Στον Ριζοσπάστη στις 2 Οκτώβρη δημοσιεύτηκε το «Κάλεσμα αγωνιστικής συμπόρευσης με το ΚΚΕ». Το πολυσέλιδο κείμενο προτείνει την οργάνωση της αντεπίθεσης και δείχνει τη διέξοδο «μιας νέας κοινωνίας, του σοσιαλισμού, της κοινωνικής ιδιοκτησίας». Το ΚΚΕ καλεί σε πάλη για μια σειρά αιτήματα του λαϊκού κινήματος, από τα οποία λείπουν οι κεντρικοί πολιτικοί στόχοι για το δημόσιο χρέος, επανεθνικοποήσεις δημοσίων επιχειρήσεων καθώς και εθνικοποιήσεις τραπεζών και μεγάλων επιχειρήσεων. Η αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και ΕΕ έχει ως προϋπόθεση «τον λαό στην εξουσία».
Το κέντρο βρίσκεται στη συμπόρευση με το ΚΚΕ καθώς «είναι εγγύηση για το σήμερα και το αύριο». Ο Δημήτρης Κουτσούμπας σε συνέντευξή του στο Βήμα (10/10) αναφέρεται στην «οργάνωση της πάλης για να αντιμετωπίσει ο λαός μας τις επιπτώσεις στη ζωή του από την πολιτική της κυβέρνησης, συνολικά της ΕΕ και του κεφαλαίου» και όχι στην πάλη για την ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης…
Φτάνοντας στο «ψητό» ο Δ. Κουτσούμπας μάς καλεί να φανταστούμε «πως μπορεί ένα μεγαλύτερο ποσοστό (του ΚΚΕ) να πολλαπλασιάσει τη δύναμη των εργατικών-λαϊκών αγώνων». Για να μη μείνει καμία αμφιβολία για την ουσία του «Καλέσματος», αναφέρθηκε σ’ αυτούς «που ψήφιζαν είτε ΣΥΡΙΖΑ, είτε ΠΑΣΟΚ, είτε ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΜέΡΑ25, ΛΑΕ, ακόμα και τη ΝΔ» καταλήγοντας «Σε όλους αυτούς απευθυνόμαστε». Το «Κάλεσμα» απευθύνεται σε ψηφοφόρους για να αλλάξουν την ψήφο τους και όχι σε ισότιμους συναγωνιστές σε ένα κίνημα ανατροπής της αστικής επίθεσης.
Είναι καθ’ όλα θεμιτό ένα κόμμα που μιλάει στο όνομα του κομμουνισμού να επιδιώκει την ενίσχυσή του, μαζί και την εκλογική, όμως δεν μπορεί η υποστήριξη στο κόμμα να τίθεται ως προϋπόθεση για τη συγκρότηση ενός τέτοιου κινήματος.
