Την αποχώρηση των στρατευμάτων τους από το Μάλι ανακοίνωσαν η Γαλλία και άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως και ο Καναδάς, επικαλούμενοι τους τζιχαντιστές, τη χούντα και τους Ρώσους μισθοφόρους. Δεν αποχωρούν, όμως, συνολικά από το Σαχέλ, καθώς μεταφέρουν το κέντρο επιχειρήσεων στον γειτονικό Νίγηρα, όπου θα ανασυγκροτηθούν. Η σύγκρουση για τις σφαίρες επιρροής και τον ορυκτό πλούτο της Αφρικής δεν τελειώνει, κλιμακώνεται.
Καναδάς: Κατάσταση έκτακτης ανάγκης
Κατάσταση έκτακτης ανάγκης έχει ουσιαστικά επιβάλλει στον Καναδά ο «πάντα γελαστός» και θεωρούμενος ως «καλό παιδί» πρωθυπουργός, Τζάστιν Τριντό. Ως αιτιολογία πρόβαλε τη συνεχιζόμενη κατάληψη κεντρικών σημείων της Οτάβα από διαδηλωτές που αντιτίθενται στον υποχρεωτικό εμβολιασμό, καθώς και την οικονομική ζημιά την οποία προκαλούν τα μπλόκα στους δρόμους και τις συνοριακές διαβάσεις με τις ΗΠΑ. Φαίνεται, όμως, ότι δεν έχει πείσει επαρκώς για τις πραγματικές του προθέσεις και, για τον λόγο αυτό, τέθηκε σε εφαρμογή ένα ακόμη μέρος του σχεδίου: Τμήμα των διαδηλωτών κατηγορείται πλέον ανοιχτά ότι ανήκει σε ακροδεξιές τρομοκρατικές ομάδες, που έχουν στόχο να προκαλέσουν σύγκρουση και να σκοτώσουν αστυνομικούς — ενδεχομένως και μέλη της κυβέρνησης της χώρας. Μάλιστα, παρουσιάστηκε ως απόδειξη και ένα κοντέινερ με όπλα που φέρεται ότι προοριζόταν γι’ αυτούς.
Γαλλία: Καταστολή και κρατική τρομοκρατία
Στη Γαλλία, την ίδια στιγμή, οι δυνάμεις καταστολής του Μακρόν ξέσπασαν και πάλι με απύθμενο μίσος κατά των δεκάδων χιλιάδων διαδηλωτών που συγκεντρώθηκαν στο Παρίσι και άλλες πόλεις, το περασμένο Σάββατο, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στον διχασμό της κοινωνίας, την υποχρεωτικότητα και τα «υγειονομικά διαβατήρια». Οι σκηνές που μεταδόθηκαν από το κέντρο της πρωτεύουσας αποτελούν τεκμήριο κρατικής βίας και τρομοκρατίας, που φαίνεται πως αποτελεί βασικό συστατικό της εκστρατείας του Μακρόν ενόψει των εκλογών του Απριλίου, στις οποίες θέλει να επανεκλεγεί. Στην περίπτωση της Γαλλίας, πάντως, ήταν το κοινωνικό ζήτημα που ήρθε για μια ακόμη φορά στο προσκήνιο με αφορμή τους εμβολιασμούς. Στα αιτήματα και τα συνθήματα, άλλωστε, ήταν εμφανής η διάσταση της ακρίβειας στα τρόφιμα και τα καύσιμα, καθώς και η καταγγελία της βαθιάς διαφθοράς του πολιτικού συστήματος.
Ένα μοντέλο που ήρθε για να μείνει
Σε αυτό το φόντο, είναι σαφές ότι η συζήτηση για τον χαρακτήρα των διάσπαρτων εκδηλώσεων διαμαρτυρίας είναι εξαιρετικά επίκαιρη και αναγκαία. Οι κυβερνήσεις και γενικά το αστικό σύστημα εξουσίας κάνουν ό,τι μπορούν, ώστε να ταυτίσουν όσους συμμετέχουν σε αυτές με ανθρώπους που έχουν σκοταδιστικές και αντιεπιστημονικές ιδέες — ενίοτε και με δυνάμει τρομοκράτες, όπως στην περίπτωση του Καναδά. Αναμφίβολα, δε, η έντονη παρουσία ακροδεξιών κομμάτων και αντιδραστικών ομάδων σε αυτές –σε αντίθεση με την Αριστερά– ενισχύει τα επιχειρήματά τους και τις διευκολύνει τη συνέχεια των «ασκήσεων έκτακτης ανάγκης». Ενός μοντέλου, δηλαδή, που με αφορμή την υγειονομική κρίση φαίνεται ότι ήρθε για να μείνει στις ζωές μας τα πολλά επόμενα χρόνια, ώστε οι κοινωνίες να το συνηθίσουν και να αξιοποιείται κάθε φορά που το σύστημα εξουσίας θα αισθάνεται ότι απειλείται.
