τη σύνδεση μισθού-παραγωγικότητας, την αξιολόγηση με βάση τα business plan και τους νόμους της αγοράς.
• Επίδομα ανεργίας μέχρι τη λήξη της ανεργίας, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, ίσο με τον βασικό μισθό, με πλήρη ασφαλιστικά και υγειονομικά δικαιώματα.
• Να καταργηθεί ο νόμος Χατζηδάκη. Ανυπακοή και απειθαρχία στο νόμο έκτρωμα.

Αυτούς τους στόχους για να τους κατακτήσει συνολικά και με σταθερό τρόπο ο κόσμος της δουλειάς, πρέπει να δώσει μάχη για τις πολιτικές προϋποθέσεις: Ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και της κυβέρνηση που την υλοποιεί μαζί με την ΕΕ και κάθε επίδοξου διαχειριστή. Κατάργηση των μνημονιακών νόμων. Διαγραφή του χρέους. Εθνικοποίηση των τραπεζών και ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο. Αποδέσμευση από ευρώ-ΕΕ

ΑΝΤΑΡΣΥΑ, 20/4/2022