Oedipus 19
“Αλίμονο τι φοβερό είν’ η γνώση, όταν δεν οφελεί σ’ όποιον την έχει”
10 & 11/2, 17 & 18/2
Red Jasper Cabaret Theatre
Ένα cabaret, βασισμένο στην τραγωδία Οιδίπους Τύραννος του Σοφοκλή, αναζητά τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης, της ερωτικής αγάπης και της μοναξιάς. Μετά τη μεγάλη επιτυχία της παράστασης Cabaret 17, ο θίασος και η σκηνοθέτις επιστρέφουν με μία ακόμα παράσταση στην οποία έρχονται αντιμέτωποι με έναν από τους αρχαιότερους και σκοτεινότερους μύθους!
Παίζουν: Βιολέτα Σταύρακα, Χριστίνα Κουταλιάγκα, Τερέζα Μόσχου
Πιάνο: Andromeda Balls
Διασκευή τραγουδιών: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Σκηνοθεσία/ Καλλιτεχνική επιμέλεια: Γεωργία Καλογεράτου
Χορογραφίες: Μαρία Κίκινα, Ιωάννα Καραμάνου
Make-up artist: Μαριλίνα Καρκαβέλα
Hair-styling: Αλ. Λευθεριώτης
Φωτογραφίες: Ρένια Φραγκέα
Επιμέλεια αφίσας: Τερέζα Μόσχου
Προπώληση εισιτιρίων: https://www.viva.gr/tickets/theater/oedipus19/
Λίγα λόγια από τη σκηνοθέτιδα, Γεωργία Καλογεράτου
Η παράσταση Oedipus-19 βασισμένη στην τραγωδία Οιδίπους Τύραννος του Σοφοκλή στοχεύει σε ένα μεταμοντέρνο πάντρεμα της αρχαίας τραγωδίας με τη φόρμα του καμπαρέ. Είναι η δεύτερη φορά που η σκηνοθέτις καταπιάνεται με το είδος μετά την επιτυχημένη παράσταση Cabaret-17, η οποία διαπραγματευόταν το μύθο των Βακχών και έκανε περιοδεία σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας.
Επιλέξαμε αυτές τις δύο διαφορετικές φόρμες, γιατί εντοπίσαμε μία πρωτογενή σύνδεση στην αμεσότητα που τις διακατέχει και την αφιλτράριστη, σχεδόν αδιάκοπη επαφή τους με την πλατεία και κατά συνέπεια την κοινωνία. Ταυτόχρονα και το κείμενο του Σοφοκλή, αλλά και τη συνθήκη του καμπαρέ (εστιάσαμε στο γερμανικό καμπαρέ του μεσοπολέμου και σε στοιχεία του γερμανικού εξπρεσιονισμού, ιδιαίτερα της νέας αντικειμενικότητας, για την έρευνά μας) εμπνέουν ένα παιχνίδι μεταξύ ελευθερίας και ελευθεριότητας, επιτρεπτού και απαγορευμένου, πολιτισμού και φύσης και οδηγούν στο ξεγύμνωμα του ηθοποιού επί σκηνής, γιατί τα γεγονότα είναι τόσο μεγάλα που τον ξεπερνούν και τον αναγκάζουν να πάρει θέση σωματική, αλλά και ηθική πια.
Η διασκευή του κειμένου έγινε με κύριο στόχο να τηρηθεί η γραμμή της αφήγησης του Οιδίποδα και να εξυπηρετηθεί η δραματουργία της παράστασης. Ο λεκτικός αυτοσχεδιασμός δεν αντικαθιστά το κείμενο, αλλά συμπληρώνει τη σκηνική συνθήκη του καμπαρέ.
Ο θίασος αποτελείται από τρεις γυναίκες ηθοποιούς, οι οποίες εναλλάσσουν τους ρόλους επί σκηνής, σε μία συνεχή διαπραγμάτευση με τον εαυτό τους και τους απέναντι, σε μία προσπάθεια να σταθούν απέναντι στα γεγονότα με βασικά θεατρικά μέσα: το μακιγιάζ, τα ρούχα – σημεία και τους εαυτούς τους. Η επιλογή των γυναικών για τη συγκεκριμένη παράσταση αποτελεί ένα νεύμα προς το δεύτερο κύμα του φεμινισμού και των θεωριών επιτελεστικότητας, καθώς διαπραγματευόμαστε τη φυλετική ταυτότητα και προσπαθούμε να αντιστρέψουμε το αντρικό βλέμμα – όπως το περιγράφει η Laura Mulvey στο άρθρο Visual Pleasure and Narrative Cinema.
Η επαφή με το κοινό είναι συνεχής, μέσα από το κείμενο, αλλά και μέσα από τους αυτοσχεδιασμούς των ηθοποιών. Θελήσαμε να δουλέψουμε την ετοιμότητά μας απέναντι στα ερεθίσματα που προέρχονται από την πλατεία, με σκοπό να φέρουμε το κοινό σε εμάς και να το εντάξουμε στο σύμπαν της παράστασης.
Το κείμενο και ο αυτοσχεδιασμός εναλλάσσονται με διασκευασμένα, ειδικά για να εξυπηρετούν το είδος της παράστασης, τραγούδια της ποπ κουλτούρας από καλλιτέχνες που δίνουν έμφαση στη μεταμφίεση, όπως η Lady Gaga, η Lana Del Ray, St, Vincent κ.ά. Τα τραγούδια ερμηνεύονται ζωντανά από τις ηθοποιούς με συνοδεία πιάνου ως μια προέκταση του χαρακτήρα που υποδύονται.
Αλιεύσαμε από το facebook της Τερέζας Μόσχου
Oedipus – 19
Η παραγωγή είναι diy (do it yourself), λεφτά για διαφήμιση δεν υπάρχουν, οι πρόβες γίνονται σε ένα σπίτι στην Κυψέλη, η φωτογράφιση έγινε με ένα φίλο να κρατάει το λαμπατέρ ψηλά για να φωτιζόμαστε, καθώς η μηχανή δεν είχε φλας και τα ρούχα και τα σκηνικά μας αντικείμενα, αν δεν ήταν από την προσωπική μας συλλογή ή από τη λαϊκή, είναι από μαγαζιά 1€shop.
Η ομάδα είναι παρέα που δημιουργήθηκε μέσα στα χρόνια καθώς όλοι μας έχουμε κάνει Πατρινοί και μοιραζόμαστε κοινές αντιλήψεις κυρίως για το πόσο σάπια είναι η ζωή μας, όσο περιμένουμε ακρωτηριασμένοι για μία οντισιόν ή μία παραγωγή. Δουλεύουμε σε όλα τα πόστα για να ζήσουμε – φυσικά, κατά βάση την εστίαση – και δεν κοιμόμαστε σχεδόν καθόλου ώστε να βγουν όλα μαζί.
Η παράσταση αυτή δε θα μας ταΐσει, αν και κατά τη γνώμη μας θα έπρεπε. Όμως θα την κάνουμε. Μας έχει αφαιρεθεί κάθε δικαίωμα στο όνειρα, στις ευκαιρίες, στη ζωή καθώς δεν έχουμε ούτε λεφτά ούτε γνωριμίες… Έχουμε όμως φαντασία και μέχρι να μας τελειώσει θα αγωνιζόμαστε!
Όσοι λοιπόν από εσάς αγαπάτε το θέατρο και ανταποκρίνεστε σε μία παράσταση που έγινε με όλα τα κομφόρ, ελάτε να δείτε τι μπορεί να γίνει σε ένα σαλόνι στην Κυψέλη.
Εμείς λοιπόν εγκαταλείποντας τη ναρκισσιστική αξιοπρέπεια που θέλει τη σοβαρή τέχνη να μην αυτοδιαφημίζεται, θα σπαμάρουμε γιατί οι τσέπες μας είναι αναξιοπρεπείς και η τέχνη μας ασόβαρη.
ΥΓ. Στην Αθήνα βλέπετε δεν υπάρχει ένα Φάνης Δίπλας να στεγάσει τη φαντασία, το όνειρο και τη ζέση για δουλειά των νέων ανθρώπων….
