Η παράσταση έκανε πρεμιέρα, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και θα ολοκληρώσει τον κύκλο της στις 4 και 5 Οκτωβρίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.
Η παράσταση Ορέστης του Ευριπίδη θεωρείται το τελευταίο έργο του. Παραστάθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα το 408 π.χ. πριν την αναχώρηση του ποιητή για τη Μακεδονία. Το έργο πραγματεύεται την τύχη των μητροκτόνων αδελφών, του Ορέστη και της Ηλέκτρας, μετά τη δολοφονία της μητέρας τους από το χέρι του Ορέστη με τη συνεργεία της Ηλέκτρας και του φίλου του, Πυλάδη. Ηθικός αυτουργός της μητροκτονίας είναι ο θεός Απόλλωνας, που εκπροσωπεί τη θεϊκή επέμβαση για την τιμωρία της Κλυταιμνήστρας εξαιτίας της δολοφονίας του συζύγου της, Αγαμέμνονα. Η ηθική αυτουργία του Απόλλωνα τονίζεται συνεχώς στο έργο σύμφωνα με την ανθρωποκεντρική αντίληψη περί θεών των αρχαίων Ελλήνων. Ωστόσο, παρά την παραδοχή της ηθικής αυτουργίας του Απόλλωνα, ο Ορέστης δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη για το αμάρτημα της μητροκτονίας, πράγμα που εκφράζει τη σύνθετη άποψη των αρχαίων Ελλήνων περί ηθικής, τη μη απόλυτη αντιδιαστολή καλού και κακού, όπως πρεσβεύει ο Χριστιανισμός.
Τελικά, την ηθική ισορροπία αποκαθιστά η από μηχανής παρέμβαση του θεού Απόλλωνα, λύση στην οποία συχνά καταφεύγουν οι αρχαίοι δραματουργοί. Ο Ορέστης, αν και με την ώθηση θεϊκής εντολής, έχει διαπράξει ανόσιο έργο. Δεν μπορεί να μείνει ατιμώρητος. Η τιμωρία του όμως από τους θεούς είναι ήπια. Εξορίζεται για ένα χρόνο στην Αρκαδία, στη συνέχεια μεταβαίνει στην Αθήνα, όπου θα δικαστεί από τους θεούς στον Άρειο Πάγο και θα αθωωθεί. Θα απαλλαγεί και από τις Ερινύες, τις τύψεις για το έγκλημα του, που φρικτά τον βασάνιζαν.
Η σκηνοθεσία της παράστασης είναι του Γιάννη Κακλέα, που σεβάστηκε την ιδιαιτερότητα της αρχαίας τραγωδίας, χωρίς τεχνητή ανάμειξη με σύγχρονα θεατρικά είδη, όπως συχνά συνηθίζεται. Παραφωνία σε αυτή τη λογική αποτελεί το σκηνικό, ένα σύγχρονο μικροαστικό σαλονάκι, που δεν συνάδει και δεν υποστηρίζει τη φιλοσοφία, το ήθος και το περιβάλλον του αρχαίου δράματος, στοιχεία που αδιάλυτα συνδέονται και αλληλοϋποστηρίζονται.
Το έργο σε αντίθεση με άλλες τραγωδίες έχει αρκετή δράση, πράγμα που αξιοποιήθηκε από τον σκηνοθέτη, για να προσεγγίσει το εθισμένο την έντονη πλοκή και δράση σύγχρονο κοινό. Εντυπωσιάζει το πρωταγωνιστικό δίδυμο, Άρης Σερβετάλης (Ορέστης) και Μαίρη Μηνά (Ηλέκτρα). Ο πρώτος με όπλο την εκπληκτική σωματική του κίνηση, εκφράζει με την αστάθεια του βηματισμού του την ψυχική του ανισορροπία και ένταση. Η δεύτερη καθηλώνει με το πάθος της για εκδίκηση την αγάπη και τη συμπαράστασή της προς τον αδελφό της. Σε εξαιρετική γλώσσα και η μετάφραση του έργου από τον γνωστό λογοτέχνη, Γιώργο Χειμωνά.
Δημήτρης Γρηγορόπουλος
